IV CZ 12/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił postanowienie sądu okręgowego o odrzuceniu zażalenia, uznając, że błędne skierowanie środka odwoławczego do niewłaściwego sądu nie powoduje jego niedopuszczalności.
Sąd Okręgowy odrzucił apelację uczestnika postępowania z powodu nieuiszczenia opłaty. Następnie, w odpowiedzi na zażalenie, Sąd Okręgowy odrzucił to zażalenie jako niedopuszczalne, błędnie skierowane do sądu apelacyjnego zamiast do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy, powołując się na uchwałę III CZP 91/12, uznał, że wadliwe skierowanie zażalenia nie czyni go niedopuszczalnym i uchylił zaskarżone postanowienie.
Sprawa dotyczyła zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w O., który odrzucił apelację uczestnika postępowania z powodu nieuiszczenia należnej opłaty. Następnie Sąd Okręgowy, rozpatrując zażalenie na to postanowienie, sam odrzucił je jako niedopuszczalne, uznając, że zostało błędnie skierowane do sądu apelacyjnego, a powinno trafić do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy w składzie trzech sędziów, po rozpoznaniu zażalenia uczestnika postępowania F. Z., uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy wskazał, że kwestia skutków procesowych wadliwego skierowania środka odwoławczego do niewłaściwego sądu została wyjaśniona w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2013 r., III CZP 91/12. Zgodnie z tą uchwałą, sąd niewłaściwy, do którego skierowano zażalenie, powinien je przekazać sądowi właściwemu. Wadliwe skierowanie zażalenia do niewłaściwego sądu nie powoduje jego niedopuszczalności ani nie stanowi podstawy do jego odrzucenia. Sąd Najwyższy podkreślił, że choć błąd skarżącego był źródłem sytuacji procesowej, to jednak zażalenie było uzasadnione w świetle przyjętej wykładni.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, błędne skierowanie zażalenia do niewłaściwego sądu nie powoduje jego niedopuszczalności i nie stanowi podstawy do jego odrzucenia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na uchwałę III CZP 91/12, zgodnie z którą sąd niewłaściwy, do którego skierowano zażalenie, powinien je przekazać sądowi właściwemu. Wadliwe skierowanie nie jest podstawą do odrzucenia zażalenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia
Strona wygrywająca
uczestnik postępowania F. Z.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. O. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| F. Z. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| A. O. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| A. P. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
Przepisy (9)
Pomocnicze
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 395 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394¹ § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 200 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
stosowany odpowiednio do przekazania zażalenia przez sąd niewłaściwy
k.p.c. art. 391 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
stosowany odpowiednio do przekazania zażalenia przez sąd niewłaściwy
k.p.c. art. 397 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
stosowany odpowiednio do przekazania zażalenia przez sąd niewłaściwy
k.p.c. art. 394¹ § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398¹5 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędne skierowanie zażalenia do niewłaściwego sądu nie powoduje jego niedopuszczalności.
Godne uwagi sformułowania
wadliwe skierowanie środka odwoławczego do sądu niewłaściwego do jego rozpoznania sąd niewłaściwy, do którego skierowano zażalenie, przekazuje je do rozpoznania sądowi właściwemu na podstawie odpowiednio zastosowanego art. 200 § 1 k.p.c. wadliwe skierowanie zażalenia do niewłaściwego sądu nie powoduje jego niedopuszczalności, a tym samym nie stanowi podstawy odrzucenia zażalenia
Skład orzekający
Mirosława Wysocka
przewodniczący, sprawozdawca
Marian Kocon
członek
Zbigniew Kwaśniewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących skutków procesowych wadliwego skierowania środka odwoławczego do niewłaściwego sądu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji błędnego skierowania zażalenia, ale zasada przekazania sprawy przez sąd niewłaściwy ma szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę proceduralną dotyczącą skutków błędów w kierowaniu środków odwoławczych, co jest kluczowe dla praktyków prawa.
“Błąd w adresie pisma procesowego nie musi oznaczać przegranej – Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CZ 12/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marian Kocon SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku J. O. przy uczestnictwie F. Z., A. O. i A. P. o ustanowienie drogi koniecznej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 czerwca 2013 r., zażalenia uczestnika postępowania F. Z. na postanowienie Sądu Okręgowego w O. z dnia 10 grudnia 2012 r., uchyla zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 20 listopada 2012 r. Sąd Okręgowy w O. odrzucił apelację uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Rejonowego w P. ze względu na nieuiszczenie należnej opłaty. Skarżący, reprezentowany przez adwokata, skierował zażalenie na to postanowienie do Sądu Apelacyjnego. Sąd Okręgowy, do którego wniesiono zażalenie, zaskarżonym obecnie postanowieniem z dnia 10 grudnia 2012 r., odrzucił je „w trybie art. 3941 § 2 k.p.c.” jako niedopuszczalne, bowiem błędnie skierowane do sądu apelacyjnego, a nie do Sądu Najwyższego, do którego ten środek odwoławczy przysługiwał. W zażaleniu skarżący wniósł o jego uchylenie, zarzucając naruszenie art. 373 w zw. z art. 370 k.p.c. oraz art. 395 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarżący, formułując zarzuty pod adresem Sądu bagatelizuje fakt, że źródłem powstałej sytuacji procesowej jest jego błąd, tym niemniej zażalenie jest uzasadnione. Zagadnienie skutków procesowych wadliwego skierowania środka odwoławczego do sądu niewłaściwego do jego rozpoznania wywoływało wątpliwości, prowadzące do rozbieżności w orzecznictwie sądów powszechnych i Sądu Najwyższego. Wątpliwości te zostały wyjaśnione i rozstrzygnięte w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2013 r., III CZP 91/12, zgodnie z którą sąd niewłaściwy, do którego skierowano zażalenie, przekazuje je do rozpoznania sądowi właściwemu na podstawie odpowiednio zastosowanego art. 200 § 1 k.p.c. (w zw. z art. 391 § 1 i 397 § 2 k.p.c.). Podzielając stanowisko zajęte w uchwale i odwołując się do jej szerszego uzasadnienia, należy wyeksponować stwierdzenie Sądu Najwyższego, że wadliwe skierowanie zażalenia do niewłaściwego sądu nie powoduje jego niedopuszczalności, a tym samym nie stanowi podstawy odrzucenia zażalenia na podstawie art. 370 (373 k.p.c.). Sąd Okręgowy co prawda nie powołał 3 podstawy prawnej odrzucenia zażalenia, lecz uznanie go za niedopuszczalne wskazuje na przyjęcie takiej właśnie podstawy. W związku z zarzutami zażalenia należy dodać, że - jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w powołanej uchwale - nie ma podstaw do traktowania wadliwego skierowania zażalenia do niewłaściwego sądu jako oczywistej niedokładności, niestojącej na przeszkodzie przedstawienie sprawy innemu, właściwemu sądowi. Z omówionych względów zaskarżone orzeczenie podlegało uchyleniu, stosownie do art. 3941 § 3 w zw. z art. 39815 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. jw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI