IV CZ 128/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, uznając, że zaniedbania pełnomocnika nie stanowią podstawy do wznowienia, a termin na złożenie skargi został przekroczony.
Powód J. P. złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z 2003 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę, wskazując na brak ustawowych przesłanek, w tym niewłaściwą reprezentację i przekroczenie terminu. Powód zaskarżył to postanowienie, argumentując, że zaniedbania pełnomocnika procesowego mogą stanowić podstawę wznowienia. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, potwierdzając utrwaloną wykładnię, że błędy pełnomocnika nie są podstawą nieważności, a po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powoda J. P. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 15 września 2009 r., którym odrzucono jego skargę o wznowienie postępowania. Postępowanie pierwotne zakończyło się prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 28 listopada 2003 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę o wznowienie, uznając, że nie spełnia ona ustawowych przesłanek. Wskazano, że nienależyte wykonywanie reprezentacji przez pełnomocnika procesowego nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania, a także nie wykryto nowych okoliczności faktycznych ani dowodowych. Ponadto, skarżący nie zachował ustawowego terminu do złożenia skargi. Powód w zażaleniu zarzucił, że brak należytej reprezentacji obejmuje również zaniedbania pełnomocnika procesowego i podniósł, że można żądać wznowienia po upływie pięciu lat, jeśli strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Sąd Najwyższy, powołując się na utrwaloną wykładnię art. 401 pkt 2 k.p.c., stwierdził, że zaniedbania pełnomocnika procesowego nie mogą być uznane za przyczynę nieważności postępowania. W związku z tym, że nie wystąpiła podnoszona przez skarżącego nieważność postępowania, znalazł zastosowanie art. 408 k.p.c., zgodnie z którym po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zaniedbania pełnomocnika procesowego strony nie mogą być uznane za przyczynę nieważności postępowania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na utrwaloną wykładnię art. 401 pkt 2 k.p.c., zgodnie z którą błędy pełnomocnika nie prowadzą do nieważności postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddala zażalenie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. P. | osoba_fizyczna | powód |
| Gmina G. - Zarząd Nieruchomości Komunalnych Zakład Budżetowy | instytucja | pozwany |
| Powszechny Zakład Ubezpieczeń SA w W. Inspektorat w G. | spółka | pozwany |
| Skarb Państwa (Sąd Apelacyjny) | organ_państwowy | strona obciążona kosztami |
| A. D. | osoba_fizyczna | pełnomocnik z urzędu |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 401 § pkt 2
Kodeks postępowania cywilnego
Zaniedbania pełnomocnika procesowego strony nie mogą być uznane za przyczynę nieważności postępowania.
k.p.c. art. 408
Kodeks postępowania cywilnego
Po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia postępowania.
Pomocnicze
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. 13 § ust. 2 pkt 2
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. 6 § pkt 6
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. 2 § ust. 3
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaniedbania pełnomocnika procesowego nie stanowią podstawy do stwierdzenia nieważności postępowania. Po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia postępowania, jeśli nie zachodzą szczególne okoliczności (np. nieważność postępowania).
Odrzucone argumenty
Nienależyte wykonywanie reprezentacji przez pełnomocnika procesowego stanowi podstawę do wznowienia postępowania. Można żądać wznowienia postępowania po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku, jeżeli strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.
Godne uwagi sformułowania
zaniedbania pełnomocnika procesowego strony nie mogą być uznane za przyczynę nieważności po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia
Skład orzekający
Marian Kocon
przewodniczący
Teresa Bielska-Sobkowicz
sprawozdawca
Antoni Górski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej dotyczącej skutków zaniedbań pełnomocnika procesowego oraz terminów do wznowienia postępowania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wznowienia postępowania i interpretacji przepisów k.p.c. dotyczących nieważności i terminów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie potwierdza utrwaloną linię orzeczniczą w ważnej kwestii procesowej, jaką są skutki błędów pełnomocnika i terminy do wznowienia postępowania. Jest to istotne dla praktyków prawa procesowego.
“Błędy pełnomocnika: czy można przez nie stracić szansę na wznowienie postępowania?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CZ 128/10 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Antoni Górski ze skargi powoda o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 28 listopada 2003 r., w sprawie z powództwa J. P. przeciwko Gminie G. - Zarządowi Nieruchomości Komunalnych Zakładowi Budżetowemu i Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń SA w W. Inspektoratowi w G. o ustalenie i zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 marca 2011 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 15 września 2009 r., oddala zażalenie; zasądza od Skarbu Państwa (Sąd Apelacyjny) na rzecz adwokat A. D. kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) złotych powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 15 września 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę powoda J. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 28 listopada 2003 r. w sprawie przeciwko Gminie G. – Zarządowi Nieruchomości Komunalnych Zakładowi Budżetowemu i Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W. Inspektoratowi w G. o ustalenie i zapłatę, uznając, że nie jest ona oparta na ustawowych przesłankach. Nie zachodzi nieważność postępowania, ponieważ powód był reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, a nienależycie wykonywana reprezentacja nie stanowi podstawy wznowienia postępowania. Nie zostały też wykryte nowe okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Niektóre z powołanych przez skarżącego dokumentów powód mógł powołać w postępowaniu objętym skargą, a pozostałe nie mają związku z tym postępowaniem. Skarżący nie zachował ponadto ustawowego terminu do złożenia skargi. Powód zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. Zarzucił, że brak należytej reprezentacji obejmuje również zaniedbania pełnomocnika procesowego strony. Podniósł też, że można żądać wznowienia postępowania po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku, jeżeli strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z utrwaloną wykładnią art. 401 pkt 2 k.p.c. zaniedbania pełnomocnika procesowego strony nie mogą być uznane za przyczynę nieważności (zob.: postanowienie SN z dnia 24 lutego 2006 r., sygn. akt II CZ 1/06, nie publ.; postanowienie SN z dnia 22 października 2003 r., sygn. akt II CZ 96/03, nie publ.; postanowienie SN z dnia 26 marca 2003 r., sygn. akt II CZ 26/03; OSNC z 2004 r. nr 6, poz. 95; postanowienie SN z dnia 12 grudnia 2002 r., sygn. akt III AO 23/02, nie publ.; postanowienie SN z dnia 12 października 2001 r., sygn. akt III AO 32/01, OSNAP z 2002 r., nr 18, poz. 449; postanowienie SN z dnia 9 czerwca 2000 r., 3 sygn. akt I PKN 277/00, OSNAP z 2002 r., nr 1, poz. 15; postanowienie SN z dnia 17 grudnia 1996 r., sygn. akt III CKN 17/96, nie publ.). Błędne jest zatem stanowisko skarżącego, że zachodzi nieważność postępowania z uwagi na wadliwie wykonywaną reprezentację w postępowaniu objętym skargą o wznowienie. W związku z niewystąpieniem podnoszonej przez skarżącego nieważności postępowania znajduje zastosowanie art. 408 k.p.c., zgodnie z którym po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. O kosztach pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu orzeczono na postawie § 13 ust. 2 pkt 2 w związku z § 6 pkt 6 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI