IV CSK 376/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną powódki z powodu niedopuszczalności zarzutów procesowych i braku zarzutów dotyczących wykładni prawa materialnego.
Powódka wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego. Sąd Najwyższy uznał zarzuty procesowe za niedopuszczalne na podstawie art. 398^3 § 3 k.p.c., ponieważ dotyczyły one oceny dowodów i stanu faktycznego. W odniesieniu do prawa materialnego, sąd stwierdził, że skarżąca nie zarzuciła wadliwej wykładni przepisów, lecz błędną ocenę stanu faktycznego i interpretację dowodów. W konsekwencji, skarga kasacyjna została odrzucona jako niedopuszczalna.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną powódki W.S. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 marca 2009 r., dotyczącej sprawy o odszkodowanie i zadośćuczynienie przeciwko Szpitalowi Klinicznemu. Podstawą skargi były zarzuty naruszenia przepisów ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty (prawo materialne) oraz przepisów Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących oceny dowodów i ustaleń faktycznych (prawo procesowe). Sąd Najwyższy, działając na posiedzeniu niejawnym, odrzucił skargę kasacyjną. Uzasadnienie wskazuje, że zarzuty dotyczące prawa procesowego, w tym art. 233 i 382 k.p.c., były niedopuszczalne zgodnie z art. 398^3 § 3 k.p.c., gdyż dotyczyły one oceny dowodów i ustaleń stanu faktycznego, a nie wykładni prawa. W zakresie prawa materialnego, mimo że powołane przepisy mogłyby stanowić podstawę skargi, skarżąca nie zarzuciła ich wadliwej wykładni ani zastosowania. Zamiast tego, podnosiła kwestie związane z błędną oceną stanu faktycznego, funkcjonowania szpitala oraz wadliwą interpretację dowodu w postaci oświadczenia o zgodzie na zabieg medyczny. Sąd uznał, że kwestia wymogów dotyczących zgody pacjenta jest problemem wykładni prawa, jednakże skarżąca nie podniosła tych kwestii w skardze, skupiając się na wadliwej interpretacji złożonych oświadczeń. Z tych powodów skarga została uznana za niedopuszczalną i odrzucona na podstawie art. 398^6 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy, stosując art. 102 k.p.c., nie obciążył powódki kosztami postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów nie mogą być podstawą skargi kasacyjnej zgodnie z art. 398^3 § 3 k.p.c.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na przepis art. 398^3 § 3 k.p.c., który wyraźnie wyłącza możliwość kwestionowania w skardze kasacyjnej ustaleń faktycznych i oceny dowodów dokonanej przez sądy niższych instancji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi kasacyjnej
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W.S. | osoba_fizyczna | powódka |
| Szpital Kliniczny | instytucja | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 398^3 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa skargi kasacyjnej nie może opierać się na zarzutach dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów.
k.p.c. art. 398^6 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Pomocnicze
u.z.o.z. art. 19 § 1
Ustawa o zakładach opieki zdrowotnej
u.z.l. art. 32
Ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd może w szczególnych wypadkach zasądzić od strony przegrywającej wyższą lub wyższą część kosztów albo nie obciążać strony wygranej kosztami w całości lub w znacznej części, jeżeli przemawia za tym sytuacja stron lub przedmiotu sporu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzuty procesowe dotyczące oceny dowodów i stanu faktycznego są niedopuszczalne w skardze kasacyjnej. Brak zarzutów wadliwej wykładni prawa materialnego uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie skargi w tym zakresie.
Godne uwagi sformułowania
podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów skarżąca, wbrew temu, co twierdzi w skardze, nie zarzuca dokonania ich wadliwej wykładni czy zastosowania, lecz nieprawidłową ocenę stanu faktycznego niniejsza skarga jest niedopuszczalna, podlega zatem odrzuceniu
Skład orzekający
Krzysztof Pietrzykowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność skargi kasacyjnej z powodu zarzutów dotyczących oceny dowodów i stanu faktycznego."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki skargi kasacyjnej i wymogów formalnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy formalnych aspektów skargi kasacyjnej, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia kwestii błędów medycznych, co czyni ją mniej interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CSK 376/09 POSTANOWIENIE Dnia 13 listopada 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa W.S. przeciwko Szpitalowi Klinicznemu […] o odszkodowanie i zadośćuczynienie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 listopada 2009 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 marca 2009 r., sygn. akt [...], 1. odrzuca skargę kasacyjną; 2. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Jako podstawy skargi kasacyjnej wskazano na art. 19 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej i na art. 32 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, w zakresie prawa materialnego, oraz na art. 233 i art. 382 k.p.c., w zakresie prawa procesowego. Zauważyć trzeba, że, zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Nie budzi wątpliwości, że powołane w skardze podstawy z zakresu prawa procesowego są w świetle tej regulacji niedopuszczalne. Skarżąca zarzuca bowiem Sądowi Apelacyjnemu wadliwą ocenę dowodów (uznanie na podstawie zgromadzonych w sprawie dowodów, że przyczyną zarażenia skarżącej nie były zaniedbania szpitala i nieprawidłowe działanie lekarzy). Jeżeli chodzi o materialnoprawną podstawę skargi kasacyjnej, to potencjalnie zarówno art. 19 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, jak i art. 32 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty mogą prawidłową podstawą. Jednakże skarżąca, wbrew temu, co twierdzi w skardze, nie zarzuca dokonania ich wadliwej wykładni czy zastosowania, lecz nieprawidłową ocenę stanu faktycznego (wynikającą z oceny dowodów) co do poprawności funkcjonowania szpitala, w którym skarżąca była hospitalizowana, a także wadliwą interpretację dowodu - oświadczenia skarżącej o zgodzie na wykonanie zabiegu medycznego. Mimo że skarżąca złożyła stosowne oświadczenia o wyrażeniu zgody na dokonanie zabiegów operacyjnych, to w skardze podnosi, że nie była właściwie poinformowana o możliwych powikłaniach, a zatem jej zgoda nie spełnia niezbędnych standardów tzw. „zgody uświadomionej". Niewątpliwie trzeba stwierdzić, że kwestia tego, jakie wymagania co do uzyskania zgody od pacjenta statuują powołane przepisy jest problemem z zakresu ich wykładni, jednakże w tej sprawie w skardze nie powołuje się tych kwestii, a jedynie wadliwe zinterpretowanie przez Sąd Apelacyjny złożonych przez skarżącą oświadczeń o wyrażeniu zgody na zabieg medyczny. Powoduje to, że niniejsza skarga jest niedopuszczalna, podlega zatem odrzuceniu na podstawia art. 3986 § 3 k.p.c. 3 Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 k.p.c. nie obciążył powódki kosztami postępowania kasacyjnego.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI