IV CZ 121/10

Sąd Najwyższy2011-02-17
SNnieruchomościzasiedzenienajwyższy
zasiedzenienieruchomościwznowienie postępowaniapełnomocnictwozawiadomienie o terminiepostępowanie cywilneSąd NajwyższySąd Okręgowy

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu Okręgowego o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, wskazując na błędy w ustaleniu prawidłowego zawiadomienia strony i jej reprezentacji procesowej.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego, które odrzuciło skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem w sprawie o zasiedzenie. Skarżąca K. G. podnosiła, że nie została zawiadomiona o terminie rozprawy apelacyjnej i że jej pełnomocnictwo procesowe było wadliwe. Sąd Okręgowy odrzucił skargę, uznając, że strona była prawidłowo zawiadomiona przez pełnomocnika i że brak dowodów nie stanowi podstawy do wznowienia. Sąd Najwyższy uchylił to postanowienie, wskazując na istotne wątpliwości co do prawidłowości zawiadomienia strony i reprezentacji procesowej.

Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę z zażalenia uczestniczki postępowania K. G. na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł., które odrzuciło jej skargę o wznowienie postępowania. Postępowanie pierwotne dotyczyło stwierdzenia zasiedzenia nieruchomości i zakończyło się prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 22 kwietnia 2010 r. Skarżąca K. G. wniosła o wznowienie, argumentując, że nie została zawiadomiona o terminie rozprawy apelacyjnej, a prawidłowe rozstrzygnięcie wymagało przeprowadzenia dodatkowych dowodów. Sąd Okręgowy odrzucił skargę, uznając, że podstawa wznowienia z art. 401 pkt 2 k.p.c. (nieważność postępowania z powodu pozbawienia możności działania) nie zachodzi, ponieważ strona była prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy apelacyjnej za pośrednictwem swojego pełnomocnika, a pominięcie środków dowodowych nie stanowi podstawy do wznowienia. Sąd Najwyższy, analizując akta sprawy, ustalił, że pełnomocnictwo procesowe przedłożone przez W. Z. dotyczyło innej sprawy, a skarżąca działała osobiście lub przez innych pełnomocników. Sąd Najwyższy stwierdził brak dowodu zawiadomienia skarżącej o terminie rozprawy apelacyjnej i zakwestionował ustalenie Sądu Okręgowego co do prawidłowego zawiadomienia strony przez pełnomocnika. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli ustalenie o prawidłowym zawiadomieniu strony było błędne, a strona faktycznie została pozbawiona możności działania.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Okręgowy błędnie przyjął, iż strona była prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy apelacyjnej za pośrednictwem pełnomocnika, którego pełnomocnictwo procesowe mogło być wadliwe. Brak dowodu zawiadomienia strony i wątpliwości co do reprezentacji procesowej mogły skutkować pozbawieniem strony możności działania, co stanowi podstawę do wznowienia postępowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie postanowienia i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

K. G.

Strony

NazwaTypRola
K. G.osoba_fizycznauczestniczka postępowania
W. Z.osoba_fizycznawnioskodawca
C. W.osoba_fizycznauczestnik postępowania
M. W.osoba_fizycznauczestnik postępowania
M. W.osoba_fizycznauczestnik postępowania
Agencja Nieruchomości Rolnych w W. Oddział Terenowy w O.instytucjauczestnik postępowania

Przepisy (3)

Główne

k.p.c. art. 401 § pkt 2

Kodeks postępowania cywilnego

Pozbawienie strony możności działania na skutek naruszenia przepisów prawa jako podstawa wznowienia postępowania.

Pomocnicze

k.p.c. art. 39815 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Najwyższy.

k.p.c. art. 3941 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do rozpoznania zażalenia na postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Strona nie została prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy apelacyjnej. Pełnomocnictwo procesowe W. Z. dotyczyło innej sprawy i było wadliwe. Ustalenie Sądu Okręgowego o prawidłowym zawiadomieniu strony było błędne.

Odrzucone argumenty

Pominięcie środków dowodowych jako podstawa wznowienia postępowania.

Godne uwagi sformułowania

nie można odeprzeć podniesionego przez skarżącą zarzutu, że Sąd Okręgowy uznał, iż nie zachodzi wskazana przez nią podstawa do wznowienia postępowania na skutek błędnego przyjęcia, że działała ona w postępowaniu apelacyjnym z pełnomocnikiem procesowym.

Skład orzekający

Marian Kocon

przewodniczący

Krzysztof Strzelczyk

członek

Hubert Wrzeszcz

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy kluczowych kwestii proceduralnych w postępowaniu cywilnym, takich jak prawidłowość zawiadomień i reprezentacji procesowej, które mają bezpośrednie przełożenie na możliwość obrony praw strony.

Błąd w pełnomocnictwie i zawiadomieniu może zniweczyć lata walki o nieruchomość – Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV CZ 121/10 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 17 lutego 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Marian Kocon (przewodniczący) 
SSN Krzysztof Strzelczyk 
SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) 
 
 
ze skargi uczestniczki postępowania K. G. 
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem  
Sądu Okręgowego w Ł.  
z dnia 22 kwietnia 2010 r.,  
w sprawie z wniosku W. Z. 
przy uczestnictwie K. G., C. W., M. W., M. W. i Agencji Nieruchomości Rolnych  
w W. Oddziału Terenowego w O. 
o stwierdzenie zasiedzenia, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 17 lutego 2011 r., 
zażalenia uczestniczki postępowania K. G. 
na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł. 
z dnia 7 czerwca 2010 r.,  
 
 
uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi 
Okręgowemu w Ł. do ponownego rozpoznania, pozostawiając 
temu 
Sądowi 
rozstrzygnięcie 
o 
kosztach 
postępowania 
zażaleniowego. 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
 
 
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Ł. odrzucił skargę 
o  wznowienie postępowania. 
 
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że K. G. wniosła skargę o wznowienie 
postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w 
Ł. z dnia 22 kwietnia 2010 r., oddającego apelację w sprawie o zasiedzenie 
nieruchomości. W  uzasadnieniu skargi podniosła, że nie była zawiadomiona o 
terminie rozprawy apelacyjnej. Ponadto prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy – jej 
zdaniem – wymagało przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego geodety i 
przesłuchania świadków.   
 
Opierając się na analizie treści skargi o wznowienie postępowania, Sąd 
Okręgowy uznał, że K. G. domaga się wznowienia postępowania z powodu 
nieważności postępowania, spowodowanej pozbawieniem jej możności działania 
na skutek naruszenia przepisów prawa (art. 401 pkt 2 k.p.c.). Zdaniem Sądu 
wskazana podstawa wznowienia nie zachodzi. Wnosząca skargę nie wykazała 
bowiem, aby została całkowicie pozbawiona możności działania w  sprawie. 
Ponadto podkreślił, że – wbrew twierdzeniom skargi – o terminie rozprawy 
apelacyjnej został zawiadomiony pełnomocnik wnoszącej skargę o  wznowienie 
postępowania. Nie ma także podstaw do przyjęcia, że pominięcie środków 
dowodowych stanowi ustawową podstawę wznowienia postępowania. 
 
W zażaleniu pełnomocnik skarżącej zarzucił, że znajdujące się w aktach 
pełnomocnictwo procesowe nie dotyczy sprawy o zasiedzenie. W konkluzji 
zażalenia 
wniósł 
o 
zmianę 
zaskarżonego 
postanowienia 
i 
wznowienie 
postępowania bądź o uchylenie zaskarżonego postanowienia. 
 
Sąd Najwyższy zważył co następuje: 
 
Z akt sprawy o zasiedzenie wynika, że Sąd Rejonowy w Z. w dniu 17 
listopada 2009 r. uznał, że W. Z. nie jest pełnomocnikiem skarżącej i pozostałych 
uczestników postępowania C. W., M. W. i M. W., ponieważ przedłożone przez nią 
pełnomocnictwo procesowe (k. 7 akt) dotyczy sprawy o  stwierdzenie nabycia 
spadku, a nie sprawy o zasiedzenie (k. 28). W. Z., mimo zobowiązania Sądu, nie 
przedłożyła właściwych pełnomocnictw procesowych. W konsekwencji skarżąca 

 
3 
działała przed Sądem Rejonowym osobiście i jako pełnomocnik – na podstawie 
przełożonych w sprawie pełnomocnictw w dniu 30 listopada 2009 r. – C. W., M. W. i 
M. W. W aktach sprawy nie ma dowodu zawiadomienia skarżącej o terminie 
rozprawy apelacyjnej, a mino tego Sąd odwoławczy stwierdził, że została ona 
prawidłowo zawiadomiona o rozprawie (k. 112).  
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika, dlaczego Sąd 
Okręgowy w przedstawionych okolicznościach – wbrew stanowisku Sądu 
Rejonowego co do pełnomocnictwa przedłożonego w sprawie przez W. Z. – uznał, 
że 
„skarżąca 
była 
prawidłowo 
zawiadomiona 
o  terminie 
rozprawy 
za 
pośrednictwem ustanowionego w sprawie pełnomocnika w  osobie siostry W. Z.”. W 
tej sytuacji nie można odeprzeć podniesionego przez skarżącą zarzutu, że Sąd 
Okręgowy uznał, iż nie zachodzi wskazana  przez nią podstawa do wznowienia 
postępowania na skutek błędnego przyjęcia, że działała ona w postępowaniu 
apelacyjnym z pełnomocnikiem procesowym.   
 Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji 
postanowienia (art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI