IV CZ 153/12

Sygn. akt IV CZ 153/12 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 18 stycznia 2013 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Maria Szulc 
SSN Kazimierz Zawada 
 
 
w sprawie z powództwa J. S. – K. 
przeciwko Okręgowemu Przedsiębiorstwu Energetyki Cieplnej Spółce                                    
z ograniczoną odpowiedzialnością w G. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 18 stycznia 2013 r., 
zażalenia strony pozwanej  
na postanowienie Sądu Apelacyjnego  
z dnia 19 czerwca 2012 r.,  
 
 
I. oddala zażalenie; 
II. zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 1800 
(tysiąc osiemset) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania 
zażaleniowego przed Sądem Najwyższym. 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
 
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 czerwca 2012 r. Sąd Apelacyjny    
odrzucił jako spóźnioną apelację pozwanego Okręgowego Przedsiębiorstwa 
Energetyki Cieplnej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością od wyroku Sądu 
Okręgowego w G. z dnia 24 stycznia 2012 r. wydanego w sprawie o zapłatę. Sąd 
wskazał, że pozwany w dniu 5 marca 2012 r., a zatem w ostatnim dniu terminu 
przewidzianego w art. 369 § 1 k.p.c., nadał w urzędzie pocztowym przesyłkę 
pocztową 
zawierającą 
apelację 
skierowaną 
do  Sądu 
Apelacyjnego 
za 
pośrednictwem Sądu Okręgowego w  G., podając jako właściwy adres Sądu drugiej 
instancji. Apelacja wpłynęła do Sądu Apelacyjnego dnia 8 marca 2012 r. i pismem 
przewodnim z tej samej daty została przekazana do Sądu Okręgowego w G., do 
którego wpłynęła w dniu 12 marca 2012 r. Uzasadniając odrzucenie apelacji, 
Sąd  Apelacyjny podkreślił, że termin do jej wniesienia upływał dnia 5 marca 
2012 r., a  apelacja wpłynęła do sądu niewłaściwego po tym dniu, nie było zatem 
możliwości przekazania jej sądowi właściwemu w czasie, który pozwoliłby na 
zachowanie terminu przewidzianego w art. 369 § 1 k.p.c.  
W zażaleniu pozwany, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia 
ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do 
ponownego rozpoznania, wskazał, że apelacja została wniesiona do właściwego 
sądu, gdyż zarówno na kopercie zawierającej apelację, jak i na pierwszej stronie 
apelacji widnieje zwrot „Sąd Apelacyjny za pośrednictwem Sądu Okręgowego”. 
Skarżący podniósł, że doręczyciel mógł bez trudu zorientować się, że adresatem 
przesyłki był Sąd Okręgowy w G. nie zaś  Sąd Apelacyjny i doręczyć ją prawidłowo. 
Oba Sądy sąsiadują ze sobą, a  ponadto na kopercie znajdował się kod pocztowy 
Sądu pierwszej instancji. Wskazanie  nieprawidłowego adresu było wynikiem 
jedynie oczywistej omyłki, a ze sformułowania widniejącego na kopercie oraz 
apelacji, a także ze wskazania kodu pocztowego wynikał wyraźny zamiar 
wniesienia środka odwoławczego do Sądu pierwszej instancji.      
W odpowiedzi na zażalenie powódka J. S.-K.  wniosła o jego oddalenie oraz 
o zasądzenie kosztów postępowania  zażaleniowego.   
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 

 
3 
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 
Zgodnie z art. 369 § 1 k.p.c. apelację wnosi się do sądu, który wydał 
zaskarżony wyrok w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej 
wyroku z uzasadnieniem. Jeżeli strona wnosi apelację za pośrednictwem poczty, 
zachowanie terminu wymaga nadania przesyłki zawierającej ten środek 
odwoławczy na adres właściwego sądu pierwszej instancji. Gdy apelacja została 
wniesiona do sądu drugiej instancji zamiast do sądu pierwszej instancji, 
należy  uznać, że została ona wniesiona do sądu niewłaściwego. W takim 
przypadku - zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego - termin 
przewidziany w art. 369 § 1 k.p.c. jest zachowany wówczas, gdy nadanie apelacji 
za pośrednictwem poczty bądź bezpośrednio przez sąd niewłaściwy do sądu 
właściwego nastąpiło przed upływem tego terminu (por. uchwałę połączonych Izb  - 
Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu 
Najwyższego z dnia 28 listopada 1987 r., III CZP 33/87, OSNC 1988, nr 6,  
poz. 73).  
W sprawie na skutek niewłaściwego wskazania Sądu Apelacyjnego oraz 
jego adresu apelacja została wniesiona do Sądu Apelacyjnego zamiast do Sądu 
Okręgowego. Wbrew odmiennemu przekonaniu skarżącego, apelacja została 
zatem wniesiona do niewłaściwego Sądu. Błędne zaadresowanie przesyłki 
zawierającej apelację nie mogło być korygowane przez podmiot, który doręczył tę 
przesyłkę, gdyż nie jest on do tego upoważniony. Okoliczność, że w adresie 
skarżący wymienił Sąd Apelacyjny, jak i Sąd Okręgowy,  za pośrednictwem którego 
apelacja miała być przekazana, a także wskazał kod pocztowy tego ostatniego 
Sądu, nie świadczy o tym, że adres został wskazany w sposób prawidłowy. Na 
skarżącym spoczywał obowiązek jednoznacznego wskazania zarówno Sądu, który 
miał być adresatem przesyłki, jak i jego prawidłowego adresu (por. postanowienie 
Sądu Najwyższego z dnia 5 kwietnia 2001 r., I CZ 5/01, niepubl., z dnia 6 maja 
2003 r., V CZ 53/03, niepubl. oraz z dnia 7 lipca 2006 r., I CZ 32/06, niepubl.). Z 
obowiązku tego pozwany   zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika się 
jednak nie wywiązał. Bezpodstawne jest oczekiwanie skarżącego, że wątpliwości 
dotyczące jego zamiaru wniesienia apelacji do określonego Sądu wynikające z 
nieprecyzyjnego i wadliwego zaadresowania przesyłki pocztowej powinny zostać 

 
4 
wyjaśnione   zgodnie z dyrektywami wykładni oświadczeń woli wskazanymi w art. 
65 k.c., zważywszy przede wszystkim, iż w sprawie nie chodziło o interpretację 
treści  pisma procesowego, lecz o ocenę prawidłowości wskazania adresu.  
Ponieważ na skutek wymienienia Sądu drugiej instancji, jak i wskazania  
jego adresu apelacja wpłynęła do tego Sądu, co nastąpiło po terminie 
przewidzianym w art. 369 § 1 k.p.c., data przekazania jej do Sądu właściwego 
pozostawała bez znaczenia dla oceny zachowania tego terminu. W tej sytuacji 
apelację jako spóźnioną należało odrzucić, co prawidłowo uczynił Sąd Apelacyjny  . 
Należy dodać, że trafne jest stanowisko tego Sądu, iż w sprawie nie 
znajdował zastosowania § 3 art. 369  k.p.c., zgodnie z którym termin do wniesienia 
apelacji jest zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła 
apelację do sądu drugiej instancji, gdyż zgodnie z art. 9 ust. 5 ustawy z dnia 
16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz 
niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 233, poz. 1381), która dodała ten przepis,  
stosuje się go do apelacji wniesionych po dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. 3 maja 
2012 r., a apelacja pozwanego została wniesiona w dniu 5 marca 2012 r. 
Z omówionych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na 
podstawie art. 3941 § 3 w zw. art. 39814 k.p.c.  
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono stosownie do art. 98     
§ 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 39821, 391 § 1 i art. 3941 § 3 k.p.c.  
 
 
jw