IV CZ 116/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego, nie obciążając powoda kosztami z uwagi na jego trudną sytuację materialną i wątpliwości co do legitymacji biernej pozwanej.
Powód zaskarżył postanowienie Sądu Apelacyjnego o kosztach postępowania apelacyjnego, domagając się nieobciążania go tymi kosztami na podstawie art. 102 k.p.c. Sąd Najwyższy uwzględnił zażalenie, uznając, że Sąd Apelacyjny bezzasadnie odmówił zastosowania art. 102 k.p.c. Wskazano na trudną sytuację materialną powoda, wątpliwości co do legitymacji biernej pozwanej oraz nieprecyzyjną argumentację sądu pierwszej instancji jako przesłanki do odstąpienia od obciążania powoda kosztami.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powoda na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie drugim wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 lutego 2012 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego, który oddalił powództwo o zapłatę kwoty 438.000 zł tytułem odszkodowania, a następnie zasądził od powoda na rzecz pozwanej Gminy L. kwotę 5.400 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Sąd Apelacyjny uzasadnił obciążenie powoda kosztami zasadą odpowiedzialności za wynik procesu (art. 98 § 1 k.p.c.), wskazując, że trudna sytuacja majątkowa powoda nie uzasadnia zastosowania zasady słuszności, a powód musiał liczyć się z kosztami w przypadku niekorzystnego rozstrzygnięcia. Powód zaskarżył to postanowienie, podnosząc błędne niezastosowanie art. 102 k.p.c. Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Apelacyjny bezzasadnie odmówił zastosowania art. 102 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Wskazano, że w okolicznościach sprawy, zwłaszcza wobec pisma Wojewody wskazującego na brak właściwości Skarbu Państwa do naprawienia szkody, powód mógł mieć przekonanie o legitymacji biernej pozwanej. Jedyną podstawą oddalenia powództwa wobec Gminy L. był brak legitymacji materialnoprawnej. Sąd Najwyższy podkreślił, że argumentacja sądu pierwszej instancji była mało precyzyjna, a powód występował bez profesjonalnego pełnomocnika. W połączeniu z trudną sytuacją materialną powoda, te okoliczności mogły uzasadniać odstąpienie od obciążania go kosztami procesu na podstawie art. 102 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, zastosowanie art. 102 k.p.c. było uzasadnione.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Apelacyjny bezzasadnie odmówił zastosowania art. 102 k.p.c. Wskazano na trudną sytuację materialną powoda, wątpliwości co do legitymacji biernej pozwanej oraz nieprecyzyjną argumentację sądu pierwszej instancji jako przesłanki do odstąpienia od obciążania powoda kosztami postępowania apelacyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie i zmiana postanowienia o kosztach postępowania apelacyjnego oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Strona wygrywająca
M. P.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. P. | osoba_fizyczna | powód |
| Gmina L. | instytucja | pozwana |
Przepisy (8)
Główne
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy uznał, że w okolicznościach sprawy, zwłaszcza wobec pisma Wojewody z dnia 10 grudnia 2010 r., z którego wynika, że Skarb Państwa – Wojewoda nie jest właściwy do naprawienia szkody, powód mógł mieć przekonanie, iż to właśnie pozwana ma legitymację bierną. Jedyną podstawą oddalenia powództwa wobec Gminy L. był brak po jej stronie materialnoprawnej legitymacji. Jak wskazuje sam Sąd Apelacyjny pisemna argumentacja Sądu pierwszej instancji była mało precyzyjna. Dodać też trzeba, że powód występujący w postępowaniu bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika zarzucał także naruszenie przepisów postępowania. To wszystko, w połączeniu z trudną sytuacją materialną powoda, którą obrazuje treść złożonego oświadczenia majątkowego, mogło uzasadniać odstąpienie od obciążania go kosztami procesu poniesionymi przez pozwaną Gminę w postępowaniu apelacyjnym na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.
Pomocnicze
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 39816
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 39821
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędne niezastosowanie art. 102 k.p.c. przez Sąd Apelacyjny. Trudna sytuacja materialna powoda. Wątpliwości co do legitymacji biernej pozwanej. Nieprecyzyjna argumentacja sądu pierwszej instancji. Powód występował bez profesjonalnego pełnomocnika.
Odrzucone argumenty
Zastosowanie zasady odpowiedzialności za wynik procesu (art. 98 § 1 k.p.c.) przez Sąd Apelacyjny.
Godne uwagi sformułowania
Sam fakt trudnej sytuacji majątkowej powoda nie uzasadniał zastosowania zasady słuszności. Powód miał świadomość treści rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego i przedstawionej argumentacji, a decydując się na wniesienie apelacji musiał się liczyć z koniecznością ponoszenia kosztów w przypadku niekorzystnego rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu Najwyższego w rozpoznawanej sprawie Sąd Apelacyjny bezzasadnie odmówił zastosowania względem powoda art. 102 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.
Skład orzekający
Krzysztof Strzelczyk
przewodniczący, sprawozdawca
Mirosław Bączyk
członek
Marta Romańska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie zastosowania art. 102 k.p.c. w przypadku trudnej sytuacji materialnej strony, wątpliwości prawnych i nieprecyzyjnej argumentacji sądu niższej instancji."
Ograniczenia: Każda sprawa jest indywidualna, a zastosowanie art. 102 k.p.c. zależy od całokształtu okoliczności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Orzeczenie pokazuje, jak sąd najwyższej instancji może interweniować w kwestii kosztów procesu, stosując zasadę słuszności (art. 102 k.p.c.) w specyficznych okolicznościach, co jest istotne dla praktyki prawniczej.
“Sąd Najwyższy: Trudna sytuacja materialna i wątpliwości prawne mogą zwolnić z kosztów procesu!”
Dane finansowe
WPS: 438 000 PLN
koszty postępowania apelacyjnego: 5400 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CZ 116/12 POSTANOWIENIE Dnia 9 listopada 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa M. P. przeciwko Gminie L. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 listopada 2012 r., zażalenia powoda na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie drugim wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 lutego 2012 r., 1) uchyla i zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że nie obciąża powoda kosztami postępowania apelacyjnego; 2) zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 900 (dziewięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 21 lutego 2012 r., Sąd Apelacyjny w pkt I. oddalił apelację powoda M. P., wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 21 listopada 2011 r., oddalającego powództwo skierowane przeciwko pozwanej Gminie L. o zapłatę kwoty 438.000 zł tytułem odszkodowania, a w pkt II. zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 5.400 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Uzasadniając rozstrzygnięcie o kosztach Sąd Apelacyjny wskazał, że w sprawie zastosowanie znajdowała przewidziana w art. 98 § 1 k.p.c. zasada odpowiedzialności za wynik procesu. Sam fakt trudnej sytuacji majątkowej powoda nie uzasadniał zastosowania zasady słuszności. Powód miał świadomość treści rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego i przedstawionej argumentacji, a decydując się na wniesienie apelacji musiał się liczyć z koniecznością ponoszenia kosztów w przypadku niekorzystnego rozstrzygnięcia. Powód zaskarżył zażaleniem postanowienie zawarte w pkt II. wyroku Sądu Apelacyjnego, żądając zmiany tego postanowienia i nieobciążania go obowiązkiem zwrotu pozwanemu kosztów postępowania apelacyjnego, ewentualnie uchylenia tego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Apelacyjnemu w tym zakresie do ponownego rozpoznania. W zażaleniu podniósł błędne niezastosowanie art. 102 k.p.c. Ponadto reprezentujący powoda adwokat, ustanowiony z urzędu, wniósł o przyznanie nieopłaconych w całości ani w części kosztów pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu zażaleniowym. W odpowiedzi na zażalenie pozwana wniosła o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sąd Najwyższego w rozpoznawanej sprawie Sąd Apelacyjny bezzasadnie odmówił zastosowania względem powoda art. 102 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., przyjmując, że w świetle argumentacji przywołanej przez Sąd Okręgowy na uzasadnienie wyroku oddalającego powództwo powód powinien był liczyć się z koniecznością ponoszenia kosztów procesu wynikłych z wniesionej przez niego apelacji. Nie zostało bowiem uwzględnione, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, a zwłaszcza wobec treści pisma Wojewody z dnia 10 grudnia 2010 r., z 3 którego wynika, że Skarb Państwa – Wojewoda nie jest właściwy do naprawienia szkody, powód mógł mieć przekonanie, iż to właśnie pozwana ma legitymację bierną. Jedyną podstawą oddalenia powództwa wobec Gminy L. był brak po jej stronie materialnoprawnej legitymacji. Jak wskazuje sam Sąd Apelacyjny pisemna argumentacja Sądu pierwszej instancji była mało precyzyjna. Dodać też trzeba, że powód występujący w postępowaniu bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika zarzucał także naruszenie przepisów postępowania. To wszystko, w połączeniu z trudną sytuacją materialną powoda, którą obrazuje treść złożonego oświadczenia majątkowego, mogło uzasadniać odstąpienie od obciążania go kosztami procesu poniesionymi przez pozwaną Gminę w postępowaniu apelacyjnym na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39816 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., postanowił jak w sentencji, o kosztach postępowania zażaleniowego orzekając według art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. oraz § 21 na podstawie § 13 ust. 2 pkt 2 i § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie … (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). es
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI