IV CSK 515/19

Sąd Najwyższy2020-05-15
SNCywilnezobowiązaniaWysokanajwyższy
skarga kasacyjnaSąd Najwyższydeklaracja wekslowawykładnia prawapostępowanie cywilne

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanej do rozpoznania z powodu braku oczywistej zasadności, jednocześnie przyjmując skargę kasacyjną powoda.

Sąd Najwyższy rozpatrywał skargi kasacyjne powoda i pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego, który zmienił wyrok Sądu Okręgowego w części dotyczącej nakazu zapłaty. Sąd Najwyższy postanowił przyjąć skargę kasacyjną powoda do rozpoznania, natomiast odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanej. Uzasadnieniem odmowy było niewykazanie przez pozwaną oczywistej zasadności jej skargi, w szczególności w kontekście wykładni postanowień deklaracji wekslowej.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargi kasacyjne powoda A. Ł. i pozwanej A. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 27 marca 2019 r., który z kolei zmienił wyrok Sądu Okręgowego w O. z dnia 22 października 2018 r. w zakresie nakazu zapłaty. Sąd Apelacyjny uchylił nakaz zapłaty w części dotyczącej kwoty 353.677,58 zł wraz z odsetkami i oddalił powództwo w tym zakresie, a także rozstrzygnął o kosztach postępowania. Pozwana wniosła o przyjęcie jej skargi kasacyjnej do rozpoznania, argumentując jej oczywistą zasadność z powodu błędnej wykładni postanowień deklaracji wekslowej. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 398^9^ § 1 k.p.c., wskazał, że skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania, gdy występuje istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, zachodzi nieważność postępowania lub skarga jest oczywiście uzasadniona. Sąd uznał, że pozwana nie przedstawiła argumentów pozwalających na uznanie jej skargi za oczywiście uzasadnioną. W szczególności samo wskazanie na zaskarżalność wyroku z uwagi na przedmiot i wartość zaskarżenia nie jest wystarczające. Sąd podkreślił, że oczywista wadliwość orzeczenia wymaga wykazania sprzeczności z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni lub z podstawowymi zasadami orzekania. W kontekście zarzutu wadliwej wykładni oświadczenia woli, dla wykazania oczywistej zasadności skargi należałoby udowodnić, że złożone oświadczenie nie dawało podstaw do przyjęcia znaczenia nadanego mu przez sąd lub że wykładnia była oczywiście nieuzasadniona. Ponieważ taki przypadek nie miał miejsca, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398^9^ § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanej do rozpoznania, jednocześnie przyjmując skargę kasacyjną powoda do rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga kasacyjna nie jest oczywiście uzasadniona, jeśli skarżący nie przedstawił argumentów wykazujących, że zaskarżone orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad, widocznym bez konieczności szczegółowej analizy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że dla wykazania oczywistej zasadności skargi kasacyjnej w przypadku zarzutu wadliwej wykładni oświadczenia woli, wymagane jest udowodnienie, że złożone oświadczenie nie dawało żadnych podstaw do przyjęcia znaczenia nadanego mu przez sąd lub że przeprowadzona wykładnia była oczywiście nieuzasadniona. Samo wskazanie na zaskarżalność wyroku nie jest wystarczające.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Postanowienie

Strony

NazwaTypRola
A. Ł.osoba_fizycznapowód
A. K.osoba_fizycznapozwana

Przepisy (2)

Główne

k.p.c. art. 398^9^ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.

k.p.c. art. 398^9^ § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Stanowi podstawę do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Pozwana argumentowała oczywistą zasadność skargi kasacyjnej z powodu błędnej wykładni postanowień deklaracji wekslowej, co Sąd Najwyższy uznał za niewystarczające.

Godne uwagi sformułowania

Skarga kasacyjna stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym wyrażającym się w szczególności w konieczności zapewnienia jednolitej wykładni i stosowania prawa. Uznanie oczywistej wadliwości orzeczenia wymaga wykazania jego sprzeczności z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni i niepozostawiającymi sądowi swobody oceny albo z podstawowymi zasadami orzekania.

Skład orzekający

Marcin Krajewski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej przez Sąd Najwyższy z powodu niewykazania jej oczywistej zasadności, zwłaszcza w kontekście wykładni oświadczeń woli."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie procedury kasacyjnej i kryteriów przyjęcia skargi do rozpoznania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie wyjaśnia kluczowe kryteria przyjmowania skarg kasacyjnych przez Sąd Najwyższy, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego cywilnego, ale nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć merytorycznych.

Kiedy Sąd Najwyższy przyjmie Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe kryteria i pułapki.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt IV CSK 515/19
POSTANOWIENIE
Dnia 15 maja 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marcin Krajewski
w sprawie z powództwa A. Ł.
‎
przeciwko A. K.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 15 maja 2020 r.,
‎
na skutek skarg kasacyjnych: powoda oraz pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎
z dnia 27 marca 2019 r., sygn. akt I AGa (…),
1. przyjmuje skargę kasacyjną powoda do rozpoznania,
2. odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej pozwanej.
UZASADNIENIE
co do punktu 2 postanowienia z 15 maja 2020 r.
Wyrokiem z 27 marca 2019 r. Sąd Apelacyjny w (…) zmienił wyrok Sądu Okręgowego w O.  z 22 października 2018 r. w ten sposób, że uchylił wydany przez Sąd Okręgowy nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z 30 listopada 2015 r. jedynie co do kwoty 353.677,58 zł wraz z odsetkami i oddalił powództwo w tym zakresie, uchylił zawarte w nakazie zapłaty orzeczenie o kosztach postępowania nakazowego, obniżył kwotę zasądzoną tytułem zwrotu kosztów za I instancję, a nadto oddalił apelację powoda w pozostałej części i rozstrzygnął o kosztach postępowania apelacyjnego.
Pozwana wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołując się na jej oczywistą zasadność związaną z błędną wykładnią postanowień deklaracji wekslowej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398
9
§ 1 k.p.c.). Skarga kasacyjna stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym wyrażającym się w szczególności w konieczności zapewnienia jednolitej wykładni i stosowania prawa.
Pozwana w sformułowanym wniosku nie przedstawiła żadnych argumentów pozwalających na uznanie skargi kasacyjnej za oczywiście uzasadnioną. W szczególności nie jest takim argumentem wskazanie, że wyrok Sądu Apelacyjnego jest zaskarżalny z uwagi na przedmiot i wartość zaskarżenia. Przesłanka, o której mowa w art. 398
9
§ 1 pkt 4 k.p.c., byłaby spełniona, gdyby zaskarżone orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy. Uznanie oczywistej wadliwości orzeczenia wymaga wykazania jego sprzeczności z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni i niepozostawiającymi sądowi swobody oceny albo z podstawowymi zasadami orzekania (por. post. SN z 20 marca 2019 r., I CSK 475/18; z 11 kwietnia 2018 r., IV CSK 506/17;
‎
z 16 kwietnia 2018 r., IV CSK 529/17; z 18 kwietnia 2018 r., II CSK 728/17;
‎
z 15 maja 2018 r., II CSK 2/18; z 10 maja 2018 r., I CSK 798/17; z 23 maja 2018 r., I CSK 36/18; z 29 maja 2018 r., I CSK 42/18; z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18; z 16 kwietnia 2018 r., IV CSK 534/17; z 12 marca 2018 r., III CSK 291/17;
‎
z 22 kwietnia 2016 r., V CSK 650/15).
Odnosząc wskazane powyżej kryteria
do zarzutu wadliwej wykładni oświadczenia woli, należy przyjąć, że dla wykazania oczywistej zasadności skargi wymagane byłoby wykazanie, że złożone oświadczenie nie dawało żadnych podstaw do przyjęcia znaczenia nadanego mu przez sąd lub też przeprowadzona wykładnia oświadczenia w kontekście dopuszczalnej wykładni alternatywnej była oczywiście nieuzasadniona. Przypadek taki nie zachodził w niniejszej sprawie.
Z tych przyczyn należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanej do rozpoznania (art. 398
9
§ 2 k.p.c.).
aj

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI