IV CZ 134/13

Sąd Najwyższy2014-03-07
SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
skarga kasacyjnawartość przedmiotu zaskarżeniakoszty postępowaniaSąd Najwyższypostępowanie zażalenioweodsetki ustawowek.p.c.

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie strony pozwanej na odrzucenie skargi kasacyjnej, potwierdzając, że wartość przedmiotu zaskarżenia nie przekroczyła 50.000 zł.

Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną strony pozwanej, uznając, że wartość przedmiotu zaskarżenia nie przekracza 50.000 zł. Sąd Najwyższy w składzie orzekającym w Izbie Cywilnej rozpoznał zażalenie na to postanowienie. Analizując przepisy dotyczące wartości przedmiotu zaskarżenia, w tym odsetek ustawowych, Sąd Najwyższy uznał, że wyliczenia Sądu Apelacyjnego były prawidłowe i oddalił zażalenie, zasądzając jednocześnie koszty postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał zażalenie strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło skargę kasacyjną z powodu nieprzekroczenia przez wartość przedmiotu zaskarżenia kwoty 50.000 zł. Sąd drugiej instancji wyliczył tę wartość, sumując zasądzoną kwotę główną (34.207,59 zł) z odsetkami ustawowymi od wcześniejszej kwoty (9.608,53 zł), co nie osiągnęło wymaganego progu. Strona pozwana w zażaleniu kwestionowała to wyliczenie, twierdząc, że wartość przedmiotu zaskarżenia powinna być określona przez sumę kwoty głównej i kwoty pierwotnie zasądzonej (34.207,59 zł + 21.736,71 zł = 55.945 zł). Sąd Najwyższy, powołując się na art. 20 k.p.c. oraz wcześniejsze orzecznictwo, wyjaśnił, że wartość przedmiotu zaskarżenia w przypadku zaskarżenia kwoty głównej wraz z odsetkami od niej naliczonymi, określa kwota roszczenia głównego. Natomiast w sytuacji, gdy zaskarżone są wyłącznie odsetki od kwoty już prawomocnie zasądzonej, wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi suma tych odsetek. Sąd Najwyższy uznał, że kwota 21.736,71 zł nie była już przedmiotem sporu ani nie została objęta zakresem zaskarżenia w skardze kasacyjnej, a zatem nie mogła kształtować wartości przedmiotu zaskarżenia. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie i zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda zwrot kosztów postępowania zażaleniowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Wartość przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej określa się na podstawie kwoty roszczenia głównego, jeśli skarga obejmuje to roszczenie wraz z odsetkami od niego naliczonymi. Jeżeli natomiast zaskarżeniem objęte są wyłącznie odsetki od kwoty już prawomocnie zasądzonej, wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi suma tych odsetek.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na art. 20 k.p.c. oraz orzecznictwo, wyjaśniając, że odsetki są świadczeniem ubocznym, a ich wartość nie wlicza się do wartości przedmiotu zaskarżenia, gdy dochodzone są obok roszczenia głównego. Wyjątek dotyczy sytuacji, gdy zaskarżone są wyłącznie odsetki, wtedy to one wyznaczają wartość. Kwota 21.736,71 zł, od której zasądzono odsetki, nie była już przedmiotem sporu ani nie została objęta zakresem zaskarżenia w skardze kasacyjnej, dlatego nie mogła wpływać na wartość przedmiotu zaskarżenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

powód

Strony

NazwaTypRola
Z. W.osoba_fizycznapowód
Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa w G.spółkapozwany

Przepisy (8)

Główne

k.p.c. art. 398 § 6

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 20

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398 § 14

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 394 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.p.c. art. 98 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 99

Kodeks postępowania cywilnego

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu § § 6 pkt 5

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu § § 12 ust. 2 pkt 2

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowe wyliczenie wartości przedmiotu zaskarżenia przez Sąd Apelacyjny, uwzględniające przepisy k.p.c. i orzecznictwo dotyczące odsetek jako świadczenia ubocznego. Kwota 21.736,71 zł nie była przedmiotem sporu ani zaskarżenia w skardze kasacyjnej, więc nie mogła wpływać na wartość przedmiotu zaskarżenia.

Odrzucone argumenty

Argument strony pozwanej, że wartość przedmiotu zaskarżenia powinna być sumą kwoty głównej i kwoty pierwotnie zasądzonej (21.736,71 zł).

Godne uwagi sformułowania

wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie o zapłatę nie przekracza kwoty 50.000 zł uwzględniając regułę wynikającą z art. 20 k.p.c. Hipoteza art. 20 k.p.c. obejmuje sytuację, w której obok świadczenia głównego dochodzone są odsetki jako świadczenie uboczne, którego wartość nie jest wliczana wówczas do wartości przedmiotu zaskarżenia. Jeżeli natomiast zaskarżeniem objęte są wyłącznie odsetki, to tylko one - mimo dochodzenia ich obok świadczenia głównego - wyznaczają wartość przedmiotu zaskarżenia.

Skład orzekający

Hubert Wrzeszcz

przewodniczący

Zbigniew Kwaśniewski

sprawozdawca

Marta Romańska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej, w szczególności w kontekście odsetek ustawowych i kwot nieobjętych zaskarżeniem."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i wyliczeń wartości przedmiotu zaskarżenia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie wyjaśnia kluczowe zasady dotyczące dopuszczalności skargi kasacyjnej, co jest istotne dla praktyków prawa cywilnego, choć samo rozstrzygnięcie jest oparte na standardowej interpretacji przepisów.

Jak obliczyć wartość przedmiotu zaskarżenia, by skarga kasacyjna nie została odrzucona? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Dane finansowe

WPS: 50 000 PLN

zwrot kosztów postępowania zażaleniowego: 1200 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV CZ 134/13
POSTANOWIENIE
Dnia 7 marca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)
‎
SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)
‎
SSN Marta Romańska
w sprawie z powództwa Z. W.
‎
przeciwko Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej w G.
‎
o zapłatę,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 7 marca 2014 r.,
‎
zażalenia strony pozwanej
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
‎
z dnia 21 października 2013 r.
oddala zażalenie i zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 1 200 zł (jeden tysiąc dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
UZASADNIENIE
Sąd drugiej instancji odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 398
6
§ 2 k.p.c. wobec uznania, że wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie o zapłatę nie przekracza kwoty 50.000 zł.
Uznał, że skoro zakresem zaskarżenia objęte są odsetki ustawowe od  kwoty  21.736,71 zł, wynoszące za okres objęty skargą 9.608,53 zł, a ponadto dalej  zasą
dzona kwota 34.207,59 wraz z ustawowymi odsetkami, to uwzględniając  regułę wynikającą z art. 20 k.p.c. wartość przedmiotu zaskarżenia wynosić  będzie suma dodatkowo zasądzonego roszczenia w kwocie 34.207,59 zł oraz odsetki  należne od kwoty 21.736,71 zł za okres objęty skargą, zamykające się kwotą 9.608,52 zł. Suma obu tych kwot (34.207,59 oraz 9.608,52 zł) nie przekracza minimalnej kwoty 50.000 zł przesądzającej o dopuszczalności skargi kasacyjnej.
W zażaleniu na to postanowienie strona pozwana zakwestionowała poprawność wyliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia, twierdząc, że określa ją  kwota 55.945 zł, powstała z zsumowania kwot 34.207,59 i  21.736,71 zł, wywodząc, że wartość przedmiotu zaskarżenia określa łączną wartość roszczeń głównych.
S
ąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Bezspornym jest, że określony w skardze kasacyjnej zakres zaskarżenia  obejmował zasądzoną kwotę roszczenia głównego w wysokości 34.207,59 zł wraz z ustawowymi odsetkami od tej kwoty, a ponadto wyłącznie odsetki ustawowe  wyliczone w kwocie 9.608 zł należne od kwoty 21.736,71 zł wcześniej zasądzonej prawomocnie i nie objętej już zakresem zaskarżenia w skardze kasacyjnej.
Hipoteza art. 20 k.p.c. obejmuje sytuację, w której obok świadczenia głównego  dochodzone są odsetki  (postanowienie SN z dnia 29 września 2000 r.,  V CKN 71/00, niepubl.) jako świadczenie uboczne, którego wartość nie jest  wliczana wówczas do wartości przedmiotu zaskarżenia. Jeżeli natomiast zaskarżeniem objęte są wyłącznie odsetki, to tylko one - mimo dochodzenia ich obok świadczenia głównego - wyznaczają wartość przedmiotu zaskarżenia (postanowienie SN  z dnia 12 lipca  2006 r., V CSK 186/06, niepubl.).
W niniejszej sprawie oznacza to, że zaskarżenie orzeczenia w zakresie  rozstrzygnięcia uwzględniającego roszczenie główne w kwocie 34.207,59 zł wraz  z ustawowymi odsetkami od tej kwoty wyznacza wartość przedmiotu zaskarżenia w wysokości kwoty określającej wyłącznie wartość tegoż roszczenia głównego.
Natomiast  zaskarżenie  orzeczenia  w części  zasądzającej wyłącznie   ustawowe odsetki od zasądzonej i niezaskarżonej kwoty 21.736,71 zł skutkuje   tym, że kwota tych odsetek (w sprawie 9.608,52 zł) wyznacza wartość przedmiotu zaskarżenia, a nie niezaskarżona kwota 21.736,71 zł, od której zasą
d
zono zakwestionowane w skardze kasacyjnej
odsetki.
Wyjątek ustanowiony w art. 20 k.p.c. dotyczy bowiem tylko sytuacji, w której  roszczenie uboczne jest żądane obok roszczenia głównego, przy czym co do odsetek jest oczywiste, że chodzi o odsetki naliczane od kwoty objętej nadal spornym roszczeniem głównym. W tym tylko wypadku wartość odsetek nie wpływa  na wartość przedmiotu sporu. Jednakże stan objęty hipotezą art. 20 k.p.c. istnieje tylko do chwili prawomocności wyroku rozstrzygającego o świadczeniu głównym (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów z dnia 28 czerwca 1999 r., III CZP 12/99, OSNC 2000 r. nr 1, poz. 1).
W tej sytuacji nie ma racji strona żaląca, która usiłuje uczynić elementem  kształtującym wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym kwotę 21.736,71 zł, nie będącą już przedmiotem sporu w  postępowaniu apelacyjnym i nie  objętą zakresem zaskarżenia w skardze kasacyjnej.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 398
14
k.p.c. w zw. z art. 394
1
§ 3.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 5 i § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności  radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej  udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2013 r., poz. 490).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI