IV CSK 556/14

Sąd Najwyższy2015-03-19
SNCywilneprawo spadkoweŚrednianajwyższy
zachowekskarga kasacyjnaSąd Najwyższyumowa dożywociadarowiznaprawo spadkowekwalifikacja umowy

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej w sprawie o zachowek, uznając, że umowa dożywocia nie była darowizną, co miało kluczowe znaczenie dla oddalenia roszczenia.

Powód domagał się zachowku, kwestionując umowę dożywocia jako darowiznę. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej, uznając, że sądy niższych instancji prawidłowo zakwalifikowały umowę jako dożywocie, a nie darowiznę, co skutkowało oddaleniem roszczenia powoda.

Sprawa dotyczyła roszczenia o zachowek, wniesionego przez powoda przeciwko D. P. i G. P. Powód złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego, który oddalił jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego. Sądy obu instancji oddaliły roszczenie powoda o zachowek. W skardze kasacyjnej powód zarzucał naruszenie prawa materialnego i procesowego, argumentując, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy, analizując uzasadnienie zaskarżonego wyroku i argumentację skargi, stwierdził brak przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania z art. 398^9 § 1 pkt 4 k.p.c. Sąd uznał, że ustalenia faktyczne i ocena sądów meriti, iż umowa z dnia 29 września 2010 r. była umową dożywocia (art. 908 k.c.), a nie darowizną (art. 888 k.c.), były prawidłowe i miały zasadniczy wpływ na oddalenie roszczenia powoda. W związku z tym, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398^9 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, sądy meriti prawidłowo zakwalifikowały umowę jako umowę dożywocia, a nie darowiznę.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o wypłacenie należności stanowiącej zachowek nie występuje przesłanka przyjęcia skargi do rozpoznania. W świetle dokonanych ustaleń faktycznych nie było uzasadnionych podstaw do kwestionowania oceny Sądów meriti, że w dniu 29 września 2010 r. doszło do zawarcia umowy dożywocia w rozumieniu art. 908 k.c., a nie umowy darowizny w rozumieniu art. 888 k.c. Taka kwalifikacja wspomnianej umowy miała zasadniczy wpływ na ocenę zasadności roszczenia powoda.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
J. A.osoba_fizycznapowód
D. P.osoba_fizycznapozwany
G. P.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (4)

Główne

k.p.c. art. 398^9 § § 1 pkt 4

Kodeks postępowania cywilnego

Brak przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania.

k.p.c. art. 398^9 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do odmowy przyjęcia skargi do rozpoznania.

Pomocnicze

k.c. art. 908

Kodeks cywilny

Definicja i skutki umowy dożywocia.

k.c. art. 888

Kodeks cywilny

Definicja darowizny.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego przez Sąd drugiej instancji.

Godne uwagi sformułowania

nie występuje przesłanka przyjęcia skargi do rozpoznania nie było uzasadnionych podstaw do kwestionowania oceny Sądów meriti umowa dożywocia w rozumieniu art. 908 k.c., a nie umowa darowizny w rozumieniu art. 888 k.c.

Skład orzekający

Mirosław Bączyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Kwalifikacja prawna umów dożywocia i darowizny w kontekście roszczeń o zachowek oraz przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej przez Sąd Najwyższy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i braku przesłanek do przyjęcia skargi kasacyjnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje kluczowe znaczenie prawidłowej kwalifikacji prawnej umowy dla rozstrzygnięcia o roszczeniach spadkowych, a także procedurę kasacyjną przed Sądem Najwyższym.

Sąd Najwyższy: Umowa dożywocia to nie darowizna – kluczowa różnica w sprawach o zachowek.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV CSK 556/14
POSTANOWIENIE
Dnia 19 marca 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosław Bączyk
w sprawie z powództwa J. A.
‎
przeciwko D. P. i G. P.
‎
o zachowek,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 19 marca 2015 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od wyroku Sądu Okręgowego w R.
‎
z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt IV Ca […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Powód złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 17 kwietnia 2014 r., w którym oddalono apelację powoda, wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 26 września 2013 r. W wyroku tym oddalono roszczenie  powoda o zachowek, skierowane przeciwko obojgu pozwanym.
W skardze kasacyjnej podnoszono zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego. Według skarżącego, istnieje potrzeba przyjęcia skargi  do rozpoznania, ponieważ jest ona oczywiście uzasadniona. Sąd drugiej instancji  dopuścił się, zdaniem skarżącego, istotnych dla wyniku sprawy naruszeń prawa materialnego i procesowego (s. 3 skargi).
Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną argumentację wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania (s. 3 skargi), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o wypłacenie należności stanowiącej zachowek nie występuje przesłanka przyjęcia skargi do rozpoznania, przewidziana w art. 398
9
§ 1 pkt 4 k.p.c. W świetle dokonanych ustaleń faktycznych nie było uzasadnionych podstaw do kwestionowania oceny  Sądów meriti, że w dniu 29 września 2010 r. doszło do zawarcia umowy dożywocia w rozumieniu art. 908  k.c., a nie umowy darowizny w rozumieniu art. 888 k.c. Taka  kwalifikacja wspomnianej umowy miała zasadniczy wpływ na ocenę  zasadności roszczenia powoda.
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398
9
§ 2  k.p.c. odmówił przyjęcia skargi powoda do rozpoznania.
aw

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI