IV Cz 159/13

Sąd Okręgowy w Słupsku, rozpoznając sprawę egzekucyjną z wniosku wierzycieli Powiatu S. – Powiatowego Urzędu Pracy w S., K. B. i Ł. B. przeciwko dłużnikowi H. B., oddalił zażalenie wierzyciela K. B. na postanowienie Sądu Rejonowego w Słupsku. Sąd Rejonowy wcześniej zatwierdził plan podziału sumy uzyskanej z egzekucji z wynagrodzenia dłużnika, sporządzony przez komornika, uznając go za prawidłowy i wolny od uchybień procesowych. Komornik prawidłowo rozdzielił środki, uwzględniając wysokość należności poszczególnych wierzycieli oraz koszty egzekucyjne, zgodnie z art. 1026 § 1 kpc. Wierzyciel K. B. w zażaleniu domagał się zmiany planu podziału, kwestionując oparcie się przez Sąd I instancji na zasadach uprzywilejowania z art. 1025 kpc i proporcjonalności z art. 1026 kpc. Sąd Okręgowy uznał te argumenty za bezzasadne. Podkreślono, że nawet gdyby argumentacja skarżącego była słuszna, nie mogłaby skutkować zmianą planu w sposób przez niego wskazany, gdyż domagał się on zaspokojenia całości należności alimentacyjnych (2400 zł), podczas gdy suma uzyskana z egzekucji wyniosła jedynie 1654 zł. Sąd Okręgowy przypomniał, że podział sumy uzyskanej z egzekucji opiera się na zasadzie uprzywilejowania (kolejności zaspokojenia) oraz zasady równorzędności (stosunkowości lub pierwszeństwa). Wskazano na uzasadnienie społeczne i humanitarne uprzywilejowania kosztów egzekucji (I kategoria) oraz należności alimentacyjnych (II kategoria). W realiach sprawy, wobec niewystarczającej kwoty do podziału, zaspokojono jedynie należności I i II kategorii. Koszty egzekucyjne wyniosły 326,73 zł. Pozostała kwota 1327,27 zł została proporcjonalnie rozdzielona między dwóch wierzycieli alimentacyjnych. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc i art. 13 § 2 kpc.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający