I CSK 134/13

Sąd Najwyższy2013-11-06
SNCywilneprawo rzeczoweŚrednianajwyższy
skarga kasacyjnabezskuteczność czynnościart. 59 k.c.własność lokaluczynność jednostronnaroszczenieSąd Najwyższykoszty postępowania

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że jednostronna czynność prawna pozwanego polegająca na ustanowieniu odrębnej własności lokalu nie czyni niemożliwym zadośćuczynienia roszczeniu powódki.

Powódka wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, domagając się uznania czynności prawnej pozwanego za bezskuteczną. Skarżąca argumentowała potrzebę wykładni art. 59 k.c. w kontekście jednostronnej czynności prawnej pozwanego polegającej na ustanowieniu odrębnej własności lokalu. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, stwierdzając, że art. 59 k.c. ma zastosowanie tylko do umów, a wyodrębnienie lokalu przez pozwanego stanowiło realizację roszczenia powódki, a nie czynność uniemożliwiającą zadośćuczynienie.

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 6 listopada 2013 r. (sygn. akt I CSK 134/13) odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powódki G. N. od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 6 września 2012 r. (sygn. akt I ACa [...]). Sprawa dotyczyła powództwa o uznanie czynności za bezskuteczną. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 398^9^ § 1 k.p.c., wskazał, że skarga kasacyjna może zostać przyjęta do rozpoznania jedynie w przypadkach wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważności postępowania lub oczywistej zasadności skargi. W niniejszej sprawie żadna z tych przesłanek nie została spełniona. Skarżąca argumentowała potrzebę wykładni art. 59 k.c. w kontekście jednostronnej czynności prawnej pozwanego polegającej na ustanowieniu odrębnej własności lokalu. Sąd Najwyższy uznał, że art. 59 k.c. ma zastosowanie wyłącznie do umów, które czynią niemożliwym zadośćuczynienie roszczeniu osoby trzeciej, a nie do jednostronnych czynności prawnych. Ponadto, sąd podkreślił, że wyodrębnienie lokalu przez pozwanego nie tylko nie uniemożliwiło zadośćuczynienia roszczeniu powódki, ale wręcz stanowiło realizację tego roszczenia, które dotyczyło przeniesienia własności lokalu, co wymagało jego wcześniejszego prawnego wyodrębnienia. W konsekwencji, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od powódki na rzecz pozwanej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jednostronna czynność prawna pozwanego nie może być uznana za czynność, która czyni niemożliwym zadośćuczynienie roszczeniu osoby trzeciej w rozumieniu art. 59 k.c.

Uzasadnienie

Art. 59 k.c. ma zastosowanie wyłącznie do umów, a nie do jednostronnych czynności prawnych. Ponadto, wyodrębnienie lokalu przez pozwanego stanowiło realizację roszczenia powódki, a nie czynność uniemożliwiającą zadośćuczynienie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

Strona wygrywająca

B. B.

Strony

NazwaTypRola
G. N.osoba_fizycznapowódka
B. B.innepozwana

Przepisy (5)

Główne

k.p.c. art. 398^9^ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

k.c. art. 59

Kodeks cywilny

Ma zastosowanie tylko do umów, które czynią niemożliwym zadośćuczynienie roszczeniu osoby trzeciej.

Pomocnicze

k.p.c. art. 98 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do zasądzenia kosztów postępowania.

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy kosztów w postępowaniu kasacyjnym.

k.p.c. art. 398^21^

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy kosztów w postępowaniu kasacyjnym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Art. 59 k.c. ma zastosowanie tylko do umów, a nie do jednostronnych czynności prawnych. Wyodrębnienie lokalu przez pozwanego stanowiło realizację roszczenia powódki, a nie czynność uniemożliwiającą zadośćuczynienie. Brak przesłanek do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zgodnie z art. 398^9^ § 1 k.p.c.

Odrzucone argumenty

Jednostronna czynność prawna pozwanego polegająca na ustanowieniu odrębnej własności lokalu czyni niemożliwym zadośćuczynienie roszczeniu powódki. Istnieje potrzeba wykładni art. 59 k.c. w kontekście jednostronnej czynności prawnej. Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Godne uwagi sformułowania

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Niewątpliwe bowiem już sama treść art. 59 k.c. wskazuje, że ma on zastosowanie tylko do umów, które czynią niemożliwym zadośćuczynienie roszczeniu osoby trzeciej. wyodrębnienie przez pozwanego lokalu nie tylko nie uczyniło niemożliwym zadośćuczynieniu roszczeniu powódki, lecz stanowiło wyraz realizacji tego roszczenia.

Skład orzekający

Tadeusz Wiśniewski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 59 k.c. w kontekście jednostronnych czynności prawnych oraz przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ustanowieniem odrębnej własności lokalu w kontekście roszczenia o przeniesienie własności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne dotyczące przyjmowania skarg kasacyjnych oraz precyzuje zakres stosowania art. 59 k.c., co jest ważne dla praktyków prawa cywilnego.

Kiedy Sąd Najwyższy odrzuci Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe przesłanki i pułapki.

Dane finansowe

zwrot kosztów postępowania kasacyjnego: 1800 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I CSK 134/13
‎
POSTANOWIENIE
Dnia 6 listopada 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie z powództwa G. N.
‎
przeciwko B. B.
‎
o uznanie czynności za bezskuteczną,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 listopada 2013 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powódki
‎
od wyroku Sądu Apelacyjnego w
[…]
‎
z dnia 6 września 2012 r., sygn. akt I ACa
[…]
,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
‎
zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398
9
§ 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na potrzebie wykładni art. 59 k.c., występowaniu zagadnienia prawnego związanego z możliwością zastosowania wskazanego przepisu do jednostronnej czynności prawnej pozwanego polegającej na ustanowieniu odrębnej własności lokalu oraz oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wobec naruszenia art. 59 k.c.
Całokształt rozważań zawartych w skardze kasacyjnej wskazuje, że skarżąca zmierza do podważenia poglądu sądów
meriti
, iż art. 59 k.c. nie obejmuje swoją treścią jednostronnej czynności prawnej pozwanego polegającej na ustanowieniu - na podstawie ustawy o własności lokali - odrębnej własności lokalu w wyniku jednostronnej czynności prawnej właściciela (art. 10 ustawy). Cel ten nie może być jednak przez skarżącą osiągnięty. Niewątpliwe bowiem już sama treść art. 59 k.c. wskazuje, że ma on zastosowanie tylko do umów, które czynią niemożliwym zadośćuczynienie roszczeniu osoby trzeciej. Trafnie więc Sąd Apelacyjny nie uznał, że czynnością taką może być również jednostronna czynność prawna pozwanego. Poza tym, i to uszło uwadze skarżącej, Sąd Apelacyjny trafnie podkreślił, że  wyodrębnienie przez pozwanego lokalu nie tylko nie uczyniło niemożliwym zadośćuczynieniu roszczeniu powódki, lecz stanowiło wyraz realizacji tego roszczenia. Powódce przysługiwało bowiem roszczenie o przeniesienie na nią własności lokalu, który powinien być w pierwszej kolejności prawnie wyodrębniony. Wyodrębnienie takie stanowiło więc niezbędny element uczynieniu zadość roszczeniu powódki.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398
9
§ 1 k.p.c.
a contrario
).
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398
21
k.p.c.
aw
jw

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI