IV CSK 634/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie spełnia ona ustawowych przesłanek, w szczególności nie zawiera istotnego zagadnienia prawnego ani potrzeby wykładni przepisów.
Powódka wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie o odszkodowanie, domagając się przyjęcia jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Skarżąca powołała się na istotne zagadnienie prawne, potrzebę wykładni przepisów oraz oczywistą zasadność skargi. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi, stwierdzając, że przedstawione zagadnienie prawne nie spełnia wymogów uniwersalności, a powołane wątpliwości i rozbieżności w orzecznictwie nie zostały wykazane w sposób uzasadniający przyjęcie skargi.
Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną powódki W. G. od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie o odszkodowanie przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej. Sąd Najwyższy, działając na posiedzeniu niejawnym, odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Zgodnie z art. 398^9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę do rozpoznania, jeżeli występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, zachodzi nieważność postępowania lub skarga jest oczywiście uzasadniona. Skarżąca powołała się na pierwsze, drugie i czwarte z tych kryteriów. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że istotne zagadnienie prawne musi mieć charakter uniwersalny i być konieczne do rozstrzygnięcia danej sprawy, a nie tylko dotyczyć specyficznych okoliczności jednostkowego przypadku. Zagadnienie przedstawione przez skarżącą, dotyczące kosztów zakupu samochodu do wspólności majątkowej małżeńskiej i ich zaliczenia do kosztów kompensujących niepełnosprawność, zostało uznane za nie spełniające tych wymogów. Sąd podkreślił, że skarżąca w istocie sformułowała pytanie o trafność zaskarżonego rozstrzygnięcia. Odnosząc się do przesłanki potrzeby wykładni przepisów, Sąd Najwyższy wskazał, że wymaga ona wykazania poważnych wątpliwości co do przepisu lub rozbieżności w orzecznictwie, a nie tylko stanu niepewności wywołanego orzeczeniem sądu niższej instancji. Przesłanka oczywistej zasadności skargi została zinterpretowana jako wymagająca, aby wadliwość orzeczenia była dostrzegalna prima facie, bez głębszej analizy, a jej celem jest sytuacja wydania oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sąd zaznaczył, że powoływanie się jednocześnie na oczywistość skargi i potrzebę wykładni prawa wzajemnie się wyklucza. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł o odmowie jej przyjęcia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, przedstawione zagadnienie nie spełnia wymogów istotnego zagadnienia prawnego dla przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ nie ma charakteru uniwersalnego i odnosi się do specyficznych okoliczności jednostkowego przypadku.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zagadnienie prawne przedstawione przez skarżącą nie spełnia wymogów uniwersalności i dotyczy specyfiki konkretnej sprawy, a nie szerszego kontekstu prawnego, co jest warunkiem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
Sąd Apelacyjny w [...]
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. G. | osoba_fizyczna | powódka |
| [...] Towarzystwo Ubezpieczeń Spółka Akcyjna | spółka | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
k.p.c. art. 398^9 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeżeli nie ma uzasadnionych podstaw do jej przyjęcia.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Definicja istotnego zagadnienia prawnego jako problemu o charakterze prawnym, powstałego na tle konkretnego przepisu prawa, mającego charakter rzeczywisty i uniwersalny.
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przesłanka potrzeby wykładni przepisów wymaga wykazania poważnych wątpliwości co do przepisu lub rozbieżności w orzecznictwie sądów.
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Oczywista zasadność skargi oznacza, że uchybienia przepisom prawa są łatwo dostrzegalne i mogą mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a wadliwość orzeczenia jest dostrzegalna prima facie.
k.c. art. 444 § § 1
Kodeks cywilny
Przepis dotyczący kosztów związanych z leczeniem i rehabilitacją poszkodowanego.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Istotne zagadnienie prawne (nie spełnia wymogów uniwersalności) Potrzeba wykładni przepisów (brak wykazanych wątpliwości lub rozbieżności) Oczywista zasadność skargi (wadliwość nie jest oczywista prima facie)
Godne uwagi sformułowania
przez istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 398^9 § 1 pkt 1 k.p.c., należy rozumieć problem o charakterze prawnym, powstały na tle konkretnego przepisu prawa, mający charakter rzeczywisty w tym znaczeniu, że jego rozwiązanie stwarza realne i poważne trudności. Problem ten musi mieć charakter uniwersalny, przez co należy rozumieć, że jego rozwiązanie powinno służyć rozstrzyganiu innych podobnych spraw. Zagadnienie sformułowane przez powódkę nie spełnia wymagań przewidzianych dla wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania. W istocie skarżąca sformułowała pytanie o trafność zaskarżonego rozstrzygnięcia. Stan niepewności wywołany orzeczeniem Sądu Apelacyjnego w [...], na który powołuje się powódka nie stanowi zatem wystarczającej przesłanki decydującej o potrzebie dokonania wykładni przepisów prawa przez Sąd Najwyższy. Ponadto powoływanie się na oczywistość skargi i konieczność dokonania wykładni prawa wzajemnie się wyklucza.
Skład orzekający
Grzegorz Misiurek
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy z powodu niespełnienia ustawowych przesłanek, w szczególności braku istotnego zagadnienia prawnego o charakterze uniwersalnym."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie procedury kasacyjnej i kryteriów przyjęcia skargi do rozpoznania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z przyjęciem skargi kasacyjnej, co jest interesujące głównie dla prawników procesualistów. Brak tu szerszego kontekstu społecznego czy nietypowych faktów.
“Kiedy Sąd Najwyższy odmawia rozpoznania skargi kasacyjnej? Kluczowe przesłanki i pułapki procesowe.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CSK 634/14 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa W. G. przeciwko […] Towarzystwu Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej […] w W. o odszkodowanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżąca oparła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na pierwszej, drugiej i czwartej spośród wymienionych przesłanek. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, przez istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c., należy rozumieć problem o charakterze prawnym, powstały na tle konkretnego przepisu prawa, mający charakter rzeczywisty w tym znaczeniu, że jego rozwiązanie stwarza realne i poważne trudności. Problem ten musi mieć charakter uniwersalny, przez co należy rozumieć, że jego rozwiązanie powinno służyć rozstrzyganiu innych podobnych spraw. Jednocześnie, chodzi o zagadnienie, którego wyjaśnienie byłoby konieczne dla rozstrzygnięcia danej sprawy, a więc pozostające w związku z podstawami skargi oraz z wiążącym Sąd Najwyższy, a ustalonym przez sąd drugiej instancji, stanem faktycznym sprawy, i także w związku z podstawą prawną stanowiącą podstawę wydania zaskarżonego wyroku (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2013 r., IV CSK 53/13, nie publ.). Zagadnienie prawne przedstawione przez skarżącą dotyczyło kosztów zakupu do wspólności majątkowej małżeńskiej samochodu, który umożliwia powódce przejazdy z usztywnioną nogą i możliwości ich zaliczenia - w ramach art. 444 § 1 k.c. - do kosztów koniecznych do kompensowania niepełnosprawności ruchowej osoby poszkodowanej w wypadku. Zagadnienie sformułowane przez powódkę nie spełnia wymagań przewidzianych dla wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania. W istocie skarżąca sformułowała pytanie o trafność zaskarżonego rozstrzygnięcia. Tymczasem zagadnienie, które może stać się przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego musi przedstawiać problem prawny o charakterze uniwersalnym, czyli odnosić się do szerszego kontekstu niż specyficzne okoliczności jednostkowego przypadku. Z kolei przesłanka z art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości (ze wskazaniem, na czym te poważne wątpliwości polegają), nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego, z dnia 4 października 2007 r., I PK 164/07, z dnia 29 stycznia 2008 r., I PK 236/07, nie publ.). Przy czym rozbieżność w orzecznictwie sądów nie może być ona utożsamiana z rozbieżnością w sposobie interpretacji lub stosowania tych samych przepisów prawnych przez sąd pierwszej oraz sąd drugiej instancji w tej samej sprawie (zob. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2004 r., II PK 9/04 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2008 r., II UK 366/07 - nie publ.). Stan niepewności wywołany orzeczeniem Sądu Apelacyjnego w […], na który powołuje się powódka nie stanowi zatem wystarczającej przesłanki decydującej o potrzebie dokonania wykładni przepisów prawa przez Sąd Najwyższy. Zgodnie z art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. o oczywistej zasadności skargi stanowią uchybienia przepisom prawa łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu powołanego przepisu tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna prima facie , bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11 - nie publ.). Ponadto celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.). Ponadto powoływanie się na oczywistość skargi i konieczność dokonania wykładni prawa wzajemnie się wyklucza. Ten sam problem nie może jednocześnie stanowić istotnego, nierozwiązanego jeszcze problemu prawnego albo wywoływać tak liczne wątpliwości orzecznicze, że wymaga to rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego oraz być łatwo i jednoznacznie dostrzegalnym dla przeciętnego prawnika. Taki sposób konstruowania skargi kasacyjnej jest pozorowaniem występowania w sprawie okoliczności publicznoprawnych, w oparciu o które Sąd Najwyższy dokonuje oceny na podstawie art. 398 9 k.p.c. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 kwietnia 2008 r., III CSK 64/08, nie publ.). Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 398 9 § 2 k.p.c.). l.n
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI