IV CZ 15/10

Sygn. akt IV CZ 15/10 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 16 kwietnia 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz 
SSN Józef Frąckowiak 
 
w sprawie z powództwa C. K. 
przeciwko Zakładom A.(...) Spółce Akcyjnej w W. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej 
w dniu 16 kwietnia 2010 r., 
zażalenia powódki  
na postanowienie Sądu Apelacyjnego 
z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt I ACa (…), 
 
oddala zażalenie. 
 
Uzasadnienie 
 
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 grudnia 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił, 
jako spóźniony, złożony w dniu 16 listopada 2009 r. wniosek powódki C. K. o doręczenie 
jej wyroku tego Sądu z dnia 21 października 2009 r. wraz z uzasadnieniem. Sąd 
Apelacyjny stwierdził, że skierowaną do powódki przesyłkę pocztową zawierającą 
zawiadomienie o terminie rozprawy, na której nastąpiło ogłoszenie wyroku, 
pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia zgodnie z art. 139 § 1 k.p.c., 
gdyż spełnione zostały wymagania skuteczności doręczenia przewidziane w tym 

 
2 
przepisie. W tym kontekście, mając na uwadze art. 387 § 1 k.p.c. stanowiący, że 
uzasadnienie wyroku oddalającego apelację sporządza się tylko wówczas, gdy strona 
zażądała doręczenia jej tego wyroku z uzasadnieniem oraz art. 387 § 3 k.p.c., z którego 
wynika, iż orzeczenie z uzasadnieniem doręcza się stronie, jeżeli żądanie takie zgłosiła 
w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji, Sąd odwoławczy stwierdził, że termin 
ten nie został przez powódkę zachowany. 
W zażaleniu na postanowienie z dnia 8 grudnia 2009 r., wnosząc o jego uchylenie 
i doręczenie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 października 2009 r., powódka 
zarzuciła „błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że przesyłka 
pocztowa zawierająca zawiadomienie powódki o terminie rozprawy w dniu 21 
października 2009 r. została wysłana na prawidłowy adres zamieszkania powódki i 
prawidłowo dwukrotnie awizowana” oraz twierdziła, że nie otrzymała zawiadomienia o 
terminie rozprawy. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 
Skarżąca nie podważa ustaleń Sądu Apelacyjnego, że wniosek o doręczenie 
wyroku z dnia 21 października 2009 r. wraz z uzasadnieniem złożyła w dniu w dniu 16 
listopada 2009 r. Zgodnie z art. 387 § 3 k.p.c. doręczenie orzeczenia sądu 
odwoławczego z uzasadnieniem następuje tylko wówczas, gdy strona tego zażąda w 
terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia sentencji orzeczenia. Ponieważ termin ten 
bezskutecznie upłynął, Sąd drugiej instancji trafnie wniosek powódki odrzucił, jako 
spóźniony. 
Skarżąca uzasadniła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu wniosku o 
doręczenie wyroku z uzasadnieniem w sposób właściwy dla uzasadnienia wniosku o 
przywrócenie terminu do dokonania takiej czynności, którego to wniosku nie złożyła. 
Argumenty powołane przez powódkę wskazują na próbę wykazania, że niezachowanie 
terminu do wystąpienia z wnioskiem o doręczenie nastąpiło z przyczyn od niej 
niezależnych. Nie mogą one skutecznie służyć wykazaniu wadliwości orzeczenia o 
odrzuceniu, którego podstawą było stwierdzenie niezachowania terminu do dokonania 
czynności. Przyczyny uchybienia terminowi do złożenia wniosku o doręczenie wyroku 
Sądu odwoławczego z uzasadnieniem pozostają bez znaczenia dla rozstrzygnięcia o 
jego odrzuceniu (por. np. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2000 r., II CKN 871/00, 
niepubl.). 

 
3 
Skarżąca posłużyła się zatem argumentacją mogącą służyć uzasadnieniu innej 
czynności, aniżeli zażalenie na odrzucenie wniosku z powodu niewątpliwego 
przekroczenia siedmiodniowego terminu, chociaż argumentacja właściwa dla każdej z 
tych czynności, wzajemnie się wyklucza (por. m. in. uzasadnienie postanowienia SN z 
dnia 29 listopada 2000 r., III CKN 1226/00, OSNC 2001, nr 6, poz. 90 oraz 
postanowienie SN z dnia 3 października 2002 r., I CZ 120/02, niepubl.). 
Wobec tego, że nie doszło do skutecznego zakwestionowania ustalenia Sądu, że 
wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem został złożony po upływie ustawowego 
terminu, które stanowiło podstawę zaskarżonego postanowienia, Sąd Najwyższy 
zażalenie oddalił, stosownie do art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.