IV CZ 11/09

Sygn. akt IV CZ 11/09 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 26 lutego 2009 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Grzegorz Misiurek 
SSN Zbigniew Strus 
 
 
w sprawie ze skargi pozwanej B.S. 
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem 
Sądu Apelacyjnego  
z dnia 19 stycznia 2005 r., sygn. akt [...] 
w sprawie z powództwa PKO Banku SA 
przeciwko B.S. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 26 lutego 2009 r., 
zażalenia pozwanej 
na postanowienie Sądu Apelacyjnego  
z dnia 12 grudnia 2008 r., sygn. akt [...], 
 
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
 
Sąd drugiej instancji, postanowieniem z dnia 12 grudnia 2008 r., odrzucił 
skargę kasacyjną pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 sierpnia 2008 
r. Stwierdził, że pozwana została częściowo zwolniona od opłaty od skargi 
kasacyjnej, a wezwana do uiszczenia opłaty w części, w której nie uzyskała 
zwolnienia, opłaty tej nie uiściła.  
W zażaleniu zaskarżającym w całości powyższe postanowienie pozwana 
wniosła o jego zmianę w całości „... poprzez przyjęcie skargi do rozpoznania ...”, 
ewentualnie domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego 
rozpoznania, a także uchylenia postanowienia oddalającego wniosek o zwolnienie 
od kosztów sądowych od skargi kasacyjnej.  
W uzasadnieniu zażalenia odwołała się do szczegółowej argumentacji 
zawartej we wniosku z dnia 20 października 2008 r. o zwolnienie od kosztów 
sądowych, wskazując na źródła dochodów swojej rodziny i ich wysokość, 
przesądzających o braku możliwości uiszczenia kwoty 10.000 zł tytułem opłaty od 
skargi kasacyjnej. Jednocześnie żaląca wskazała na wcześniejsze orzeczenia 
sądowe zwalniające ją od kosztów sądowych w dalej idącym zakresie, co 
potwierdzać ma jej stanowisko, że pozostaje w niedostatku. Ten jej stan powinien 
więc tożsamo ocenić Sąd przy rozstrzyganiu wniosku o zwolnienie od kosztów 
sądowych związanych z wniesioną skargą kasacyjną, wywodzi żaląca.  
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Bezsporny fakt nieuiszczenia 
opłaty od skargi kasacyjnej pomimo wezwania pozwanej do uiszczenia opłaty w tej 
części, w której nie uzyskała zwolnienia od obowiązku jej uiszczenia, uzasadniał 
odrzucenie skargi kasacyjnej.  
Jednakże żaląca wniosła również o rozpoznanie postanowienia Sądu 
Apelacyjnego z dnia 12 listopada 2008 r., którym  oddalono w części jej wniosek o 
zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej ponad  kwotę 10.000 zł. Sąd Najwyższy 
ocenił to orzeczenie na podstawie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3941 
§ 3 k.p.c., jednakże nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku żalącej o jego 

 
3 
uchylenie. Argumenty żalącej podniesione  w zażaleniu, a mające w jej ocenie 
przemawiać za zwolnieniem w całości od opłaty od skargi kasacyjnej, zostały już 
poprawnie ocenione przez Sąd Apelacyjny, a  wynik tej wnikliwej oceny zawiera 
uzasadnienie postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 12 listopada 2008 r. 
Odmienne stanowisko przedstawione w rozpoznawanym zażaleniu nie podważa 
poprawności oceny argumentacji zawartej we wniosku żalącej, a zaprezentowanej 
przez Sąd Apelacyjny w powołanym postanowieniu, poddanym kontroli Sądu 
Najwyższego na podstawie  art. 380 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3941 § 3 
k.p.c.  
Nie okazał się również trafny zarzut zażalenia, że Sąd Apelacyjny trzykrotnie 
już uznał, że stan niedostatku pozwanej nie pozwala jej uiścić żądanych kwot. 
Tymczasem Sąd Apelacyjny trzykrotnie zwalniał pozwaną, ale tylko w części od 
opłat sądowych, a w pozostałej części oddalał jej wnioski.  
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia, 
działając na podstawie art. 39814 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c.