IV CZ 11/18

Sąd Najwyższy2018-03-28
SNCywilneprawo rzeczoweWysokanajwyższy
księga wieczystanieruchomościlegitymacja procesowawspółwłasnośćpostępowanie cywilnesąd najwyższyzażalenie

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanych na postanowienie sądu drugiej instancji uchylające wyrok sądu pierwszej instancji i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy z powodu braku pełnej legitymacji procesowej.

Pozwani wnieśli zażalenie na wyrok Sądu Okręgowego, który uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd Rejonowy oddalił powództwo o usunięcie niezgodności stanu prawnego nieruchomości z księgą wieczystą, wskazując na brak koniecznego współuczestnictwa spadkobiercy. Sąd Okręgowy uznał ten błąd za nierozpoznanie istoty sprawy i uchylił wyrok. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, potwierdzając, że sąd drugiej instancji prawidłowo zastosował art. 386 § 4 k.p.c., gdyż brak legitymacji procesowej uniemożliwił rozpoznanie istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji.

Sprawa dotyczyła powództwa o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym. Sąd Rejonowy w B. oddalił powództwo, wskazując na brak koniecznego współuczestnictwa spadkobiercy S.G. po stronie powodowej, co skutkowało brakiem pełnej legitymacji procesowej. Na skutek apelacji powodów, Sąd Okręgowy w T. uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając naruszenie art. 195 § 1 w związku z art. 72 § 2 k.p.c. przez sąd pierwszej instancji. Pozwani wnieśli zażalenie na to postanowienie. Sąd Najwyższy rozważył, że sąd drugiej instancji może uchylić wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania tylko w przypadku nierozpoznania istoty sprawy lub gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości (art. 386 § 4 k.p.c.). Sąd Najwyższy podkreślił, że zażalenie na takie orzeczenie służy kontroli prawidłowości zastosowania tej podstawy. Stwierdził, że nierozpoznanie istoty sprawy następuje, gdy sąd nie zbadał materialnej przesłanki żądania, co może wynikać z bezpodstawnego stwierdzenia braku legitymacji procesowej. W tej sytuacji, oddalenie powództwa przed wyczerpaniem trybu przewidzianego w art. 195 k.p.c. mieści się w pojęciu nierozpoznania istoty sprawy. Dlatego Sąd Najwyższy uznał, że wydanie przez Sąd Okręgowy orzeczenia kasatoryjnego było prawidłowe i oddalił zażalenie pozwanych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd drugiej instancji prawidłowo zastosował art. 386 § 4 k.p.c.

Uzasadnienie

Nierozpoznanie istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji następuje, gdy sąd zaniecha zbadania materialnej przesłanki żądania, co może wynikać z bezpodstawnego stwierdzenia braku legitymacji procesowej. Oddalenie powództwa przed wyczerpaniem trybu przewidzianego w art. 195 k.p.c. (dotyczącego koniecznego współuczestnictwa) mieści się w tym pojęciu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

pozwani (w zakresie zażalenia)

Strony

NazwaTypRola
W.Z.osoba_fizycznapowód
J.G.osoba_fizycznapowód
E.L.osoba_fizycznapowód
M.Z.osoba_fizycznapowód
M.J.osoba_fizycznapozwany
K.J.osoba_fizycznapozwany
S.G.osoba_fizycznaspadkobierca ustawowy (potencjalny współuczestnik)

Przepisy (8)

Główne

k.p.c. art. 195 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy koniecznego współuczestnictwa i obowiązku sądu wezwania dodatkowych stron.

k.p.c. art. 386 § § 4

Kodeks postępowania cywilnego

Określa podstawy do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd drugiej instancji (nierozpoznanie istoty sprawy lub konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości).

k.p.c. art. 398 § 14

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa oddalenia zażalenia przez Sąd Najwyższy.

Pomocnicze

k.p.c. art. 72 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy wezwania osób trzecich do udziału w sprawie.

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Wyłącza przekształcenia podmiotowe w postępowaniu apelacyjnym.

k.p.c. art. 394 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Reguluje zażalenie na postanowienia sądu drugiej instancji.

k.p.c. art. 394 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy zażalenia na wyrok sądu drugiej instancji uchylający wyrok sądu pierwszej instancji i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania.

k.p.c. art. 386 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy nieważności postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd drugiej instancji prawidłowo zastosował art. 386 § 4 k.p.c., ponieważ sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy z powodu braku pełnej legitymacji procesowej i zaniechania zastosowania art. 195 k.p.c.

Odrzucone argumenty

Wyrok sądu drugiej instancji uchylający wyrok sądu pierwszej instancji i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania narusza art. 386 § 4 k.p.c.

Godne uwagi sformułowania

Do nierozpoznania istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji dochodzi w razie zaniechania - obojętnie, z jakiej przyczyny - zbadania przez sąd pierwszej instancji materialnej przesłanki żądania powoda. Taka sytuacja miała miejsce w badanej sprawie. Jeżeli bowiem sąd pierwszej instancji stwierdził konieczność udziału w sprawie po stronie powodowej jeszcze innych osób, oddalenie powództwa przed wyczerpaniem trybu przewidzianego w art. 195 k.p.c., który miał obowiązek zastosować z urzędu, mieści się w pojęciu nierozpoznania istoty sprawy.

Skład orzekający

Katarzyna Tyczka-Rote

przewodniczący

Anna Kozłowska

sprawozdawca

Roman Trzaskowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 386 § 4 k.p.c. w kontekście nierozpoznania istoty sprawy, zwłaszcza w przypadku braków w zakresie legitymacji procesowej i koniecznego współuczestnictwa."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie sąd drugiej instancji uchyla wyrok sądu pierwszej instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Orzeczenie wyjaśnia kluczowe zagadnienie proceduralne dotyczące nierozpoznania istoty sprawy i prawidłowego stosowania przez sądy odwoławcze art. 386 § 4 k.p.c., co jest istotne dla praktyków prawa cywilnego.

Kiedy sąd może uchylić wyrok i co to oznacza dla stron? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV CZ 11/18
POSTANOWIENIE
Dnia 28 marca 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący)
‎
SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca)
‎
SSN Roman Trzaskowski
w sprawie z powództwa W.Z., J.G., E.L. i M.Z
‎
przeciwko M.J. i K.J.
‎
o usunięcie niezgodności pomiędzy stanem prawnym nieruchomości ujawnionym    w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 28 marca 2018 r.,
‎
zażalenia pozwanych
na wyrok Sądu Okręgowego w T.
‎
z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt VIII Ca […]/17,
oddala zażalenie pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w instancji.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2017 r. Sąd Rejonowy w B. oddalił powództwo W.Z., J.G., E.L. M.Z. skierowane przeciwko M.J. i K.J. o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym i orzekł o kosztach procesu. Z ustaleń i ocen Sądu wynikało, że po stronie powodowej powinien występować również S.G., spadkobierca ustawowy S.G., łączny udział jej spadkobierców w sprawie, jako współwłaścicieli objętej żądaniem nieruchomości, był bowiem konieczny. Brak pełnej legitymacji łącznej procesowej w sprawie pociągał za sobą skutki materialoprawne w postaci oddalenia powództwa.
Na skutek apelacji powodów, Sąd Okręgowy w T. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego. Sąd ten podzielając zarzut apelacji naruszenia art. 195 § 1 w związku z art. 72 § 2 k.p.c. wskazał, że jeżeli okaże się, że nie występują w sprawie w charakterze powodów lub pozwanych wszystkie osoby, których udział łączny w sprawie jest konieczny, sąd ma obowiązek wezwania strony powodowej, aby oznaczyła w wyznaczonym terminie osoby niebiorące udziału w taki sposób, by ich wezwanie lub zawiadomienie było możliwe, a w razie potrzeby, aby wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie kuratora. Zaniechanie tych czynności przez Sąd pierwszej instancji czyniło zarzut apelacji uzasadnionym, a wobec treści art. 391 § 1 zdanie 2 k.p.c. wyłączającym przekształcenia podmiotowe w postępowaniu apelacyjnym, zaskarżony wyrok podlegał uchyleniu z przekazaniem sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Zażalenie na wyrok Sądu Okręgowego, w trybie art. 394
1
§ 1
1
k.p.c., wnieśli pozwani domagając się jego uchylenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd drugiej instancji poza przypadkami, w których zachodzi nieważność postępowania (art. 386 § 2 k.p.c.), może uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania, czyli wydać orzeczenie „kasatoryjne”, „tylko w razie nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo, gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości" (art. 386 § 4 k.p.c.). Zażalenie na orzeczenie sądu drugiej instancji uchylające zaskarżony apelacją wyrok i przekazujące sprawę sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania przewidziane przez ustawodawcę, jako remedium na bezzasadne stosowanie przez sądy odwoławcze art. 386 § 4 k.p.c., służy kontroli przez Sąd Najwyższy prawidłowości wyboru przez sąd drugiej instancji tej formy orzeczenia. Kontrola ta jest jednak zredukowana wyłącznie do oceny istnienia procesowej podstawy uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sprowadza się, więc tylko do sprawdzenia istnienia wskazanej przez sąd odwoławczy podstawy wydania orzeczenia „kasatoryjnego”, tj. istnienia - w przypadkach, których dotyczy art. 386 § 4 k.p.c. - nierozpoznania istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji lub konieczności przeprowadzenia w sprawie postępowania dowodowego w całości. Kontrola ta nie obejmuje badania prawidłowości innych czynności procesowych podjętych przez sąd drugiej instancji ani zasadności poglądów tego sądu na temat prawa materialnego mającego zastosowanie w sprawie.
Do nierozpoznania istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji dochodzi w razie zaniechania - obojętnie, z jakiej przyczyny - zbadania przez sąd pierwszej instancji materialnej przesłanki żądania powoda. Może to wynikać w szczególności z bezpodstawnego stwierdzenia braku pozytywnej przesłanki jurysdykcyjnej, w tym legitymacji procesowej strony. Taka sytuacja miała miejsce w badanej sprawie. Jeżeli bowiem sąd pierwszej instancji stwierdził konieczność udziału w sprawie po stronie powodowej jeszcze innych osób, oddalenie powództwa przed wyczerpaniem trybu przewidzianego w art. 195 k.p.c., który miał obowiązek zastosować z urzędu, mieści się w pojęciu nierozpoznania istoty sprawy. W tej sytuacji wydanie przez Sąd Okręgowy orzeczenia kasatoryjnego nie może być uznane za naruszające art. 386 § 4 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398
14
w związku z art. 394
1
§ 3 k.p.c. oddalił zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw.
jw
a.ł.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI