IV CSK 681/13

Sąd Najwyższy2014-04-29
SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
skarga kasacyjnaSąd Najwyższypostępowanie cywilnedział spadkuzniesienie współwłasnościprzesłanki formalnewykładnia prawa

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku wykazania przesłanek z art. 398^9^ § 1 pkt 2 k.p.c. i zasądził koszty postępowania.

Wnioskodawca złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w G., domagając się jej przyjęcia do rozpoznania ze względu na potrzebę wykładni przepisów prawa. Sąd Najwyższy uznał, że skarżący nie wykazał istnienia przesłanek z art. 398^9^ § 1 pkt 2 k.p.c., ponieważ nie przedstawił konkretnych wątpliwości interpretacyjnych ani potrzeby zmiany dotychczasowej wykładni. W związku z tym skarga kasacyjna nie została przyjęta do rozpoznania, a wnioskodawca został obciążony kosztami postępowania.

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną wniesioną przez wnioskodawcę od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 listopada 2012 r. w sprawie o dział spadku i zniesienie współwłasności. Wnioskodawca domagał się przyjęcia skargi do rozpoznania, powołując się na przesłankę z art. 398^9^ § 1 pkt 2 k.p.c., która dotyczy potrzeby wykładni przepisów prawa. Sąd Najwyższy przypomniał, że skarga kasacyjna jest środkiem o charakterze kwalifikowanym, a jej rozpoznanie powinno służyć ochronie porządku prawnego i zapewnieniu jednolitości orzecznictwa. Aby przyjąć skargę do rozpoznania z tej podstawy, konieczne jest wykazanie, że przepis prawny wymaga zasadniczej wykładni, jego znaczenie nie zostało dostatecznie wyjaśnione, lub istnieje potrzeba zmiany dotychczasowej wykładni. Sąd uznał, że uzasadnienie wniosku skarżącego nie spełniło tych wymogów, gdyż nie przedstawił on konkretnych wątpliwości interpretacyjnych ani nie wykazał, że przepisy te budzą poważne wątpliwości lub że ich wykładnia jest niejednolita. W związku z tym, na podstawie art. 398^9^ § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Zasądzono również od wnioskodawcy na rzecz uczestnika M. S. kwotę 5.400 zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, w okolicznościach sprawy nie wystąpiła przesłanka z art. 398^9^ § 1 pkt 2 k.p.c.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że skarżący nie wykazał potrzeby wykładni przepisów prawa, ponieważ nie przedstawił konkretnych wątpliwości interpretacyjnych ani nie wskazał na niejednolitość orzecznictwa w danej kwestii.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej

Strona wygrywająca

uczestnik M. S.

Strony

NazwaTypRola
G. S.osoba_fizycznawnioskodawca
M. S.osoba_fizycznauczestnik
E. S.-S.osoba_fizycznauczestnik

Przepisy (6)

Główne

k.p.c. art. 398^9^ § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania cywilnego

Przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, wymagająca wykazania potrzeby wykładni przepisów prawa, której treść i znaczenie nie zostały dostatecznie wyjaśnione lub istnieje potrzeba zmiany dotychczasowej wykładni.

k.p.c. art. 398^9^ § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.p.c. art. 520 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do orzekania o kosztach w sprawach nieprocesowych.

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Odpowiednie stosowanie przepisów o apelacji do postępowania kasacyjnego.

k.p.c. art. 398^21

Kodeks postępowania cywilnego

Odpowiednie stosowanie przepisów o apelacji do postępowania kasacyjnego.

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Odpowiednie stosowanie przepisów do innych postępowań.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak wykazania przez skarżącego przesłanki z art. 398^9^ § 1 pkt 2 k.p.c. (potrzeba wykładni prawa).

Odrzucone argumenty

Argumentacja skarżącego dotycząca potrzeby wykładni przepisów prawa nie została wystarczająco rozwinięta i uzasadniona.

Godne uwagi sformułowania

Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny.

Skład orzekający

Iwona Koper

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu niewykazania przesłanki z art. 398^9^ § 1 pkt 2 k.p.c."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych wymogów formalnych skargi kasacyjnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z przyjmowaniem skarg kasacyjnych, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Kiedy Sąd Najwyższy odrzuci Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe wymogi formalne.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV CSK 681/13
POSTANOWIENIE
Dnia 29 kwietnia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Iwona Koper
w sprawie z wniosku G. S.
‎
przy uczestnictwie M. S. i E. S.-S.
‎
o dział spadku i zniesienie współwłasności,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 29 kwietnia 2014 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Okręgowego w G.
‎
z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt III Ca
[…]
,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika M. S. kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej wniesionej przez wnioskodawcę od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 listopada 2012 r. skarżący uzasadniał wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania występowaniem przesłanki określonej w art. 398
9
§ 1 pkt 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w  interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (post. SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. II CSK 126/05, post. SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.). Dlatego też przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę z art. 398
9
§ 1 pkt 2 k.p.c. wymaga, wykazania, że chodzi o wykładnię przepisów prawa, których treść i znaczenie nie zostały dostatecznie wyjaśnione w  dotychczasowym orzecznictwie lub, że istnieje potrzeba zmiany ich dotychczasowej wykładni.
Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie wniesionej skargi do rozpoznania prowadzi do wniosku, że w sprawie nie wystąpiła przytoczona w nim przesłanka. Nie może bowiem odnieść skutku powoływanie się przez skarżącego na potrzebę wykładni przepisów prawa, gdy stwierdzenie to nie znalazło koniecznego rozwinięcia w uzasadnieniu wniosku, które opisywałoby na czym polega istota nasuwających się na tym tle wątpliwości, czy problemów interpretacyjnych i  wskazywało że przepisy te nie były dotychczas przedmiotem wykładni, mimo że budzą poważne wątpliwości, bądź też – przez odwołanie się do konkretnych przykładów z orzecznictwa - że ich wykładnia jest niejednolita i wywołuje rozbieżności w orzecznictwie.
W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania przed Sądem Okręgowym, którą Sąd Najwyższy w granicach zaskarżenia bierze pod uwagę z urzędu.
Z tych przyczyn na podstawie art. 398
9
§ 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 520 § 3 w zw. z art. 391 § 1, art. 398
21
i art. 13 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.
[aw]
db

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI