IV CZ 148/12

Sąd Najwyższy2012-10-25
SNRodzinneopieka nad dzieckiemŚrednianajwyższy
prawo rodzinneopiekadzieciskarga kasacyjnapostępowanie nieprocesoweKonwencja Haska

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego odrzucające skargę kasacyjną w sprawie o wydanie dzieci, uznając ją za niedopuszczalną.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego, które odrzuciło jej skargę kasacyjną od orzeczenia w sprawie o wydanie dzieci. Sąd Okręgowy uznał skargę za niedopuszczalną, powołując się na przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące spraw rodzinnych. Sąd Najwyższy podzielił to stanowisko, podkreślając, że w sprawach o wydanie dziecka skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.

Sąd Najwyższy w składzie sędziów Dariusza Dończyka (przewodniczący), Grzegorza Misiurka i Władysława Pawlaka (sprawozdawca) rozpoznał na posiedzeniu niejawnym zażalenie wnioskodawczyni J. R. na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 8 maja 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni od swojego postanowienia, którym zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w R. nakazujące uczestnikowi M. R. wydanie małoletnich dzieci wnioskodawczyni, a wniosek w tej materii oddalił. Sąd Okręgowy uzasadnił odrzucenie skargi kasacyjnej przepisami art. 398^6 § 2 k.p.c., art. 519^1 § 1 i 2 k.p.c. w zw. z art. 579 k.p.c., wskazując, że sprawy z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego prowadzone w trybie nieprocesowym, takie jak sprawa o wydanie dziecka, nie są objęte katalogiem spraw, w których skarga kasacyjna jest dopuszczalna. Wnioskodawczyni zarzuciła naruszenie prawa procesowego, w tym błędną interpretację art. 398^2 § 1 k.p.c. i art. 398^6 § 2 k.p.c. w zw. z art. 519^1 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 519^1 § 1 i 2 k.p.c., który stanowi, że skarga kasacyjna w sprawach rodzinnych przysługuje od postanowienia co do istoty tylko w sprawach o przysposobienie oraz o podział majątku wspólnego (chyba że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 150 000 zł), uznał, że sprawa o wydanie dzieci, prowadzona na podstawie Konwencji Haskiej z 1980 r. w trybie nieprocesowym, nie kwalifikuje się do rozpoznania w drodze skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy podzielił stanowisko Sądu Okręgowego i przywołał swoje wcześniejsze orzecznictwo w tej materii. W konsekwencji, na podstawie art. 394^1 § 3 k.p.c. w zw. z art. 398^14 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., oddalił zażalenie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w tego typu sprawach.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 519^1 § 1 i 2 k.p.c., skarga kasacyjna w sprawach z zakresu prawa rodzinnego przysługuje od postanowienia sądu drugiej instancji co do istoty tylko w sprawach o przysposobienie oraz o podział majątku wspólnego, chyba że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 150 000 zł. Sprawa o wydanie dziecka nie należy do tych kategorii.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

Sąd Okręgowy

Strony

NazwaTypRola
J. R.osoba_fizycznawnioskodawczyni
M. R.osoba_fizycznauczestnik

Przepisy (8)

Główne

k.p.c. art. 519^1 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 519^1 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.p.c. art. 398^6 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 579

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398^2 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 394^1 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398^14

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga kasacyjna w sprawach z zakresu prawa rodzinnego jest dopuszczalna tylko w ściśle określonych przypadkach (przysposobienie, podział majątku wspólnego), a sprawa o wydanie dziecka do nich nie należy. Sprawa o wydanie dziecka prowadzona na podstawie Konwencji Haskiej w trybie nieprocesowym nie podlega rozpoznaniu w drodze skargi kasacyjnej.

Odrzucone argumenty

Zarzuty wnioskodawczyni o naruszeniu prawa procesowego, w tym błędnej interpretacji przepisów o dopuszczalności skargi kasacyjnej.

Godne uwagi sformułowania

skarga kasacyjna jest dopuszczalna jedynie w wypadkach wskazanych w § 2 art. 519^1 k.p.c., wśród których nie jest wymieniona sprawa o wydanie (odebranie) dziecka.

Skład orzekający

Dariusz Dończyk

przewodniczący

Grzegorz Misiurek

członek

Władysław Pawlak

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie niedopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o wydanie dzieci na podstawie Konwencji Haskiej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania i rodzaju sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnej, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie o wydanie dziecka, co czyni je mniej interesującym dla szerszego grona odbiorców.

Sektor

rodzinne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV CZ 148/12 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 25 października 2012 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący) 
SSN Grzegorz Misiurek 
SSA Władysław Pawlak (sprawozdawca) 
 
 
w sprawie z wniosku J. R. 
przy uczestnictwie M. R. 
o wydanie dzieci, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 25 października 2012 r., 
zażalenia wnioskodawczyni  
na postanowienie Sądu Okręgowego w. W. 
z dnia 8 maja 2012 r.,  
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
 
 
 
 
Uzasadnienie 
 

 
2 
 
 
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną 
wnioskodawczyni J. R. od jego postanowienia, którym zmienił postanowienie Sądu 
Rejonowego w R., nakazujące uczestnikowi M. R. wydanie wnioskodawczyni  
małoletnich dzieci i wniosek w tej materii oddalił. 
 
W uzasadnieniu, powołując się na przepisy art. 3986 § 2 k.p.c., art. 5191 § 1 
i   2 k.p.c. w zw. z art. 579 k.p.c., a także pogląd prawny Sądu Najwyższego 
przedstawiony w przywołanych orzeczeniach  wyjaśnił, że sprawa o odebranie 
dziecka jest sprawą z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego prowadzoną 
w  trybie postępowania nieprocesowego, a w tego rodzaju sprawach skarga 
kasacyjna jest dopuszczalna jedynie  w wypadkach wskazanych w  § 2 art. 5191 
k.p.c., wśród których nie jest wymieniona sprawa o wydanie (odebranie) dziecka. 
W 
zażaleniu 
wnioskodawczyni 
domaga 
się 
uchylenia 
powyższego 
orzeczenia. 
Zarzuciła naruszenie prawa procesowego, a to: art. 3982 § 1 k.p.c. przez jego 
błędną interpretację, polegającą na błędnym uznaniu, że w przedmiotowej sprawie 
skarga kasacyjna jest niedopuszczalna; art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 5191 § 2 
k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. poprzez bezpodstawne odrzucenie  w tej sprawie skargi 
kasacyjnej. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zgodnie z art. 5191 § 1 i 2 k.p.c., w sprawach z zakresu prawa rodzinnego, 
opiekuńczego i kurateli, skarga kasacyjna przysługuje od wydanego  przez sąd 
drugiej instancji postanowienia co do istoty, tylko w sprawach o przysposobienie  
oraz o podział majątku  wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej, chyba 
że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 150 000 zł. 
Sprawa, 
w 
której 
wnioskodawczyni 
wniosła 
skargę 
kasacyjną 
od 
postanowienia sądu drugiej instancji, dotyczyła wydania dzieci i była prowadzona 
na podstawie Konwencji haskiej z dnia 25 października 1980 r. o cywilnych 
aspektach uprowadzenia dziecka za granicę (Dz. U. z 1995 r., nr 108, poz. 528, 
sprostowanie Dz. U. z 1999 r., nr 93, poz. 1085), w trybie postępowania 
nieprocesowego (art. 561-605 k.p.c.). Wobec tego w takiej sprawie - jak słusznie 
wskazał Sąd Okręgowy  – skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.  Sąd Najwyższy 
w składzie rozpoznającym niniejsze zażalenie  podziela w tej materii  stanowisko  

 
3 
zaprezentowane w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego, a to 
w postanowieniach: z dnia: 17 sierpnia 2001 r., I CKN 236/01 niepubl., z dnia 
8 listopada 2001 r., II CZ 126/01, OSNC 2002, nr 7-8, poz. 95, z dnia 
14 października 2010 r. I CSK 223/10, niepubl. 
Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 3941  
§ 3 k.p.c. w zw. z art. 39814  k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., jak w sentencji.    
 
 
 
 
 
 
db

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI