III CSK 56/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że pojęcie 'zwrot rzeczy' z art. 229 k.c. zostało już dostatecznie wyjaśnione w orzecznictwie.
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, domagając się jej przyjęcia ze względu na potrzebę wykładni art. 229 k.c. i pojęcia 'zwrot rzeczy'. Sąd Najwyższy, analizując orzecznictwo, w tym uchwałę III CZP 47/05, stwierdził, że pojęcie to zostało już szeroko zinterpretowane i nie ma istotnych rozbieżności orzeczniczych. W związku z tym, na podstawie art. 398^9 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez powoda D.M. od wyroku Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 26 maja 2017 r., który oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie o zapłatę i wydanie. Powód argumentował, że przyjęcie skargi kasacyjnej jest uzasadnione potrzebą wykładni art. 229 Kodeksu cywilnego (k.c.) oraz pojęcia 'zwrot rzeczy', które miało wywoływać rozbieżności w orzecznictwie sądów. Sąd Najwyższy, rozpatrując wniosek na posiedzeniu niejawnym, odwołał się do wcześniejszego orzecznictwa, w tym uchwały z dnia 22 lipca 2005 r. (III CZP 47/05), która opowiedziała się za szerokim rozumieniem pojęcia 'zwrot rzeczy'. Sąd Najwyższy podkreślił, że 'zwrot rzeczy' obejmuje wszelkie dopuszczalne formy odzyskania władztwa nad rzeczą, w tym przeniesienie posiadania przez dłuższy czas (traditio longa manu). Wobec stwierdzenia, że pojęcie to zostało już dostatecznie wyjaśnione w orzecznictwie Sądu Najwyższego i nie wykazano istotnych rozbieżności orzeczniczych, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398^9 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, pojęcie 'zwrot rzeczy' zostało już dostatecznie wyjaśnione w orzecznictwie Sądu Najwyższego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na wcześniejsze orzecznictwo, w tym uchwałę III CZP 47/05, która szeroko zinterpretowała pojęcie 'zwrot rzeczy' jako odzyskanie władztwa w każdej dopuszczalnej formie, w tym przez traditio longa manu. Stwierdzono brak istotnych rozbieżności orzeczniczych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D.M. | osoba_fizyczna | powód |
| A.G. | osoba_fizyczna | pozwany |
| W.G. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
k.c. art. 229
Kodeks cywilny
Pojęcie 'zwrot rzeczy' należy rozumieć szeroko, obejmując wszystkie dopuszczalne formy odzyskania władztwa nad rzeczą, w tym przeniesienie posiadania przez dłuższy czas (art. 348 k.c.).
k.p.c. art. 398^9 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do przyjęcia skargi kasacyjnej, w tym potrzeba wykładni przepisów prawnych wywołująca rozbieżności w orzecznictwie.
k.p.c. art. 398^9 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej, gdy nie zachodzą przesłanki z § 1.
Pomocnicze
k.c. art. 348
Kodeks cywilny
k.c. art. 351
Kodeks cywilny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pojęcie 'zwrot rzeczy' z art. 229 k.c. zostało już dostatecznie wyjaśnione w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Brak istotnych rozbieżności orzeczniczych w interpretacji art. 229 k.c.
Odrzucone argumenty
Potrzeba wykładni art. 229 k.c. ze względu na rozbieżności w orzecznictwie. Potrzeba wykładni pojęcia 'zwrot rzeczy'.
Godne uwagi sformułowania
nie budzi wątpliwości, że «zwrot rzeczy» polega na - najogólniej mówiąc - odzyskaniu władztwa nad rzeczą we wszystkich dopuszczalnych formach W grę wchodzą zatem wszystkie sposoby przeniesienia posiadania przewidziane w art. 348–351 k.c., w tym przeniesienie tradicio longa manu (art. 348 k.c.)
Skład orzekający
Jacek Gudowski
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie utrwalonej wykładni pojęcia 'zwrot rzeczy' w kontekście odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej podstawy odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej (art. 398^9 § 1 pkt 2 k.p.c.) i utrwalonego orzecznictwa dotyczącego art. 229 k.c.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie ma charakter proceduralny i potwierdza utrwaloną linię orzeczniczą, co czyni je interesującym głównie dla prawników procesowych, ale nie dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III CSK 56/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 czerwca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa D.M. przeciwko A.G. i W.G. o zapłatę i wydanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 czerwca 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 26 maja 2017 r., sygn. akt I ACa …/17, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 26 maja 2017 r. Sąd Apelacyjny w K. w sprawie o wydanie rzeczy i zapłatę oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 lutego 2016 r. Powód wniósł skargę kasacyjną, wskazując, że w sprawie istnieje potrzeba wykładni art. 229 k.c., wywołującego rozbieżności w orzecznictwie sądów oraz interpretacji pojęcia „zwrot rzeczy” (art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c.). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Użyte w art. 229 k.c. pojęcie „zwrot rzeczy” było przedmiotem zainteresowania orzecznictwa, a w szczególności uchwały Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 2005 r., III CZP 47/05 (OSNC 2006, nr 6, poz. 100), w której opowiedziano się za szerokim rozumieniem tego pojęcia. Zdaniem Sądu Najwyższego, nie budzi wątpliwości, że „zwrot rzeczy” polega na - najogólniej mówiąc - odzyskaniu władztwa nad rzeczą we wszystkich dopuszczalnych formach (por. także wyroki Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 1997 r., I CKN 323/97, OSNC 1998, nr 5, poz. 79, i z dnia 26 marca 1998 r., I CKN 590/97, OSNC 1998, nr 11, poz. 180). W grę wchodzą zatem wszystkie sposoby przeniesienia posiadania przewidziane w art. 348–351 k.c., w tym przeniesienie tradicio longa manu (art. 348 k.c.). W tej sytuacji, wobec wyjaśnienia w orzecznictwie Sądu Najwyższego występującego art. 229 k.c. pojęcia „zwrot rzeczy”, a także niestwierdzenia (niewykazania przez skarżącego) istotnych rozbieżności orzeczniczych, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398 9 § 2 k.p.c.). kc jw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI