IV CZ 115/06

Sygn. akt IV CZ 115/06 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 30 stycznia 2007 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Barbara Myszka 
SSN Tadeusz Żyznowski 
 
 
w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Instalacji i Konstrukcji "I."            
Spółki Jawnej J. K. w S. 
przeciwko Syndykowi masy upadłości Przedsiębiorstwa Budownictwa            
Regionalnego Spółki z o.o. w S. 
o wyłączenie z masy upadłości, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 30 stycznia 2007 r., 
zażalenia strony powodowej  
na postanowienie Sądu Okręgowego w S. 
z dnia 17 października 2006 r.,  
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 

 
2 
 
Uzasadnienie 
 
      
Postanowieniem z dnia 31 lipca 2006 r. Sąd Okręgowy w S. odrzucił 
apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w S., którym oddalono jego 
powództwo o wyłączenie z masy upadłości mienia wartości 107 035,83zł. 
     
 Zażalenie na to orzeczenie Sąd Okręgowy odrzucił postanowieniem z dnia 
25 sierpnia 2006 r., wobec wadliwego wniesienia go  do Sądu  Apelacyjnego oraz 
na podstawie art.1302 § 3 k.p.c.  
      
Postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem, także wniesionym do 
Sądu Apelacyjnego. Zażalenie to Sąd Okręgowy odrzucił postanowieniem z dnia 11 
września 2006 r., w oparciu o takie same podstawy, jakie uzasadniały odrzucenie 
poprzedniego środka odwoławczego. 
       
W dniu 9 października 2006 r. powód wniósł skargę kasacyjną 
„na  postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 31.07.2006 r. (...) o  odrzuceniu 
apelacji a ponadto na postanowienia Sądu Okręgowego w S. z  dnia 25.08.2006 r. i 
z dnia 11.09.2006 r. (...) o odrzuceniu zażalenia”. 
        Sąd Okręgowy  postanowieniem z dnia 17 października 2006 r. na podstawie 
art. 3986 § 2 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną, jako niedopuszczalną. Sąd wskazał, 
że skarga kasacyjna w procesie przysługuje, stosownie do art. 3981 § 1 k.p.c., od 
prawomocnego wyroku  lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo 
umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie. Nie przysługuje 
ona zatem od postanowienia odrzucającego apelację lub odrzucającego zażalenie, 
które – przy spełnieniu warunków dopuszczalności wymienionych w art. 3941 § 2 
k.p.c. – mogą być zaskarżone zażaleniem do Sądu Najwyższego.       
        W zażaleniu na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną powód wyraził 
przekonanie, że nie zachodziła żadna z wymienionych w art. 3984 § 1 i 3982
 k.p.c. 
przyczyn niedopuszczalności  skargi kasacyjnej, która została złożona „od 
kolejnych postanowień Sądu Okręgowego kończących postępowanie w sprawie”. 
         Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 

 
3 
         Zażalenie jest oczywiście bezpodstawne. 
         Skarga kasacyjna została w sposób niedopuszczalny wniesiona jednocześnie 
od trzech „kolejnych” postanowień, chociaż można nią zaskarżyć tylko jedno 
prawomocne orzeczenie sądu drugiej instancji. 
Niezależnie od tego, trafnie ocenił Sąd Okręgowy, że także od żadnego z tych 
orzeczeń „z osobna” skarga nie przysługuje, bowiem nie zaliczają się one do 
kategorii orzeczeń wymienionych w art. 3981 § 1 k.p.c., zaskarżalnych – według 
kryterium rodzaju orzeczenia – skargą kasacyjną. Skarga kasacyjna, która nie 
przysługuje 
ze 
względu 
na 
rodzaj 
orzeczenia, 
którego 
dotyczy, 
jest 
niedopuszczalna i podlega odrzuceniu wprost przez Sąd drugiej instancji, co ten 
w    sprawie 
niniejszej 
prawidłowo 
uczynił. 
Badanie 
innych 
przesłanek 
dopuszczalności skargi jest w takiej sytuacji bezprzedmiotowe.  
Ogólne uwagi skarżącego, dotyczące roli Sądu Najwyższego w kontroli zgodności 
z  prawem orzeczeń sądów, wymagają jedynie stwierdzenia, że skarżący miał 
możliwość poddania orzeczeń Sądu drugiej instancji kontroli jurysdykcyjnej, gdyby 
prawidłowo skorzystał z przysługujących mu środków odwoławczych. 
Wobec oczywistej bezzasadności zażalenia, podlegało ono oddaleniu, o czym Sąd 
Najwyższy orzekł na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c.  
 
 
 
 
 
 
db