IV Cz 13/14

Sygn. akt IV Cz 13/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 stycznia 2014 r. Sąd Okręgowy w Słupsku, IV Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Andrzej Jastrzębski (spr.) Sędziowie SO: Dorota Curzydło, Elżbieta Jaroszewicz po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2014 r. w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) w G. z udziałem M. P. , J. O. (1) , J. O. (2) , D. A. , M. Ż. , G. S. , W. Ż. , T. Ż. , U. C. , P. C. , K. O. (1) , K. O. (2) i I. O. o stwierdzenie nabycia spadku na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt IX Ns 657/10 postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. oddalić wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Sygn. akt IV Cz 13/14 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 26 września 2013 roku Sąd Rejonowy w Słupsku umorzył postepowanie w sprawie z wniosku (...) w G. o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym C. R. . W uzasadnieniu wskazał, iż postępowanie zawieszone w dniu 6 sierpnia 2012 roku na podstawie art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c. , wobec braku skutecznego wniosku o podjęcie go złożonego w terminie 1 roku, podlegało umorzeniu w oparciu o art. 182 § 1 k.p.c. Sąd I instancji stanął tym samym na stanowisku, iż jedynie skuteczny wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania przerywa bieg terminu, którego upływ – zgodnie z art. 182 § 1 k.p.c. – skutkuje umorzeniem. Wnioskodawca (...) w G. zaskarżyła powyższe orzeczenie zażaleniem, domagając się jego uchylenia i zasądzenia na swoja rzecz zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Skarżonemu postanowieniu zarzucił rażące naruszenie art. 182 § 1 k.p.c. w zw. z art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c. , poprzez jego błędną interpretację i przyjęcie, że w rozpoznawanej sprawie zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Kluczowe dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy było ustalenie, czy bieg terminu wyrażonego w art. 182 § 1 k.p.c. przerywa każdy wniosek o podjęcie zawieszonego zgodnie z art. 177 § 1 pkt 5 i 6 k.p.c. postępowania, czy jedynie taki wniosek, który okazał się skuteczny. W myśl art. 182 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. , Sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron lub na wniosek spadkobiercy, jak również z przyczyn wskazanych w art. 177 § 1 pkt 5 i 6 , jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu roku od daty postanowienia o zawieszeniu. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w uzasadnieniu postanowienia z dnia 21 października 2010 roku (sygn. IV CSK 122/10 – za pośrednictwem Systemu Informacji Prawnej Legalis), nie jest prawidłowe założenie, że wniosek o podjęcie postępowania powinien łączyć się z usunięciem przeszkody procesowej, która legła u podstaw postanowienia o zawieszeniu postępowania. Założenie takie nie może być uznane za prawidłowe, ponieważ prowadzi do nieuprawnionej rozszerzającej wykładni art. 182 § 1 zd. 1 k.p.c. Z dyspozycji tego przepisu w sposób jednoznaczny wynika, że obligatoryjne umorzenie postępowania, uprzednio zawieszonego z którejkolwiek przyczyny wskazanej w art. 177 § 1 pkt 5 i 6 k.p.c. , następuje w sytuacji, w której wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu roku, a poprzednio w ciągu lat trzech, od daty postanowienia o zawieszeniu. Ustawodawca nie wymaga przy tym, by wniosek o podjęcie postępowania był wnioskiem skutecznym, gdyż jako przyczyny umorzenia zawieszonego postępowania wskazuje jedynie brak wniosku o jego podjęcie i upływ czasu. Sąd II instancji w pełni podzielił powyższe stanowisko uznając, iż złożony przez wnioskodawcę w dniu 8 stycznia 2013 roku wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania (k. 265), mimo iż nie został przez Sąd Rejonowy uwzględniony (k. 285-286), to jednak przerwał bieg terminu wyrażonego w art. 182 § 1 zd. 1 k.p.c. Tym samym umorzenie postępowania w dacie wydania skarżonego postanowienia w oparciu o przepis art. 182 § 1 zd. 1 k.p.c. okazało się niedopuszczalne. Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. , uchylił zaskarżone postanowienie (punkt 1 sentencji). Zgodnie z dyspozycją art. 108 § 1 k.p.c. , Sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji, jednakże postanowienie w niniejszej sprawie jest postanowieniem li tylko incydentalnym, nie kończącym sprawy w instancji. Z tego też względu należało uznać żądanie przyznania kosztów postępowania zażaleniowego za przedwczesne, a w konsekwencji podlegające oddaleniu (punkt 2 sentencji).