IV CZ 128/10

Sąd Najwyższy2011-03-17
SAOSCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
wznowienie postępowaniapełnomocnikreprezentacjaterminkpcsąd najwyższyzażalenie

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na odrzucenie skargi o wznowienie postępowania, uznając, że nienależyta reprezentacja procesowa nie stanowi podstawy do wznowienia po upływie terminu.

Powód J. P. złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego, zarzucając m.in. nienależytą reprezentację. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę, wskazując na brak ustawowych przesłanek, w tym przekroczenie terminu i brak nowych okoliczności. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie powoda, utrzymał w mocy postanowienie Sądu Apelacyjnego, podkreślając, że zaniedbania pełnomocnika procesowego nie są podstawą do wznowienia postępowania, a po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku wznowienie jest niedopuszczalne, chyba że wystąpiły szczególne okoliczności nieważności.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powoda J. P. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 15 września 2009 r., którym odrzucono skargę powoda o wznowienie postępowania. Sprawa pierwotnie dotyczyła ustalenia i zapłaty, a zakończyła się prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 28 listopada 2003 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę o wznowienie, uznając, że nie została ona oparta na ustawowych przesłankach. Wskazano, że nienależyte wykonywanie reprezentacji przez pełnomocnika procesowego nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania, a powód nie wykazał istnienia nowych okoliczności faktycznych lub dowodowych, które uniemożliwiłyby mu skorzystanie z nich w poprzednim postępowaniu. Ponadto, powód nie zachował ustawowego terminu do złożenia skargi. Powód zaskarżył to postanowienie, argumentując, że brak należytej reprezentacji obejmuje zaniedbania pełnomocnika i że można żądać wznowienia po upływie pięciu lat, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nienależycie reprezentowana. Sąd Najwyższy, powołując się na utrwaloną wykładnię art. 401 pkt 2 k.p.c., potwierdził, że zaniedbania pełnomocnika procesowego nie mogą być uznane za przyczynę nieważności postępowania. W związku z tym, że nie zaszła podnoszona przez skarżącego nieważność postępowania, znalazł zastosowanie art. 408 k.p.c., zgodnie z którym po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, nienależyte wykonywanie reprezentacji przez pełnomocnika procesowego nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołując się na utrwaloną wykładnię art. 401 pkt 2 k.p.c. stwierdził, że zaniedbania pełnomocnika procesowego strony nie mogą być uznane za przyczynę nieważności postępowania, a tym samym nie stanowią podstawy do jego wznowienia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

Skarb Państwa (Sąd Apelacyjny)

Strony

NazwaTypRola
J. P.osoba_fizycznapowód
Gmina G. - Zarząd Nieruchomości Komunalnych Zakład Budżetowyinstytucjapozwany
Powszechny Zakład Ubezpieczeń SA w W. Inspektorat w G.spółkapozwany
A. D.osoba_fizycznapełnomocnik (z urzędu)

Przepisy (7)

Główne

k.p.c. art. 408

Kodeks postępowania cywilnego

Po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia postępowania.

Pomocnicze

k.p.c. art. 401 § pkt 2

Kodeks postępowania cywilnego

Zaniedbania pełnomocnika procesowego strony nie mogą być uznane za przyczynę nieważności postępowania.

k.p.c. art. 39814

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 3941 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. 13 § ust. 2 pkt 2

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. 6 § pkt 6

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. 2 § ust. 3

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nienależyta reprezentacja procesowa nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania. Po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia postępowania, chyba że wystąpiły przyczyny nieważności.

Odrzucone argumenty

Brak należytej reprezentacji procesowej obejmuje zaniedbania pełnomocnika procesowego strony. Można żądać wznowienia postępowania po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku, jeżeli strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.

Godne uwagi sformułowania

zaniedbania pełnomocnika procesowego strony nie mogą być uznane za przyczynę nieważności po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia

Skład orzekający

Marian Kocon

przewodniczący

Teresa Bielska-Sobkowicz

sprawozdawca

Antoni Górski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wznowienia postępowania w kontekście nienależytej reprezentacji procesowej i upływu terminu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku podstaw do wznowienia postępowania po upływie terminu, z uwagi na brak nieważności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne dotyczące wznowienia postępowania, co jest ważne dla praktyków prawa, choć nie zawiera przełomowych wniosków.

Kiedy błędy pełnomocnika nie pozwolą na wznowienie postępowania? Wyjaśnia Sąd Najwyższy.

Dane finansowe

zwrot kosztów pomocy prawnej: 1800 PLN

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV CZ 128/10 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Antoni Górski ze skargi powoda o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 28 listopada 2003 r., w sprawie z powództwa J. P. przeciwko Gminie G. - Zarządowi Nieruchomości Komunalnych Zakładowi Budżetowemu i Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń SA w W. Inspektoratowi w G. o ustalenie i zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 marca 2011 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 15 września 2009 r., oddala zażalenie; zasądza od Skarbu Państwa (Sąd Apelacyjny) na rzecz adwokat A. D. kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) złotych powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 15 września 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę powoda J. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 28 listopada 2003 r. w sprawie przeciwko Gminie G. – Zarządowi Nieruchomości Komunalnych Zakładowi Budżetowemu i Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W. Inspektoratowi w G. o ustalenie i zapłatę, uznając, że nie jest ona oparta na ustawowych przesłankach. Nie zachodzi nieważność postępowania, ponieważ powód był reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, a nienależycie wykonywana reprezentacja nie stanowi podstawy wznowienia postępowania. Nie zostały też wykryte nowe okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Niektóre z powołanych przez skarżącego dokumentów powód mógł powołać w postępowaniu objętym skargą, a pozostałe nie mają związku z tym postępowaniem. Skarżący nie zachował ponadto ustawowego terminu do złożenia skargi. Powód zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. Zarzucił, że brak należytej reprezentacji obejmuje również zaniedbania pełnomocnika procesowego strony. Podniósł też, że można żądać wznowienia postępowania po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku, jeżeli strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z utrwaloną wykładnią art. 401 pkt 2 k.p.c. zaniedbania pełnomocnika procesowego strony nie mogą być uznane za przyczynę nieważności (zob.: postanowienie SN z dnia 24 lutego 2006 r., sygn. akt II CZ 1/06, nie publ.; postanowienie SN z dnia 22 października 2003 r., sygn. akt II CZ 96/03, nie publ.; postanowienie SN z dnia 26 marca 2003 r., sygn. akt II CZ 26/03; OSNC z 2004 r. nr 6, poz. 95; postanowienie SN z dnia 12 grudnia 2002 r., sygn. akt III AO 23/02, nie publ.; postanowienie SN z dnia 12 października 2001 r., sygn. akt III AO 32/01, OSNAP z 2002 r., nr 18, poz. 449; postanowienie SN z dnia 9 czerwca 2000 r., 3 sygn. akt I PKN 277/00, OSNAP z 2002 r., nr 1, poz. 15; postanowienie SN z dnia 17 grudnia 1996 r., sygn. akt III CKN 17/96, nie publ.). Błędne jest zatem stanowisko skarżącego, że zachodzi nieważność postępowania z uwagi na wadliwie wykonywaną reprezentację w postępowaniu objętym skargą o wznowienie. W związku z niewystąpieniem podnoszonej przez skarżącego nieważności postępowania znajduje zastosowanie art. 408 k.p.c., zgodnie z którym po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. O kosztach pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu orzeczono na postawie § 13 ust. 2 pkt 2 w związku z § 6 pkt 6 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI