IV CZ 11/09

Sprawa dotyczyła zażalenia pozwanej B.S. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 12 grudnia 2008 r., które odrzuciło jej skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 sierpnia 2008 r. Sąd Apelacyjny stwierdził, że pozwana została częściowo zwolniona od opłaty od skargi kasacyjnej, ale nie uiściła pozostałej części należnej opłaty, mimo wezwania. Pozwana wniosła o zmianę postanowienia, przyjęcie skargi do rozpoznania, ewentualnie o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o uchylenie postanowienia oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu zażalenia odwołała się do swojej trudnej sytuacji finansowej, wskazując na źródła dochodów rodziny i ich wysokość, które uniemożliwiają jej uiszczenie kwoty 10.000 zł tytułem opłaty od skargi kasacyjnej. Podkreśliła, że wcześniejsze orzeczenia sądowe zwalniały ją od kosztów, co potwierdza jej stan niedostatku. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, uznał je za niezasadne. Stwierdził, że bezsporny fakt nieuiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej, pomimo wezwania, uzasadnia odrzucenie skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy ocenił również postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 12 listopada 2008 r. dotyczące oddalenia wniosku o zwolnienie od opłaty ponad kwotę 10.000 zł, ale nie znalazł podstaw do jego uchylenia. Argumenty pozwanej dotyczące niedostatku zostały już poprawnie ocenione przez Sąd Apelacyjny, a odmienne stanowisko w zażaleniu nie podważa tej oceny. Sąd Najwyższy odrzucił również zarzut, że Sąd Apelacyjny trzykrotnie uznał stan niedostatku pozwanej, wyjaśniając, że sąd ten trzykrotnie zwalniał pozwaną tylko w części od opłat, a w pozostałej części oddalał jej wnioski. W konsekwencji Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 39814 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający