IV CZ 110/09

Sygn. akt IV CZ 110/09 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 8 stycznia 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) 
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz 
SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca) 
 
w sprawie z wniosku H. G. i A. G. 
przy uczestnictwie Gminy Miasta G. 
o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 8 stycznia 2010 r., 
zażalenia wnioskodawczyni H. G. 
na postanowienie Sądu Okręgowego w G. 
z dnia 5 czerwca 2009 r., sygn. akt III Ca (…), 
 
oddala zażalenie. 
 
Uzasadnienie 
 
H. G. i A. G. wniosły o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie niezabudowanej 
działki o powierzchni 235 m2 położonej w G. przy ul. G. stanowiącej część działki nr 
40/2. Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2008 r. Sąd Rejonowy w G. oddalił wniosek. 
Dnia 23 września 2008 r. wnioskodawczynie wniosły apelację od tego postanowienia 
wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji. Podkreśliły, że 
uprzednio wnosiły o połączenie sprawy do łącznego rozpoznania ze sprawą z wniosku 
ich sąsiadów dotyczącego również zasiedzenia części działki nr 40/2. W dniu 18 
września 2008 r. dowiedziały się od sąsiada T. O., że poprzedniego dnia odbyła się 
rozprawa w Sądzie Rejonowym, w czasie której dowiedział się on, że wniosek H. G. i A. 
G. został prawomocnie oddalony dnia 21 sierpnia 2008 r. Na rozprawie przez Sądem 

 
2 
Rejonowym, która odbyła się w celu rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do 
wniesienia apelacji, H. G. podniosła, że jej córka A. G. dzwoniła do sekretariatu Sądu 
Rejonowego i dowiedziała się, że wyznaczona na dzień 11 sierpnia 2008 r. rozprawa nie 
odbędzie się z powodu braku określonych dokumentów. Postanowieniem z dnia 27 
stycznia 2009 r. Sąd Rejonowy przywrócił termin do wniesienia apelacji. 
Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy w G. odrzucił apelację 
jako 
złożoną 
po 
terminie 
do 
jej 
wniesienia. 
Zdaniem 
Sądu 
Okręgowego, 
wnioskodawczynie nie uprawdopodobniły przedstawionych okoliczności ani nie 
wskazały, że nie złożyły apelacji bez swojej winy. 
W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego wnioskodawczynie wniosły o 
uchylenie zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia 18 września 2009 r. 
Sąd Okręgowy w G. odrzucił zażalenie A. G. jako wniesione po terminie (art. 370 w 
związku z art. 397 § 2 oraz art. 394 § 2 i 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). W 
uzasadnieniu wyjaśnił, że wnioskodawczyni A. G. nie złożyła wniosku o doręczenie 
postanowienia, a więc termin do wniesienia przez nią zażalenia zaczął biec od dnia 
ogłoszenia postanowienia w dniu 5 czerwca 2009 r. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Przewodniczący składu orzekającego w Sądzie Okręgowym po zamknięciu 
rozprawy w dniu 5 czerwca 2009 r. ogłosił postanowienie o odrzuceniu apelacji, a 
następnie pouczył wnioskodawczynie o przysługiwaniu zażalenia do Sądu Najwyższego, 
o konieczności złożenia w tym celu w terminie 7 dni od ogłoszenia postanowienia 
wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie odpisu postanowienia wraz z 
uzasadnieniem oraz wniesienia za zażalenia w ciągu 7 dni od dnia doręczenia 
postanowienia z uzasadnieniem za pośrednictwem pełnomocnika – adwokata lub radcy 
prawnego. Stosownie do tego pouczenia, wnioskodawczyni H. G. wniosła o wydanie 
postanowienia wraz z uzasadnieniem. W związku z postanowieniem Sądu Okręgowego 
z 
dnia 
18 
września 
2009 
r. 
o 
odrzuceniu 
zażalenia 
wniesionego 
przez 
wnioskodawczynię A. G., postanowienie tego Sądu z dnia 5 czerwca 2009 r. o 
odrzuceniu apelacji uprawomocniło się w stosunku do niej. Sprawia to, że przedmiotem 
rozpoznania może być tylko zażalenie wniesione przez wnioskodawczynię H. G. 
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że podważenie przez sąd 
drugiej instancji prawidłowości postanowienia sądu pierwszej instancji o przywróceniu 
terminu do wniesienia apelacji powinno ograniczać się do sytuacji, gdy w 
okolicznościach sprawy istnieje pewna (oczywista) ku temu podstawa (postanowienie z 

 
3 
dnia 25 sierpnia 1999 r., III CKN 695/99, OSNC 2000, nr 3, poz. 51; postanowienie z 
dnia 2 sierpnia 2006 r., I UZ 13/06, OSNP 2007, nr 15-16, poz. 238). 
W okolicznościach niniejszej sprawy istnieje wspomniana wyżej pewna 
(oczywista) podstawa. Po pierwsze, wnioskodawczynie otrzymały wezwanie do 
osobistego stawiennictwa na rozprawę, a mimo to nie stawiły się. Twierdzenie 
wnioskodawczyń, iż dowiedziały się od sekretariatu wydziału cywilnego w tym Sądzie o 
odwołaniu rozprawy, nie zostało zaś uprawdopodobnione. Po drugie, okoliczność, że 
wnioskodawczynie przez ponad miesiąc od dnia, w którym miała się odbyć rozprawa, 
nie wykazywały zainteresowania sprawą, a następnie dowiedziały się przypadkowo od 
sąsiada o odbyciu się rozprawy i wydaniu przez Sąd postanowienia w ich sprawie, 
świadczy o niezachowaniu przez nie należytej staranności, jakiej można oczekiwać od 
osób właściwie dbających o swoje interesy. W tej sytuacji nie można uznać, że 
wnioskodawczynie nie wniosły w terminie apelacji bez swojej winy (art. 168 § 1 k.p.c.) 
oraz, że uprawdopodobniły okoliczności uzasadniające wniosek o przywrócenie terminu 
(art. 169 § 2 k.p.c.). 
Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z 
art. 3941 § 2 i 3 k.p.c.).