IV CZ 111/09

Sąd Najwyższy2010-01-14
SNCywilnespadkiWysokanajwyższy
postępowanie nieprocesoweterminy procesoweapelacjazażalenieSąd Najwyższywspółuczestnictwo procesowespadek

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu apelacji wniesionej po terminie w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku, potwierdzając brak możliwości stosowania przepisów o współuczestnictwie procesowym w postępowaniu nieprocesowym.

Sąd Najwyższy rozpatrzył zażalenie na postanowienie o odrzuceniu apelacji w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku. Apelacja została wniesiona przez uczestnika J. S. po upływie terminu, ponieważ złożenie wniosku o uzasadnienie postanowienia przez innego uczestnika nie wywołuje skutków prawnych wobec pozostałych. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, podkreślając, że przepisy o współuczestnictwie procesowym nie mają zastosowania w postępowaniu nieprocesowym.

Sąd Najwyższy w składzie trzech sędziów rozpoznał zażalenie uczestnika postępowania J. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 30 września 2009 r., które odrzuciło apelację J. S. od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 22 maja 2009 r. oddalającego wniosek o stwierdzenie nabycia spadku po F. B. Sąd Okręgowy odrzucił apelację z powodu jej wniesienia po upływie terminu, zgodnie z art. 369 § 2 k.p.c. J. S. kwestionował to rozstrzygnięcie, argumentując naruszenie art. 73 § 2 k.p.c. i art. 384 k.p.c., twierdząc, że złożenie wniosku o uzasadnienie przez jednego z uczestników powinno otworzyć możliwość wniesienia apelacji także przez pozostałych. Sąd Najwyższy uznał jednak, że apelacja została wniesiona po terminie, a przepisy o współuczestnictwie procesowym (art. 73 k.p.c.) nie mają zastosowania w postępowaniu nieprocesowym, w tym w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku. Sąd podkreślił różnice między postępowaniem procesowym a nieprocesowym, w tym brak reguły dwustronności w tym drugim oraz odmienną konstrukcję przedmiotu postępowania. W związku z tym, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, złożenie wniosku o uzasadnienie przez jednego uczestnika nie wywołuje skutków prawnych wobec pozostałych uczestników postępowania nieprocesowego w zakresie biegu terminu do wniesienia apelacji.

Uzasadnienie

Przepisy o współuczestnictwie procesowym (w tym art. 73 k.p.c.) nie mają zastosowania w postępowaniu nieprocesowym, które charakteryzuje się odmienną konstrukcją przedmiotu postępowania i brakiem reguły dwustronności. W związku z tym, każdy uczestnik jest zobowiązany samodzielnie dbać o dochowanie terminów procesowych, w tym terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie i wniesienia apelacji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddala zażalenie

Strona wygrywająca

uczestnik postępowania J. S.

Strony

NazwaTypRola
E. B.osoba_fizycznawnioskodawczyni
J. S.osoba_fizycznauczestnik postępowania
R. S.osoba_fizycznauczestnik postępowania
J. S.osoba_fizycznauczestnik postępowania

Przepisy (6)

Główne

k.p.c. art. 369 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Termin do wniesienia apelacji wynosi dwa tygodnie od doręczenia stronie odpisu postanowienia z uzasadnieniem. W przypadku braku wniosku o sporządzenie uzasadnienia, termin ten biegnie od daty ogłoszenia lub doręczenia postanowienia.

k.p.c. art. 373

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd drugiej instancji odrzuca apelację wniesioną po upływie terminu lub gdy była ona obarczona innymi brakami uniemożliwiającymi jej nadanie biegu.

Pomocnicze

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis ten stanowi o odpowiednim stosowaniu przepisów dotyczących postępowania procesowego do innych postępowań, w tym nieprocesowego, jednakże z zastrzeżeniem, że nie dotyczy to przepisów, które nie mogą być stosowane ze względu na odmienność konstrukcji tych postępowań.

k.p.c. art. 73 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis ten dotyczy współuczestnictwa procesowego i stanowi, że czynności procesowe współuczestnika, który nie przystąpił do sprawy, nie wywołują skutków dla pozostałych współuczestników. Sąd uznał, że instytucja ta nie ma zastosowania w postępowaniu nieprocesowym.

k.p.c. art. 384

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis ten stanowi o zakazie orzekania na niekorzyść strony wnoszącej środek zaskarżenia, jeśli nie wystąpiły przesłanki określone w art. 381 k.p.c. Sąd uznał, że nie miał zastosowania w sytuacji odrzucenia apelacji z powodu uchybienia terminu.

k.p.c. art. 395 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis ten dotyczy uchylenia postanowienia sądu pierwszej instancji przez sąd drugiej instancji w przypadku, gdy sąd pierwszej instancji błędnie odrzucił środek zaskarżenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przepisy o współuczestnictwie procesowym nie mają zastosowania w postępowaniu nieprocesowym. Złożenie wniosku o uzasadnienie przez jednego uczestnika nie wywołuje skutków dla pozostałych w zakresie biegu terminu do wniesienia apelacji. Apelacja została wniesiona po upływie ustawowego terminu.

Odrzucone argumenty

Złożenie wniosku o uzasadnienie postanowienia przez jednego z uczestników postępowania nieprocesowego powinno otworzyć możliwość złożenia apelacji także przez uczestnika, który takiego wniosku nie składał (argument skarżącego).

Godne uwagi sformułowania

Nietrafnie skarżący eksponuje możliwość zastosowania przepisów o współuczestnictwie procesowym (...) w postępowaniu nieprocesowym. Taką możliwość wyklucza się w literaturze i orzecznictwie. W postępowaniu nieprocesowym inaczej skonstruowany został także przedmiot tego postępowania i przyjęto w nim inne konsekwencje prawno-procesowe merytorycznego rozstrzygnięcia.

Skład orzekający

Mirosław Bączyk

przewodniczący, sprawozdawca

Marian Kocon

członek

Dariusz Zawistowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uzasadnienie braku zastosowania przepisów o współuczestnictwie procesowym w postępowaniu nieprocesowym oraz konsekwencji uchybienia terminom procesowym w takich sprawach."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania nieprocesowego, w szczególności spraw spadkowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Orzeczenie wyjaśnia ważną kwestię proceduralną dotyczącą postępowania nieprocesowego, która może być niejasna dla wielu praktyków. Pokazuje, jak kluczowe jest samodzielne pilnowanie terminów przez każdego uczestnika.

Czy wniosek o uzasadnienie jednego uczestnika ratuje apelację pozostałych w sprawie spadkowej? Sąd Najwyższy odpowiada.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV CZ 111/09 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
 
Dnia 14 stycznia 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Marian Kocon 
SSN Dariusz Zawistowski 
 
w sprawie z wniosku E. B. 
przy uczestnictwie J. S., R. S. i J. S. 
o stwierdzenie nabycia spadku po F. B., 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 14 stycznia 2010 r., 
zażalenia uczestnika postępowania J. S. 
na postanowienie Sądu Okręgowego w B. 
z dnia 30 września 2009 r., sygn. akt II Ca (…), 
 
oddala zażalenie. 
 
Uzasadnienie 
 
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 30 września 2009 r. odrzucił apelację 
uczestnika postępowania J. S. w związku z wniesieniem jej po upływie terminu 
przewidzianego w art. 369 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie to zostało wydane na podstawie 
art. 373 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. 
W zażaleniu na to postanowienie uczestnik postępowania J. S. wnosił o jego 
uchylenie, podnosząc naruszenie art. 73 § 2 k.p.c. i art. 384 k.p.c. W zażaleniu skarżący 

 
2 
kwestionuje stanowisko Sądu Okręgowego, że złożenie wniosku o uzasadnienie 
postanowienia co do istoty sprawy przez jednego z uczestników postępowania 
nieprocesowego nie wywołuje skutków prawnych wobec pozostałych uczestników i 
prowadzi do upływu ustanowionego terminu do wniesienia apelacji. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Apelacja uczestnika postępowania J. S. została wniesiona od postanowienia 
Sądu Rejonowego z dnia 22 maja 2009 r., w którym oddalono wniosek wnioskodawczyni 
o stwierdzenie nabycia spadku. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego 
postanowienia złożyła tylko wnioskodawczyni. Postanowieniem z dnia 13 lipca 2009 r. 
Sąd Rejonowy odrzucił apelację J. S. w związku z tym, że uczestnik ten nie złożył 
wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 22 maja 2009 r., a apelację 
przedstawił po upływie ustawowego terminu (art. 369 § 2 k.p.c.). Następnie tenże Sąd 
na podstawie art. 395 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. uchylił (zaskarżone zażaleniem 
uczestnika postępowania J. S.) postanowienie o odrzuceniu apelacji z dnia 13 lipca 
2009 r. Ostatecznie Sąd Okręgowy wspomnianym na wstępie postanowieniem z dnia 30 
września 2009 r. odrzucił apelację uczestnika J. S. od postanowienia z dnia 22 maja 
2009 r., zawierającego oddalenie wniosku o stwierdzenie nabycia spadku. 
Zasadniczą kwestią pozostaje to, czy złożenie wniosku o uzasadnienie 
postanowienia w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku przez wnioskodawczynię 
powoduje ten skutek procesowy, iż otwiera się możliwość złożenia apelacji także przez 
uczestnika takiego postępowania, który nie składał wniosku o uzasadnienie. 
Niewątpliwie bowiem uczestnik J. S. złożył apelację po terminie ustawowym 
przewidzianym w art. 369 § 2 k.p.c. 
Nietrafnie 
skarżący 
eksponuje 
możliwość 
zastosowania 
przepisów 
o współuczestnictwie procesowym (w tym – także przepisu art. 73 § 1 k.p.c.) w 
postępowaniu 
nieprocesowym. 
Taką 
możliwość 
wyklucza 
się 
w 
literaturze 
i orzecznictwie. Stanowisko takie trafnie motywuje się już samą konstrukcją 
postępowania procesowego, a zwłaszcza – jego regułą dwustronności. W postępowaniu 
nieprocesowym inaczej skonstruowany został także przedmiot tego postępowania i 
przyjęto w nim inne konsekwencje prawno-procesowe merytorycznego rozstrzygnięcia. 
Warto też zauważyć, że w przepisach art. 72-74 k.p.c. mówi się wprost o 
„współuczestnictwie w sporze” i współuczestnikach sporu, co usprawiedliwia dodatkowo 

 
3 
wniosek o usytuowaniu tej instytucji procesowej jedynie w jednej w dwóch postaci 
postępowania rozpoznawczego, tj. w postępowaniu procesowym. 
De 
lege 
lata 
bezpodstawne 
byłoby 
konstruowanie 
w 
postępowaniu 
nieprocesowym – jak sugeruje skarżący – jakiejś ogólniejszej formuły współuczestnictwa 
przy eksponowaniu tego, iż „rozstrzygnięcie wywoływać będzie niepodzielne skutki 
prawne w sferze stron (...) sprawy cywilnej (s. 2 zażalenia). Czym innym jest natomiast 
sytuacja, w której przepisy k.p.c. odsyłają jedynie do odpowiedniego stosowania 
przepisów o współuczestnictwie (np. art. 56 § 1 k.p.c., art. 198 § 4 k.p.c.). Także takich 
przepisów brak w księdze drugiej k.p.c. poświęconej postępowaniu nieprocesowemu. 
Możliwość przyjęcia współuczestnictwa w postępowaniu cywilnym nie sposób 
uzasadniać też tym, że w praktyce dopuszcza się ustanowienie jednego z uczestników 
postępowania procesowego pełnomocnikiem innego uczestnika tego postępowania (por. 
art. 87 § 1 k.p.c.). 
Zakładając trafnie brak zastosowania w postępowaniu o stwierdzenie nabycia 
spadku przepisów o współuczestnictwie i przy ustaleniu tego, że apelacja skarżącego 
wniesiona została jednak po terminie (art. 369 § 2 k.p.c.), Sąd drugiej instancji miał 
usprawiedliwione podstawy, wbrew stanowisku Sądu Rejonowego wyrażonym w 
postanowieniu z dnia 13 lipca 2009 r., ostatecznie odrzucić wniesioną apelację.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI