IV CSK 480/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że podniesione zagadnienie prawne dotyczące wygaśnięcia służebności osobistej na skutek konfuzji zostało już rozstrzygnięte w orzecznictwie.
Wnioskodawca J. S. zaskarżył postanowienie Sądu Okręgowego w L., domagając się przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Jako podstawę wskazał istotne zagadnienie prawne dotyczące wygaśnięcia służebności osobistej na zasadzie konfuzji w przypadku nabycia przez spadkobiercę udziału we współwłasności nieruchomości obciążonej. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi, stwierdzając, że kwestia ta była już przedmiotem rozstrzygnięć, w tym uchwały III CZP 3/83, i nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego wymagającego ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną wnioskodawcy J. S. od postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 28 lutego 2017 r. Wnioskodawca domagał się przyjęcia skargi do rozpoznania, wskazując na istotne zagadnienie prawne dotyczące wygaśnięcia służebności osobistej na zasadzie konfuzji, gdy spadkobierca nabywa udział we współwłasności nieruchomości obciążonej. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 398^9 § 1 k.p.c., stwierdził, że wnioskodawca nie wykazał istnienia istotnego zagadnienia prawnego, które wymagałoby rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy. Podkreślono, że kwestia ta znalazła już wyjaśnienie w orzecznictwie, w szczególności w uchwale z dnia 10 marca 1983 r. (III CZP 3/83), która stwierdza, że nabycie udziału we współwłasności przez uprawnionego ze służebności osobistej nie powoduje jej wygaśnięcia z powodu konfuzji. Analogiczne stanowisko zajmowano w odniesieniu do służebności gruntowych. W związku z tym Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 398^9 § 2 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, nabycie w drodze dziedziczenia udziału w spadku, w skład którego wchodzi nieruchomość obciążona służebnością osobistą, przez osobę, której służebność przysługuje, nie powoduje wygaśnięcia tej służebności.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że podniesiona kwestia nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego, ponieważ została już rozstrzygnięta w orzecznictwie. Powołano się na uchwałę III CZP 3/83 oraz inne orzeczenia, które zgodnie stwierdzają, że do konfuzji może dojść tylko przy pełnej tożsamości podmiotu uprawnionego i właściciela, co nie ma miejsca w sytuacji nabycia udziału we współwłasności przez uprawnionego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
J. S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. S. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| A. P. | osoba_fizyczna | uczestnik |
Przepisy (2)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania albo skarga jest oczywiście uzasadniona.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^9 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wystąpienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego sprowadzającego się do pytania o wygaśnięcie służebności osobistej na zasadzie konfuzji.
Odrzucone argumenty
Argumentacja wnioskodawcy nie wykazała, że w sprawie pojawił się istotny, abstrakcyjny, budzący poważne wątpliwości problem prawny, który wymagałby rozwiązania przez Sąd Najwyższy.
Godne uwagi sformułowania
prawo służebności osobistej, wygasa na zasadzie konfuzji z chwilą późniejszego nabycia przez spadkobiercę udziału we współwłasności nieruchomości obciążonej służebnością w sprawie o dział spadku? do konfuzji może dojść tylko wówczas, gdy zachodzi pełna tożsamość podmiotu uprawnionego i właściciela
Skład orzekający
Mirosława Wysocka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego w kwestii wygaśnięcia służebności osobistej na skutek konfuzji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji nabycia udziału we współwłasności przez uprawnionego ze służebności osobistej w drodze dziedziczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia z zakresu prawa rzeczowego, które może mieć praktyczne znaczenie dla wielu właścicieli nieruchomości i osób posiadających ograniczone prawa rzeczowe. Choć rozstrzygnięcie jest utrwalone, samo zagadnienie konfuzji jest interesujące.
“Czy służebność osobista wygasa, gdy spadkobierca odziedziczy nieruchomość, którą obciąża?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CSK 480/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku J. S. przy uczestnictwie A. P. o wykreślenie ograniczonego prawa rzeczowego wpisanego w księdze wieczystej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 marca 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt II Ca …/16, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania UZASADNIENIE W skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 28 lutego 2017 r. wnioskodawca J. S. uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wystąpieniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego sprowadzającego się do pytania „1. Czy prawo służebności osobistej, wygasa na zasadzie konfuzji z chwilą późniejszego nabycia przez spadkobiercę udziału we współwłasności nieruchomości obciążonej służebnością w sprawie o dział spadku?” Stosownie do art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania albo skarga jest oczywiście uzasadniona. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy powołane przez skarżącego okoliczności stanowią przyczyny kasacyjne wymienione w przepisie. Wnioskodawca n ieskutecznie powołał się na przyczynę przewidzianą w art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c., której wykazanie, poza przedstawieniem występującego w sprawie problemu prawnego, wymaga wskazania przepisów stanowiących źródło jego powstania, przekonania w drodze stosownej argumentacji prawnej, że jest to zagadnienie istotne, dotychczas nierozwiązane, a zarazem wywołujące poważne trudności w jego rozstrzygnięciu, a ponadto wykazania, na czym polega jego uniwersalne znaczenie. Uzasadnienie wniosku skarżącego nie spełnia tych warunków, gdyż wnioskodawca nie przedstawił żadnych argumentów prawnych mogących przekonać, że w sprawie pojawił się istotny, abstrakcyjny, budzący poważne wątpliwości problem, który wymagałby rozwiązania przez Sąd Najwyższy. Niezależnie od tego, postawiona przez skarżącego kwestia nie może być uznana za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c., gdyż - wbrew odmiennemu przekonaniu skarżącego - nie odznacza się cechą „nowości” i znalazła już wyjaśnienie w orzecznictwie Sądu Najwyższego. W uchwale z dnia 10 marca 1983 r. (III CZP 3/83, OSNC 1983, nr 8, poz. 115), Sąd Najwyższy stwierdził, że nabycie w drodze dziedziczenia udziału w spadku, w skład którego wchodzi nieruchomość obciążona służebnością osobistą, przez osobę, której służebność przysługuje, nie powoduje wygaśnięcia tej służebności; analogiczne stanowisko, oparte na założeniu, że do konsolidacji (konfuzji) może dojść tylko wówczas, gdy zachodzi pełna tożsamość podmiotu uprawnionego i właściciela stanowiło podstawę orzeczeń dotyczących służebności gruntowych (por. postanowienia z dnia 25 kwietnia 2007 r., IV CSK 40/07 i z dnia 18 lutego 2016 r., II CSK 142/15, nie publ.). Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 398 9 § 2 k.p.c. kc jw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI