IV CSK 38/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną z powodu oparcia jej wyłącznie na zarzucie naruszenia art. 233 k.p.c., który nie może stanowić podstawy kasacyjnej.
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, zarzucając naruszenie art. 233 k.p.c. poprzez dowolną ocenę dowodów i interpretację umów. Sąd Najwyższy, rozpatrując sprawę, stwierdził, że zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., zarzuty dotyczące ustaleń faktycznych i oceny dowodów, w tym naruszenia art. 233 k.p.c., nie mogą stanowić podstawy skargi kasacyjnej. Ponieważ skarga została oparta wyłącznie na tym przepisie, Sąd Najwyższy odrzucił ją jako niedopuszczalną.
Powód T. R. złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 czerwca 2012 r. w sprawie o zapłatę. Głównym zarzutem powoda było naruszenie art. 233 k.p.c. przez dowolną interpretację umów i ocenę dowodów, co miało polegać na bezzasadnym stwierdzeniu, że postanowienia umowy dzierżawy z 30 czerwca 2008 r. nie były systematycznie naruszane przez wydzierżawiających członków rodziny S. w stopniu uniemożliwiającym ich racjonalną realizację. Powód uzupełnił skargę, wskazując na naruszenie art. 233 k.p.c. podczas zbierania i oceniania materiału dowodowego. Pozwany P. S. wniósł o odrzucenie skargi i zasądzenie kosztów. Sąd Najwyższy, działając na posiedzeniu niejawnym, rozważył argumenty stron. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było postanowienie art. 3983 § 3 k.p.c., które wyraźnie zakazuje opierania skargi kasacyjnej na zarzutach dotyczących ustaleń faktycznych oraz oceny dowodów. Sąd Najwyższy podkreślił, że do przepisów, których naruszenie nie może być przedmiotem zarzutów kasacyjnych, należy art. 233 § 1 k.p.c. Ponieważ jedyna podstawa skargi kasacyjnej powoda dotyczyła naruszenia tego przepisu, Sąd uznał, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie. Skarga była dotknięta nieusuwalnym brakiem jednego z zasadniczych elementów konstrukcyjnych, co zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. powinna zawierać. Wada ta czyniła skargę niedopuszczalną na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. W konsekwencji, Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną i zasądził od powoda na rzecz pozwanego P. S. kwotę 3600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, zgodnie z art. 98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia art. 233 k.p.c. nie może stanowić podstawy skargi kasacyjnej, ponieważ dotyczy oceny dowodów i ustaleń faktycznych, co jest wyłączone przez art. 3983 § 3 k.p.c.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołuje się na art. 3983 § 3 k.p.c., który wyłącza możliwość kwestionowania w skardze kasacyjnej ustaleń faktycznych i oceny dowodów. Podkreśla, że art. 233 § 1 k.p.c. bezpośrednio odnosi się do oceny dowodów, a zatem jego naruszenie nie może być podstawą kasacyjną.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi kasacyjnej
Strona wygrywająca
P. S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. R. | osoba_fizyczna | powód |
| A. S. | osoba_fizyczna | pozwany |
| Ł. S. | osoba_fizyczna | pozwany |
| M. G. | osoba_fizyczna | pozwany |
| P. S. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (9)
Główne
k.p.c. art. 3983 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Zakazuje opierania skargi kasacyjnej na zarzutach dotyczących ustaleń faktycznych oraz oceny dowodów.
Pomocnicze
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący oceny dowodów przez sąd, którego naruszenie nie może być podstawą skargi kasacyjnej.
k.p.c. art. 3984 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania cywilnego
Określa obligatoryjne elementy skargi kasacyjnej, w tym ustawowe podstawy.
k.p.c. art. 3986 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Stanowi o niedopuszczalności skargi kasacyjnej w przypadku wad uniemożliwiających jej merytoryczne rozpoznanie.
k.p.c. art. 3986 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Określa podstawę do odrzucenia skargi kasacyjnej.
k.p.c. art. 98 § § 1 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje zasady zasądzania kosztów postępowania.
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje zasady rozstrzygania o kosztach w orzeczeniu kończącym postępowanie.
k.p.c. art. 39821
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów w postępowaniu kasacyjnym.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów w postępowaniu apelacyjnym, stosowany przez odesłanie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga kasacyjna nie może być oparta na zarzucie naruszenia art. 233 k.p.c., gdyż przepis ten dotyczy oceny dowodów i ustaleń faktycznych, które są wyłączone z kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym.
Odrzucone argumenty
Argumentacja powoda oparta na naruszeniu art. 233 k.p.c. przez dowolną ocenę dowodów i interpretację umów.
Godne uwagi sformułowania
podstawy skargi kasacyjnej nie mogą stanowić zarzuty dotyczące ustaleń faktycznych oraz oceny dowodów do przepisów takich należy zaliczyć art. 233 § 1 k.p.c. jako bezpośrednio odnoszący się do takiej oceny skarga jest dotknięta nieusuwalnym brakiem jednego z zasadniczych elementów konstrukcyjnych
Skład orzekający
Mirosława Wysocka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady, że zarzuty dotyczące oceny dowodów i ustaleń faktycznych (art. 233 k.p.c.) nie mogą stanowić podstawy skargi kasacyjnej."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie dopuszczalności skargi kasacyjnej w kontekście art. 233 k.p.c. Nie rozstrzyga meritum sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie jest istotne dla praktyków prawa procesowego cywilnego, ponieważ jasno określa granice dopuszczalności skargi kasacyjnej w odniesieniu do oceny dowodów.
“Kiedy skarga kasacyjna jest skazana na porażkę? Sąd Najwyższy przypomina o błędach proceduralnych.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CSK 38/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa T. R. przeciwko A. S., Ł. S.,M. G. i P. S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 czerwca 2012 r., I. odrzuca skargę kasacyjną; II. zasądza od powoda na rzecz pozwanego P. S. kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie 2 Powód T. R. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 czerwca 2012 r. wydanego w sprawie o zapłatę, opierając skargę na podstawie naruszenia art. 233 k.p.c. „przez dowolną, wbrew jednoznacznym zapisom umów i innych przepisów prawa, interpretacje tych umów i przepisów i bezzasadne stwierdzenie, iż postanowienia umowy dzierżawy z 30 czerwca 2008 r. nie były systematyczne naruszane przez wydzierżawiających członków rodziny S. w stopniu uniemożliwiającym ich racjonalna realizację”. W uzupełnieniu skargi powód wskazał, że art. 233 k.p.c. został przez Sądy obu instancji naruszony „podczas zbierania materiału dowodowego i jego oceniania”. W odpowiedzi na skargę P. S. wniósł o jej odrzucenie oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje: Jak wyraźnie wynika z zakazu przewidzianego w art. 3983 § 3 k.p.c., podstawy skargi kasacyjnej nie mogą stanowić zarzuty dotyczące ustaleń faktycznych oraz oceny dowodów. Wprawdzie ustawodawca nie skonkretyzował przepisów prawa procesowego, których naruszenie nie może być przedmiotem zarzutów kasacyjnych, niemniej jednak nie budzi wątpliwości, że do przepisów takich należy zaliczyć art. 233 § 1 k.p.c. jako bezpośrednio odnoszący się do takiej oceny (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2008 r., II CSK 356/08, niepubl. i z dnia 15 maja 2009 r., III CSK 338/08, niepubl. oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2010 r., II CSK 372/09, niepubl.). Ponieważ jedyna postawa skargi kasacyjnej została przez powoda wypełniona zarzutem naruszenia wyłącznie tego przepisu (choć skarżący nie wskazał paragrafu pierwszego art. 233 k.p.c., na taką jego intencję wskazuje treść uzasadnienia skargi), należało uznać, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76). Oznaczało to, że skarga jest dotknięta nieusuwalnym brakiem jednego z zasadniczych elementów konstrukcyjnych, który zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. powinna bezwzględnie zawierać. Wada ta czyni skargę niedopuszczalną (art. 3986 § 2 k.p.c.) i uzasadnia to jej odrzucenie na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. 3 O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. es
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI