IV CZ 164/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, uznając, że decyzja lekarska z 1993 r. nie spełniała przesłanek do wznowienia postępowania.
Powód S. K. złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego, powołując się na orzeczenie Obwodowej Komisji Lekarskiej z 1993 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę, uznając, że dowód ten nie spełniał przesłanki nowości i nie dowodził istotnych okoliczności. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, podkreślając, że decyzja lekarska była znana powodowi w poprzednim postępowaniu i nie miała wpływu na bieg przedawnienia roszczeń.
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2012 r. odrzucił skargę S. K. o wznowienie postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2008 r. w sprawie o zapłatę, rentę i ustalenie. Jako podstawę wznowienia powód wskazał orzeczenie Obwodowej Komisji Lekarskiej d/s Inwalidztwa i Zatrudnienia z dnia 6 maja 1993 r. Sąd Apelacyjny uznał, że orzeczenie to nie spełnia przesłanki „nowości” w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c., ponieważ nie wykazano jego wykrycia po prawomocnym zakończeniu postępowania, a także nie dowodzi ono okoliczności istotnych dla ustalenia początku biegu przedawnienia roszczeń. Pozostałe argumenty powoda, dotyczące niewłaściwej wykładni przepisów, zostały uznane za niedopuszczalne w ramach skargi o wznowienie postępowania. Powód w zażaleniu kwestionował odrzucenie skargi, argumentując, że brak wiedzy o istnieniu środka dowodowego spełnia kryteria art. 403 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, stwierdzając, że decyzja Komisji Lekarskiej nie mogła być kwalifikowana jako środek dowodowy, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy i z którego strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Podkreślono, że decyzja była znana powodowi, a jej niepowołanie wynikało z błędnej oceny jej istotności. Ponadto, stwierdzono, że uzyskanie orzeczenia o zaliczeniu do grupy inwalidzkiej nie miało znaczenia dla biegu dziesięcioletniego terminu przedawnienia. Sąd Najwyższy wskazał również, że decyzja z 1993 r. została złożona przez powoda jako załącznik do pozwu w 2006 r., co wyklucza jej kwalifikację jako podstawy wznowienia postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli strona znała orzeczenie w toku poprzedniego postępowania lub jego późniejsze ujawnienie nie dowodzi okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a także jeśli nie istniała obiektywna niemożność jego powołania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że podstawa wznowienia postępowania z art. 403 § 2 k.p.c. wymaga, aby dowód istniał w czasie trwania postępowania, ale nie był znany stronie lub nie mogła z niego skorzystać. W tym przypadku powód znał decyzję lekarską i miał możliwość jej złożenia, ale błędnie ocenił jej znaczenie. Ponadto, decyzja ta nie miała wpływu na bieg przedawnienia roszczeń.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Wójt Gminy C. i Gmina C.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. K. | osoba_fizyczna | powód |
| Wójt Gminy C. | organ_państwowy | pozwany |
| Gmina C. | instytucja | pozwany |
| A. K. | osoba_fizyczna | pełnomocnik z urzędu |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 403 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa wznowienia postępowania z powodu późniejszego wykrycia środków dowodowych jest możliwa tylko wtedy, gdy dowody te istniały w czasie trwania postępowania, ale nie były znane stronie lub nie mogła z nich skorzystać z przyczyn od niej niezależnych. Nie obejmuje sytuacji, gdy strona znała dowód, ale błędnie oceniła jego znaczenie lub istniała obiektywna możliwość jego powołania.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398¹⁴
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394¹ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.c. art. 442 § § 1
Kodeks cywilny
Przepis dotyczący terminu przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym.
u.p.a. art. 29 § ust. 1
Ustawa Prawo o adwokaturze
Podstawa prawna do przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja lekarska z 1993 r. nie spełnia przesłanki nowości w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Powód znał decyzję lekarską w toku poprzedniego postępowania. Nie istniała obiektywna niemożność powołania dowodu w poprzednim postępowaniu. Decyzja lekarska nie dowodzi okoliczności istotnych dla ustalenia początku biegu przedawnienia. Skarga o wznowienie postępowania nie służy do usuwania błędów wykładni prawa.
Odrzucone argumenty
Brak wiedzy strony o istnieniu środka dowodowego spełnia kryteria art. 403 § 2 k.p.c. Powód nie mógł przedstawić decyzji z 1993 r., nie mając świadomości jej istotności.
Godne uwagi sformułowania
skarga o wznowienie postępowania nie jest zwykłym środkiem odwoławczym i nie służy do usunięcia błędów dotychczasowego postępowania niemożność powołania środków dowodowych w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. nie zachodzi, gdy istniała obiektywna możliwość, ich powołania w prawomocnie zakończonym postępowaniu, a strona tego nie uczyniła na skutek opieszałości, zaniedbań, zapomnienia lub błędnej oceny potrzeby ich powołania
Skład orzekający
Krzysztof Strzelczyk
przewodniczący
Katarzyna Tyczka-Rote
członek
Monika Koba
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek wznowienia postępowania na podstawie art. 403 § 2 k.p.c., w szczególności w kontekście nowości dowodu i wiedzy strony."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów k.p.c. dotyczących wznowienia postępowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne dotyczące wznowienia postępowania, co jest ważne dla praktyków prawa cywilnego, ale nie zawiera przełomowych wniosków ani nietypowych faktów.
“Kiedy można wznowić postępowanie? Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowe przesłanki.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CZ 164/12 POSTANOWIENIE Dnia 21 lutego 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący) SSN Katarzyna Tyczka-Rote SSA Monika Koba (sprawozdawca) ze skargi powoda o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 kwietnia 2008 r., w sprawie z powództwa S. K. przeciwko Wójtowi Gminy C. i Gminie C. o zapłatę, rentę i ustalenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lutego 2013 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 30 kwietnia 2012 r., 1) oddala zażalenie, 2) przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego na rzecz adwokata A. K. kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z 30 kwietnia 2012 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę S. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 8 kwietnia 2008 r. wydanym w sprawie I ACa …/08, jako nie opartą na ustawowej podstawie wznowienia. Wyjaśnił, iż powoływane przez skarżącego orzeczenie Obwodowej Komisji Lekarskiej d/s Inwalidztwa i Zatrudnienia w G. z dnia 6 maja 1993 r. nie spełnia przesłanki „nowości” w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c., skoro nie zostało wykazane wykrycie tego orzeczenia po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie I ACa …/08 oraz nie dowodzi ono okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy związanych z ustaleniem początku biegu przedawnienia dochodzonych przez powoda roszczeń. Pozostałe podstawy skargi uznał za oderwane od hipotezy art. 403 § 2 k.p.c., skoro koncentrowały się na niewłaściwej wykładni przepisów prawa dokonanej przez Sądy w sprawie objętej skargą, a skarga o wznowienie postępowania nie jest zwykłym środkiem odwoławczym i nie służy do usunięcia błędów dotychczasowego postępowania. W zażaleniu skarżący kwestionując odrzucenie skargi wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia podnosząc, iż brak wiedzy strony o istnieniu środka dowodowego spełnia kryteria art. 403 § 2 k.p.c. Argumentował, iż nie mógł w toku poprzedniego postępowania przedstawić decyzji z 6 maja 1993 r., nie miał bowiem wówczas świadomości istotności tego dowodu, potwierdzającego powstanie szkody i będącego wyznacznikiem początku biegu terminu przedawnienia. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Prawidłowo Sąd Okręgowy ocenił, iż decyzja Komisji Lekarskiej d/s Inwalidztwa i Zatrudnienia z 6 maja 1993 r. nie może być kwalifikowana jako środek dowodowy, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy, a z którego strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 403 § 2 k.p.c.). Po pierwsze, oparcie skargi na podstawie restytucyjnej późniejszego wykrycia środków dowodowych jest możliwe jedynie gdy są to dowody, które 3 istniały w czasie trwania prawomocnie zakończonego postępowania, jednak nie były znane stronie i z tego powodu nie mogły być przez nią wykorzystane. Tymczasem skarżący nie kwestionuje, iż decyzja z 6 maja 1993r była mu znana w toku prawomocnie zakończonego postępowania. Po drugie, niemożność powołania środków dowodowych w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. nie zachodzi, gdy istniała obiektywna możliwość, ich powołania w prawomocnie zakończonym postępowaniu, a strona tego nie uczyniła na skutek opieszałości, zaniedbań, zapomnienia lub błędnej oceny potrzeby ich powołania (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 10 lutego 1999 r., II CKN 807/98, Lex Polonica nr 396178; z 24 czerwca 2009 r., I CZ 32/09, Lex nr 584194; z 10 lipca 2009 r., II CZ 30/09, Lex Polonica nr 3026174; z 17 czerwca 2010 r., III CZ 18/10, Lex nr 686067). Natomiast z twierdzeń skarżącego wynika, iż nie tylko znał decyzję z 6 maja 1993 r., ale miał możliwość jej złożenia, jednak błędnie ocenił potrzebę jej powołania, nie mając świadomości jej wagi dla rozstrzygnięcia sprawy. Po trzecie, późniejsze wykrycie musi obejmować takie okoliczności faktyczne, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Trafnie Sąd Apelacyjny ocenił, iż w okolicznościach sprawy wpływ taki nie występuje, skoro uzyskanie przez skarżącego 6 maja 1993 r. orzeczenia o zaliczeniu do drugiej grupy inwalidzkiej z ogólnego stanu zdrowia, przy stwierdzeniu, że inwalidztwo istnieje od 1986 r., pozostaje bez znaczenia dla upływu dziesięcioletniego terminu przedawnienia na podstawie art. 442 § 1 k.c. Po czwarte, art. 403 § 2 k.p.c. nie obejmuje środków dowodowych, które zostały powołane przez stronę w prawomocnie zakończonym postępowaniu, ale nie stały się przedmiotem oceny sądu z uwagi na ich nieistotność, wskutek zastosowania przepisów zobowiązujących lub upoważniających Sąd do pominięcia dowodów spóźnionych, albo podlegały ocenie, ale niesatysfakcjonującej skarżącego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 7 października 1980 r., I PO 12/80, Lex Polonica nr 321487; z 29 marca 2007 r., UZ 3/07, OSNP 2008/11- 12/178; z 28 października 2011 r., I CZ 115/11, Lex nr 1084695). Tymczasem decyzja z 6 maja 1993 r. mająca w zamierzeniu skarżącego stanowić nowy środek dowodowy w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. została przez niego złożona jako 4 załącznik do pozwu z 26 stycznia 2006 r. (k. 4), w prawomocnie zakończonej sprawie co wyklucza jej kwalifikację jako środka dowodowego mającego stanowić podstawę wznowienia postępowania. Z przytoczonych względów na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. zażalenie należało oddalić. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art.29 ust.1 ustawy z 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jednolity z 2009 r. Dz. U Nr 146, poz. 1188 z późn. zm.) oraz § 13 ust 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 6 i § 2 ust.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). es
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI