IV CZ 148/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie o wydanie dzieci, potwierdzając niedopuszczalność skargi kasacyjnej w tego typu sprawach.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego, który odrzucił jej skargę kasacyjną w sprawie o wydanie dzieci. Sąd Okręgowy uznał skargę za niedopuszczalną, powołując się na przepisy k.p.c. dotyczące spraw rodzinnych i nieprocesowych. Sąd Najwyższy podzielił to stanowisko, podkreślając, że skarga kasacyjna w sprawach o wydanie dziecka jest niedopuszczalna, co skutkowało oddaleniem zażalenia.
Przedmiotem postępowania przed Sądem Najwyższym było zażalenie wnioskodawczyni J. R. na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie, które odrzuciło jej skargę kasacyjną. Skarga kasacyjna dotyczyła postanowienia Sądu Okręgowego, które zmieniło wcześniejsze postanowienie Sądu Rejonowego nakazujące M. R. wydanie małoletnich dzieci wnioskodawczyni, a w konsekwencji oddaliło wniosek w tej materii. Sąd Okręgowy uzasadnił odrzucenie skargi kasacyjnej niedopuszczalnością jej wniesienia w sprawach z zakresu prawa rodzinnego, prowadzonych w trybie nieprocesowym, powołując się na art. 398^6 § 2 k.p.c. w zw. z art. 519^1 § 1 i 2 k.p.c. oraz art. 579 k.p.c. Wnioskodawczyni zarzuciła naruszenie prawa procesowego, w tym błędną interpretację art. 398^2 § 1 k.p.c. i art. 398^6 § 2 k.p.c. w zw. z art. 519^1 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, podkreślił, że zgodnie z art. 519^1 § 1 i 2 k.p.c., skarga kasacyjna w sprawach rodzinnych przysługuje od postanowień co do istoty tylko w określonych przypadkach (przysposobienie, podział majątku wspólnego), z wyłączeniem spraw o wydanie dziecka. Sprawa ta, prowadzona na podstawie Konwencji Haskiej, była sprawą nieprocesową, w której skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Sąd Najwyższy podzielił stanowisko Sądu Okręgowego i oddalił zażalenie na podstawie art. 394^1 § 3 k.p.c. w zw. z art. 398^14 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawie o wydanie (odebranie) dziecka, która jest sprawą z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego prowadzoną w trybie postępowania nieprocesowego.
Uzasadnienie
Przepisy k.p.c. (art. 519^1 § 1 i 2 k.p.c.) jasno określają, że skarga kasacyjna w sprawach rodzinnych przysługuje od postanowień co do istoty tylko w ściśle określonych przypadkach (przysposobienie, podział majątku wspólnego), a sprawa o wydanie dziecka do nich nie należy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddala zażalenie
Strona wygrywająca
Sąd Okręgowy (utrzymano w mocy postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. R. | osoba_fizyczna | wnioskodawczyni |
| M. R. | osoba_fizyczna | uczestnik |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 5191 § § 1 i 2
Kodeks postępowania cywilnego
W sprawach z zakresu prawa rodzinnego, opiekuńczego i kurateli, skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia co do istoty, tylko w sprawach o przysposobienie oraz o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej, chyba że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 150 000 zł.
Pomocnicze
k.p.c. art. 3986 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 579
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3982 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niedopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach o wydanie dziecka na podstawie art. 519^1 § 1 i 2 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 398^2 § 1 k.p.c. przez błędną interpretację i uznanie niedopuszczalności skargi kasacyjnej. Zarzut naruszenia art. 398^6 § 2 k.p.c. w zw. z art. 519^1 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. poprzez bezpodstawne odrzucenie skargi kasacyjnej.
Godne uwagi sformułowania
skarga kasacyjna jest dopuszczalna jedynie w wypadkach wskazanych w § 2 art. 5191 k.p.c., wśród których nie jest wymieniona sprawa o wydanie (odebranie) dziecka wobec tego w takiej sprawie - jak słusznie wskazał Sąd Okręgowy – skarga kasacyjna jest niedopuszczalna
Skład orzekający
Dariusz Dończyk
przewodniczący
Grzegorz Misiurek
członek
Władysław Pawlak
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie niedopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o wydanie dzieci, nawet w kontekście Konwencji Haskiej."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie spraw o wydanie dzieci i kwestii dopuszczalności skargi kasacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie ma charakter proceduralny i potwierdza utrwaloną linię orzeczniczą dotyczącą dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach rodzinnych. Nie zawiera przełomowych interpretacji ani nietypowych faktów.
Sektor
rodzinne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CZ 148/12 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSA Władysław Pawlak (sprawozdawca) w sprawie z wniosku J. R. przy uczestnictwie M. R. o wydanie dzieci, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2012 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w. W. z dnia 8 maja 2012 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni J. R. od jego postanowienia, którym zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w R., nakazujące uczestnikowi M. R. wydanie wnioskodawczyni małoletnich dzieci i wniosek w tej materii oddalił. W uzasadnieniu, powołując się na przepisy art. 3986 § 2 k.p.c., art. 5191 § 1 i 2 k.p.c. w zw. z art. 579 k.p.c., a także pogląd prawny Sądu Najwyższego przedstawiony w przywołanych orzeczeniach wyjaśnił, że sprawa o odebranie dziecka jest sprawą z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego prowadzoną w trybie postępowania nieprocesowego, a w tego rodzaju sprawach skarga kasacyjna jest dopuszczalna jedynie w wypadkach wskazanych w § 2 art. 5191 k.p.c., wśród których nie jest wymieniona sprawa o wydanie (odebranie) dziecka. W zażaleniu wnioskodawczyni domaga się uchylenia powyższego orzeczenia. Zarzuciła naruszenie prawa procesowego, a to: art. 3982 § 1 k.p.c. przez jego błędną interpretację, polegającą na błędnym uznaniu, że w przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna jest niedopuszczalna; art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 5191 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. poprzez bezpodstawne odrzucenie w tej sprawie skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 5191 § 1 i 2 k.p.c., w sprawach z zakresu prawa rodzinnego, opiekuńczego i kurateli, skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia co do istoty, tylko w sprawach o przysposobienie oraz o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej, chyba że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 150 000 zł. Sprawa, w której wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną od postanowienia sądu drugiej instancji, dotyczyła wydania dzieci i była prowadzona na podstawie Konwencji haskiej z dnia 25 października 1980 r. o cywilnych aspektach uprowadzenia dziecka za granicę (Dz. U. z 1995 r., nr 108, poz. 528, sprostowanie Dz. U. z 1999 r., nr 93, poz. 1085), w trybie postępowania nieprocesowego (art. 561-605 k.p.c.). Wobec tego w takiej sprawie - jak słusznie wskazał Sąd Okręgowy – skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym niniejsze zażalenie podziela w tej materii stanowisko 3 zaprezentowane w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego, a to w postanowieniach: z dnia: 17 sierpnia 2001 r., I CKN 236/01 niepubl., z dnia 8 listopada 2001 r., II CZ 126/01, OSNC 2002, nr 7-8, poz. 95, z dnia 14 października 2010 r. I CSK 223/10, niepubl. Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., jak w sentencji. db
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI