IV CZ 12/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie odrzucające zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, a w pozostałej części odrzucił zażalenie.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego odrzucające jego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie z dnia 22 grudnia 2009 r., uznając je za zasadne, a w pozostałej części odrzucił zażalenie dotyczące ponownego zaskarżenia postanowienia z dnia 11 grudnia 2009 r., które już było przedmiotem rozpoznania.
Sprawa dotyczyła zażalenia uczestnika postępowania A. J. na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 22 grudnia 2009 r., które odrzuciło jego zażalenie na wcześniejsze postanowienie z dnia 11 grudnia 2009 r. odrzucające skargę o wznowienie postępowania w sprawie o podział majątku wspólnego. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym. Stwierdzono, że ponowne zaskarżenie postanowienia z dnia 11 grudnia 2009 r. nie było dopuszczalne, ponieważ skarżący już wniósł na nie zażalenie, które było przedmiotem rozpoznania postanowieniem z dnia 22 grudnia 2009 r. W związku z tym, Sąd Najwyższy odrzucił to ponowne zażalenie na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39821, 373 i 370 k.p.c. Zażalenie na postanowienie z dnia 22 grudnia 2009 r. zostało uznane za niezasadne. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że postanowienie z dnia 11 grudnia 2009 r. zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi uczestnika, a zgodnie z art. 91 k.p.c. pełnomocnictwo obejmuje wszystkie czynności związane ze sprawą, w tym skargę o wznowienie postępowania. Doręczenia dokonuje się pełnomocnikowi (art. 133 § 3 k.p.c.), a postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym doręcza się profesjonalnym pełnomocnikom bez pouczenia o sposobie zaskarżenia (art. 357 § 2 k.p.c. a contrario). Ponadto, zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie przysługuje do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 2 k.p.c.), jednak w postępowaniu przed SN obowiązuje zastępstwo przez adwokatów lub radców prawnych (art. 871 § 1 k.p.c.), chyba że zachodzą wyjątki przewidziane w art. 871 § 2 i 3 k.p.c., które w tej sprawie nie miały miejsca. Z tych względów zażalenie wniesione osobiście przez uczestnika podlegało odrzuceniu, a postanowienie z dnia 22 grudnia 2009 r. było prawidłowe. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie z dnia 22 grudnia 2009 r., a w pozostałej części odrzucił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Nie, ponowne zaskarżenie postanowienia, które już było przedmiotem rozpoznania zażalenia, nie jest dopuszczalne.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że ponowne wniesienie zażalenia na postanowienie, które już było przedmiotem rozpoznania przez sąd drugiej instancji, jest niedopuszczalne. W takiej sytuacji nowe zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących odrzucenia niedopuszczalnych środków zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie i odrzucenie zażalenia
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. J. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| A. J. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
Przepisy (12)
Główne
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy odrzucenia niedopuszczalnego zażalenia.
k.p.c. art. 91
Kodeks postępowania cywilnego
Definiuje zakres pełnomocnictwa procesowego, w tym umocowanie do skargi o wznowienie postępowania.
k.p.c. art. 3941 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Określa, że na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego.
k.p.c. art. 871 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Wprowadza obowiązek zastępstwa stron przez adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego w przedmiocie zażalenia.
Pomocnicze
k.p.c. art. 39821
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy odrzucenia niedopuszczalnego zażalenia w kontekście postępowania kasacyjnego.
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy odrzucenia niedopuszczalnego zażalenia.
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy odrzucenia niedopuszczalnego zażalenia.
k.p.c. art. 357 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy doręczania postanowień wydanych na posiedzeniu niejawnym profesjonalnym pełnomocnikom bez pouczenia o sposobie zaskarżenia (a contrario).
k.p.c. art. 133 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy doręczeń dokonywanych pełnomocnikowi procesowemu.
k.p.c. art. 871 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Przewiduje wyjątki od zasady zastępstwa procesowego przed SN.
k.p.c. art. 871 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Przewiduje wyjątki od zasady zastępstwa procesowego przed SN.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ponowne zaskarżenie postanowienia, które już było przedmiotem rozpoznania zażalenia, jest niedopuszczalne. Pełnomocnictwo procesowe obejmuje wszystkie czynności związane ze sprawą, w tym skargę o wznowienie postępowania. Doręczenie postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym profesjonalnemu pełnomocnikowi nie wymaga pouczenia o sposobie zaskarżenia. W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo przez profesjonalnego pełnomocnika.
Odrzucone argumenty
Skarżący nie został pouczony o sposobie zaskarżenia postanowienia z dnia 11 grudnia 2009 r. Zażalenie na postanowienie z dnia 11 grudnia 2009 r. powinno być rozpoznane ponownie.
Godne uwagi sformułowania
nie było dopuszczalne, skoro skarżący już wcześniej wniósł na nie zażalenie doręczenia dokonuje się tej osobie (art. 133 § 3 k.p.c.) wydane na posiedzeniu niejawnym postanowienia doręcza się profesjonalnym pełnomocnikom bez pouczenia o sposobie zaskarżenia (art. 357 § 2 k.p.c. a contrario) W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje jednak zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.
Skład orzekający
Mirosława Wysocka
przewodniczący
Teresa Bielska-Sobkowicz
sprawozdawca
Józef Frąckowiak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących niedopuszczalności ponownego zaskarżenia, zakresu pełnomocnictwa procesowego, doręczeń profesjonalnym pełnomocnikom oraz obowiązkowego zastępstwa procesowego przed Sądem Najwyższym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z zażaleniem na postanowienie odrzucające zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy interpretacji przepisów k.p.c. w kontekście niedopuszczalności ponownego zaskarżenia oraz wymogów formalnych postępowania przed Sądem Najwyższym. Nie zawiera elementów faktycznych ani prawnych, które mogłyby zainteresować szersze grono odbiorców poza specjalistami od prawa procesowego.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CZ 12/10 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Józef Frąckowiak ze skargi uczestnika postępowania o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w B. z dnia 14 lutego 2008 r., sygn. akt II Ca (...), w sprawie z wniosku J. J. przy uczestnictwie A. J. o podział majątku wspólnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2010 r., zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 22 grudnia 2009 r. i 11 grudnia 2009 r., sygn. akt II Ca (…), oddala zażalenie na postanowienie z dnia 22 grudnia 2009 r., w pozostałej części odrzuca zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2009 r. Sąd Okręgowy w B. odrzucił skargę uczestnika postępowania A. J. o wznowienie postępowania o podział majątku wspólnego. 2 Zażalenie na powyższe orzeczenie, wniesione osobiście przez uczestnika postępowania, zostało odrzucone postanowieniem Sądu Okręgowego w B. z dnia 22 grudnia 2009 r. wobec braku zdolności postulacyjnej skarżącego. Również i to postanowienie skarżący, zastępowany tym razem przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżył zażaleniem. Wnosząc o jego uchylenie zarzucał, że nie został pouczony o sposobie zaskarżenia postanowienia z dnia 11 grudnia 2009 r. Jednocześnie skarżący wnosił o uchylenie także poprzedzającego go postanowienia z dnia 11 grudnia 2009 r., które już wcześniej odrębnie zaskarżył. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że rozpoznaniu podlega wyłącznie zażalenie na postanowienie z dnia 22 grudnia 2009 r. Jednoczesne ponowne zaskarżenie również poprzednio wydanego w dniu 11 grudnia 2009 r. postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania nie było dopuszczalne, skoro skarżący już wcześniej wniósł na nie zażalenie, stanowiące przedmiot rozpoznania postanowieniem z dnia 22 grudnia 2009 r. W tym zakresie zatem to ponownie wniesione zażalenie należało odrzucić na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39821, 373 i 370 k.p.c. Dopuszczalne było zatem jedynie wniesienie zażalenia od postanowienia z dnia 22 grudnia 2009 r., którym odrzucone zostało osobiście wniesione przez uczestnika zażalenie od postanowienia odrzucającego skargę o wznowienie postępowania. Zażalenie to nie jest zasadne. Postanowienie z dnia 11 grudnia 2009 r. zostało prawidłowo i skutecznie doręczone pełnomocnikowi uczestnika ustanowionemu w postępowaniu o podział majątku wspólnego. Zgodnie z art. 91 k.p.c., pełnomocnictwo procesowe obejmuje z samego prawa między innymi umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności, w tym skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Jeżeli strona działa w sprawie przez pełnomocnika procesowego, doręczeń dokonuje się tej osobie (art. 133 § 3 k.p.c.), a wydane na posiedzeniu niejawnym postanowienia doręcza się profesjonalnym pełnomocnikom bez pouczenia o sposobie zaskarżenia (art. 357 § 2 k.p.c. a contrario). Na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 11 grudnia 2009 r., jako postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, uczestnikowi służyło zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 2 k.p.c.). W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje jednak zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z 3 postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji (art. 871 § 1 k.p.c.). Artykuł 871 § 2 i 3 k.p.c. przewiduje wyjątki od tej zasady, okoliczności te nie zachodziły jednak w rozpoznawanej sprawie. Z tych względów zażalenie na postanowienie z dnia 11 grudnia 2009 r., wniesione osobiście przez uczestnika podlegało odrzuceniu, a rozstrzygające o tym postanowienie z dnia 22 grudnia 2009 r. jest prawidłowe. Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI