IV CSK 99/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła zadośćuczynienia za rozstrój zdrowia spowodowany przewlekłym zapaleniem wątroby typu C, nabytego przez powódkę H.D. od Skarbu Państwa. Sąd Okręgowy w K. zasądził 100 tys. zł zadośćuczynienia oraz ustalił odpowiedzialność pozwanego na przyszłość. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki, która domagała się podwyższenia kwoty zadośćuczynienia o 80 tys. zł. Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę kasacyjną powódki, uchylił zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego i zmienił wyrok Sądu Okręgowego, podwyższając zasądzoną kwotę do 150 tys. zł. Sąd Najwyższy uznał, że choć sądy niższych instancji prawidłowo przywołały ogólne kryteria ustalania zadośćuczynienia (rodzaj dobra, zakres rozstroju zdrowia, skutki, czas cierpień, wiek, intensywność doznań, rokowania, wina), to nie uwzględniły w wystarczającym stopniu konkretnych, zindywidualizowanych okoliczności sprawy. Wskazano, że powódka doznała "zrujnowania zdrowia" (70% uszczerbek, nieuleczalna marskość wątroby, postępujący charakter choroby, ryzyko nowotworu, świadomość zagrożenia życia), co uzasadniało przyznanie wyższej kwoty zadośćuczynienia, adekwatnej do rozmiaru krzywdy.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalanie wysokości zadośćuczynienia za rozstrój zdrowia, zwłaszcza w przypadkach chorób przewlekłych i postępujących, z uwzględnieniem wszystkich indywidualnych okoliczności krzywdy.
Dotyczy specyficznej sytuacji medycznej i prawnej, ale stanowi ważny przykład stosowania art. 445 k.c.
Zagadnienia prawne (1)
Czy kwota zasądzonego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w wyniku rozstroju zdrowia jest "odpowiednia" w rozumieniu art. 445 § 1 k.c., jeśli sądy niższych instancji nie uwzględniły w wystarczającym stopniu wszystkich zindywidualizowanych okoliczności sprawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kwota zasądzona przez sądy niższych instancji nie była odpowiednia, ponieważ nie uwzględniono w pełni konkretnych okoliczności dotyczących osoby poszkodowanej, takich jak postępujący charakter choroby, ryzyko nowotworu i świadomość zagrożenia życia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że choć sądy niższych instancji prawidłowo przywołały ogólne kryteria ustalania zadośćuczynienia, to nie wypełniły ich treścią wynikającą z konkretnych okoliczności sprawy. Wskazano, że rozmiar krzywdy powódki, obejmujący "zrujnowanie zdrowia" (70% uszczerbek, nieuleczalna marskość wątroby, postępujący charakter choroby, ryzyko nowotworu, świadomość zagrożenia życia), wymagał przyznania wyższej kwoty zadośćuczynienia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| H.D. | osoba_fizyczna | powódka |
| Skarb Państwa - Wojewoda [...] | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (2)
Główne
k.c. art. 445 § § 1
Kodeks cywilny
Sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Określenie "odpowiedniej sumy" pozostawione jest sądowi, jednakże ocena ta podlega weryfikacji pod kątem zgodności z dyspozycją przepisu. Rozstrzygające znaczenie mają konkretne okoliczności dotyczące osoby poszkodowanej, a nie tylko ogólne kryteria.
Pomocnicze
k.p.c. art. 39816
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewystarczające uwzględnienie przez sądy niższych instancji konkretnych, zindywidualizowanych okoliczności sprawy przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia. • Rozmiar krzywdy powódki, obejmujący "zrujnowanie zdrowia", postępujący charakter choroby, ryzyko nowotworu i świadomość zagrożenia życia, uzasadnia podwyższenie zadośćuczynienia.
Odrzucone argumenty
Argumenty Sądu Apelacyjnego, że kwota 100 tys. zł była adekwatna i miała znaczny walor ekonomiczny.
Godne uwagi sformułowania
"zrujnowania zdrowia" • "nieodwracalne szkody w wątrobie i całym organizmie" • "nie tylko w wypadku pominięcia ogólnie uznawanych kryteriów ustalania zadośćuczynienia, ale także wówczas, gdy dochodzi do dysonansu pomiędzy poprawnie sformułowanymi przesłankami w ujęciu ogólnym (uniwersalnym), a zindywidualizowanymi przesłankami, dotyczącymi sytuacji konkretnej osoby pokrzywdzonej."
Skład orzekający
Mirosława Wysocka
przewodniczący-sprawozdawca
Gerard Bieniek
członek
Elżbieta Skowrońska-Bocian
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie wysokości zadośćuczynienia za rozstrój zdrowia, zwłaszcza w przypadkach chorób przewlekłych i postępujących, z uwzględnieniem wszystkich indywidualnych okoliczności krzywdy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji medycznej i prawnej, ale stanowi ważny przykład stosowania art. 445 k.c.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak Sąd Najwyższy koryguje orzeczenia niższych instancji w kwestii wysokości zadośćuczynienia, podkreślając wagę indywidualnych okoliczności krzywdy. Jest to ważny przykład dla prawników zajmujących się odszkodowaniami i zadośćuczynieniami.
“Sąd Najwyższy podwyższa zadośćuczynienie: 100 tys. zł to za mało za zrujnowane zdrowie!”
Dane finansowe
WPS: 180 000 PLN
zadośćuczynienie: 150 000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.