IV CSK 79/14

Sąd Najwyższy2014-09-09
SNCywilneochrona dóbr osobistychŚrednianajwyższy
zadośćuczynieniedobra osobistenaruszenie więzi rodzinnychubezpieczenie OCskarga kasacyjnaSąd Najwyższyprawo cywilnenowelizacja k.c.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że kwestie prawne podniesione przez stronę pozwaną nie budzą wątpliwości ani nie wywołują rozbieżności w orzecznictwie.

Pozwany P. [...] Spółka Akcyjna w W. złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, domagając się jej przyjęcia do rozpoznania ze względu na potrzebę wykładni przepisów dotyczących zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych przez najbliższych członków rodziny poszkodowanych, zwłaszcza w kontekście zdarzeń sprzed nowelizacji kodeksu cywilnego. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi, stwierdzając, że wskazane zagadnienia prawne zostały już jednoznacznie rozstrzygnięte w jego ustabilizowanym orzecznictwie.

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną pozwanego P. [...] Spółki Akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 8 maja 2013 r. Pozwany wnosił o przyjęcie skargi do rozpoznania, argumentując potrzebą wykładni art. 448 k.c. w zw. z art. 23 k.c. i art. 446 § 4 k.c. oraz istnieniem istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego możliwości dochodzenia zadośćuczynienia od zakładów ubezpieczeń przez najbliższych członków rodziny poszkodowanych w zdarzeniach sprzed 3 sierpnia 2008 r. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 398^9 § 1 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi. Stwierdził, że kwestie podniesione przez skarżącego nie budzą poważnych wątpliwości ani nie wywołują rozbieżności w orzecznictwie, a zostały już rozstrzygnięte w uchwałach Sądu Najwyższego (m.in. III CZP 76/10, III CZP 32/11, III CZP 67/12, III CZP 93/12). Podkreślono, że prawo do zadośćuczynienia dla najbliższych członków rodziny zmarłego na podstawie art. 448 k.c. przysługuje również w przypadku śmierci następczej przed 3 sierpnia 2008 r., a ubezpieczyciele odpowiadają za takie roszczenia. Brak było zatem podstaw do przyjęcia skargi kasacyjnej.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, istnieje możliwość dochodzenia takich roszczeń.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że kwestia ta została już rozstrzygnięta w jego ustabilizowanym orzecznictwie, które potwierdza możliwość dochodzenia zadośćuczynienia na podstawie art. 448 k.c. również za zdarzenia sprzed nowelizacji, a ubezpieczyciele odpowiadają za te roszczenia w ramach ubezpieczenia OC.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
E. D.osoba_fizycznapowód
L. D.osoba_fizycznapowód
P. [...] Spółka Akcyjna w W.spółkapozwany

Przepisy (8)

Główne

k.c. art. 448

Kodeks cywilny

Przepis ten stanowi podstawę do dochodzenia zadośćuczynienia pieniężnego za krzywdę spowodowaną naruszeniem dobra osobistego, w tym w postaci szczególnej więzi rodzinnej.

k.p.c. art. 398^9 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.

k.p.c. art. 398^9 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.c. art. 23

Kodeks cywilny

k.c. art. 446 § 4

Kodeks cywilny

k.p.c. art. 398^4 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 marca 2000 r. w sprawie ogólnych warunków ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów art. 10 § 1

Dotyczy zakresu ochrony ubezpieczeniowej OC posiadaczy pojazdów mechanicznych.

u.u.o. art. 34 § 1

Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych

Dotyczy zakresu ochrony ubezpieczeniowej OC posiadaczy pojazdów mechanicznych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kwestie prawne podniesione przez stronę pozwaną nie budzą poważnych wątpliwości ani nie wywołują rozbieżności w orzecznictwie sądów. Istniejące orzecznictwo Sądu Najwyższego jednoznacznie rozstrzygnęło podnoszone zagadnienia prawne.

Odrzucone argumenty

Istnienie istotnego zagadnienia prawnego wymagającego ustalenia, czy istnieje możliwość skutecznego dochodzenia roszczeń od zakładów ubezpieczeń z tytułu zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych przez najbliższych członków rodziny poszkodowanych wskutek zdarzeń sprzed 3 sierpnia 2008 r.

Godne uwagi sformułowania

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów istotne zagadnienie prawne ustabilizowane orzecznictwo Sądu Najwyższego nie ma podstaw do uznania, że w sprawie zachodzi potrzeba dokonania wykładni przepisów prawa

Skład orzekający

Mirosława Wysocka

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu braku istotnych zagadnień prawnych lub rozbieżności w orzecznictwie."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej przez Sąd Najwyższy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie jest interesujące dla prawników ze względu na analizę przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej i utrwalone stanowisko SN w kwestii zadośćuczynienia za krzywdę przed nowelizacją k.c., ale nie zawiera przełomowych wniosków.

Kiedy Sąd Najwyższy odmawia rozpoznania skargi kasacyjnej? Kluczowe przesłanki i utrwalone orzecznictwo.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV CSK 79/14
POSTANOWIENIE
Dnia 9 września 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosława Wysocka
w sprawie z powództwa E. D. i L. D.
‎
przeciwko P.
[…]
Spółce Akcyjnej w W.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 9 września 2014 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w
[…]
‎
z dnia 8 maja 2013 r., sygn. akt I ACa
[…]
,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
UZASADNIENIE
Wnosząc skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 maja 2013 r., pozwany P. […] Spółka Akcyjna w W. uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania istnieniem potrzeby wykładni art. 448 k.c. w zw. z art. 23 k.c. w zw. z art. 446 § 4 k.c., mających budzić poważne wątpliwości oraz wywoływać rozbieżności w orzecznictwie sądów, a ponadto występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego „wymagającego ustalenia, czy istnieje możliwość skutecznego dochodzenia  roszczeń od zakładów ubezpieczeń z tytułu zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych przez najbliższych członków rodziny poszkodowanych wskutek nieszczęśliwych zdarzeń, które miały miejsce przed datą nowelizacji kodeksu cywilnego tj. przed 03 sierpnia 2008 r. skoro  istniejące i obowiązujące wówczas przepisy nie przewidywały takiej możliwości. Czy przy braku pozytywnego przepisu prawnego, wprowadzającego odpowiedzialność za krzywdę wynikającą ze śmierci osoby bliskiej możliwe jest uwzględnienie powyżej opisanych roszczeń”.
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398
9
§ 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 398
4
§ 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje  na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez stronę odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 398
9
§ 1 k.p.c.
Wbrew twierdzeniom skarżącego, wskazane w kontekście powołanych w skardze przepisów prawa kwestie nie budzą obecnie poważnych wątpliwości ani nie wywołują rozbieżności w orzecznictwie sądów, nie mogą być także traktowane jako istotne zagadnienia prawne, które wymagałyby rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy.
W uchwałach z dnia 22 października 2010 r., III CZP 76/10 (OSNC-ZD, nr B, poz. 42) i z dnia 13 lipca 2011 r., III CZP 32/11 (OSNC 2012, nr 1, poz. 10) Sąd  Najwyższy orzekł, że najbliższemu członkowi rodziny zmarłego przysługuje na podstawie art. 448 w zw. z art. 24 § 1 k.c. zadośćuczynienie pieniężne za krzywdę spowodowaną naruszeniem dobra osobistego w postaci szczególnej więzi rodzinnej łączącej ją ze zmarłym, także wtedy, gdy śmierć wskutek uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia nastąpiła przed dniem 3 sierpnia 2008 r.
O tym, czy obowiązek wypłaty zadośćuczynienia w związku ze śmiercią osoby bliskiej spoczywa na ubezpieczycielu w związku z objęciem sprawcy ochroną ubezpieczeniową wynikającą z umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, Sąd Najwyższy wypowiedział się dwóch uchwałach, z dnia 7 listopada 2012 r., III CZP 67/12 (OSNC 2013, nr 4, poz. 45) i z dnia 20 grudnia 2012 r., III CZP 93/12 (OSNC 2013, nr 7-8, poz. 84), jednoznacznie stwierdzając, że regulacje prawne (w szczególności § 10 ust. 1 rozp
orządzenia
Ministra Finansów z dnia 24 marca 2000 r. w sprawie ogólnych warunków ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów
-
Dz. U. Nr 26, poz. 310 ze zm. oraz art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, Dz. U. Nr 124, poz. 1152 ze zm.) nie wyłączały z zakresu ochrony ubezpieczeniowej zadośćuczynienia za krzywdę osoby, wobec której ubezpieczony ponosił odpowiedzialność na podstawie art. 448 k.c.
Istniejące poprzednio na tle powołanych przepisów wątpliwości zostały już precyzyjnie i jednoznacznie wyjaśnione w ustabilizowanym orzecznictwie Sądu Najwyższego. Stanowisko Sądu Najwyższego zostało przyjęte jako miarodajne w orzecznictwie sądów powszechnych, a wskazane przez skarżącego jednostkowe orzeczenia, w których sąd powszechny wyraził inny pogląd, nie świadczą o istnieniu rozbieżności wymagającej kolejnej wypowiedzi Sądu Najwyższego. Dał temu   również wyraz Sąd Najwyższy w postanowieniu składu siedmiu sędziów z dnia 27 czerwca 2014 r., (III CZP 2/14, dotychczas niepublikowane), odmawiając podjęcia uchwały i udzielenia odpowiedzi na pytanie przedstawione przez Rzecznika Ubezpieczonych: „czy osobie najbliższej przysługuje z tytułu umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę wynikającą z naruszenia jej dobra osobistego w postaci szczególnej więzi emocjonalnej przed dniem 3 sierpnia 2008 r.". Podstawę tego postanowienia stanowiło stwierdzenie braku rozbieżności w orzecznictwie i potrzeby rozstrzygania tych kwestii w kolejnym orzeczeniu Sądu Najwyższego.
Z omówionych względów nie ma podstaw do uznania, że w sprawie zachodzi  potrzeba dokonania wykładni przepisów prawa, o której mowa w art. 398
9
§ 1 pkt 2 k.p.c.  bądź występuje istotne zagadnienie prawne określone w art. 398
9
§  1 pkt 1 k.p.c.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 398
9
§ 2 k.p.c.
[aw]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI