IV CSK 336/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej Powiatu W. od postanowienia Sądu Okręgowego w G. dotyczącego wpisu prawa własności gruntu stanowiącego drogę publiczną.
Powiat W. zaskarżył skargą kasacyjną postanowienie Sądu Okręgowego w G., które dotyczyło wpisu prawa własności gruntu stanowiącego drogę publiczną. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów dotyczących nabycia własności dróg publicznych. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, uznając, że nie spełnia ona wymogów formalnych, w szczególności nie wykazano oczywistej zasadności ani nie przedstawiono argumentacji odnoszącej się do podstawy oddalenia wniosku przez sąd niższej instancji.
Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną Powiatu W. od postanowienia Sądu Okręgowego w G., które dotyczyło wpisu prawa własności gruntu stanowiącego drogę publiczną do księgi wieczystej. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów materialnych, w tym art. 103 ust. 3 ustawy wprowadzającej reformę administracji publiczną, twierdząc, że sąd niższej instancji nie wziął pod uwagę jego prawa własności do przedmiotowej drogi. Sąd Najwyższy, stosując art. 398^9 § 1 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. Uzasadnienie opierało się na stwierdzeniu, że skarżący nie wykazał oczywistej zasadności skargi, nie przedstawił argumentacji prawnej odnoszącej się do faktycznej podstawy oddalenia wniosku przez sąd okręgowy (brak wymaganego dokumentu), a także nie powołał przepisu art. 103 ust. 3 jako podstawy żądanego wpisu. Dodatkowo, Sąd Najwyższy wskazał na podobne, wcześniej oddalone skargi kasacyjne wniesione przez tego samego wnioskodawcę. W konsekwencji, na podstawie art. 398^9 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna nie została przyjęta do rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych do jej przyjęcia do rozpoznania.
Uzasadnienie
Skarżący nie wykazał oczywistej zasadności skargi, nie przedstawił argumentacji odnoszącej się do podstawy oddalenia wniosku przez sąd niższej instancji, a także nie powołał przepisu art. 103 ust. 3 ustawy wprowadzającej reformę administracji publiczną jako podstawy żądanego wpisu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Powiat W. | instytucja | wnioskodawca |
| Gmina Miasta W. | instytucja | uczestnik |
Przepisy (5)
Główne
u.d.p. art. 6a
Ustawa o drogach publicznych
Sąd Okręgowy oddalił wniosek o wpis, kierując się tym, iż wnioskodawca nie dołączył do wniosku dokumentu przewidzianego w tym przepisie (uchwały właściwego organu dotyczącej przebiegu drogi).
k.p.c. art. 398^9 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania albo skarga jest oczywiście uzasadniona.
k.p.c. art. 398^9 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy orzeka o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Pomocnicze
Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm. art. 103 § 3
Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną
Przepis ten został powołany przez skarżącego jako podstawa prawna jego prawa własności, jednakże nie został wskazany jako podstawa żądanego wpisu do księgi wieczystej.
u.d.p. art. 2a
Ustawa o drogach publicznych
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie prawa materialnego przez Sąd Okręgowy, który nie wziął pod uwagę art. 103 ust. 3 ustawy wprowadzającej reformę administracji publicznej. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej.
Godne uwagi sformułowania
uzasadnienie wniosku nie może stanowić powtórzenia, choćby w zmodyfikowanej formie, uzasadnienia podstaw skargi lub ich samych w postępowaniu ze skargi kasacyjnej wyłączone jest skuteczne powołanie się na inną, nową podstawę wpisu
Skład orzekający
Mirosława Wysocka
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne wymogi przyjmowania skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności dotyczące wykazania oczywistej zasadności i prawidłowego uzasadnienia wniosku."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z nabyciem własności dróg publicznych i wpisem do księgi wieczystej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy proceduralnych aspektów skargi kasacyjnej i nie zawiera nietypowych faktów, ale może być interesująca dla prawników zajmujących się prawem nieruchomości i postępowaniem cywilnym.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CSK 336/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku Powiatu W. przy uczestnictwie Gminy Miasta W. o wpis, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Wydane w sprawie o wpis postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 27 września 2013 r. wnioskodawca Powiat W. zaskarżył skargą kasacyjną opartą na podstawie naruszenia prawa materialnego art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) oraz art. 2a w zw. z art. 6a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (jedn. tekst: Dz. U. z 2013 r., poz. 260). Jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący wskazał jej oczywistą zasadność, wynikającą z tego, że Sąd Okręgowy przy orzekaniu w sprawie, która dotyczy prawa własności gruntu stanowiącego drogę publiczną, nie wziął po uwagę powołanego przepisu art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r., na mocy którego wnioskodawca stał się właścicielem przedmiotowej drogi. Stosownie do art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania albo skarga jest oczywiście uzasadniona. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy powołane przez skarżącego okoliczności stanowią przyczyny kasacyjne wymienione w przepisie. Powołując się na oczywistą zasadność skargi (art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.) skarżący powinien przedstawić stosowną argumentację prawną zmierzającą do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.); uzasadnienie tej przesłanki powinno skupiać się na wykazaniu tak rozumianej „oczywistości" zasadności skargi. Jednocześnie, uzasadnienie wniosku nie może stanowić powtórzenia, choćby w zmodyfikowanej formie, uzasadnienia podstaw skargi lub ich samych. Uzasadnienie wniosku, odnoszące się do naruszenia przepisu prawa materialnego, nie odpowiada tym warunkom, stanowiąc powtórzenie jednego z zarzutów skargi oraz części jego uzasadnienia. Ponadto należy zwrócić uwagę, że Sąd Okręgowy, oddalając wniosek o wpis kierował się tym, iż wnioskodawca nie dołączył do wniosku jednego z niezbędnych dokumentów stanowiących podstawę wpisu prawa własności drogi publicznej do księgi wieczystej, czyli przewidzianej w art. 6a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych uchwały właściwego organu dotyczącej przebiegu tej drogi; skarżący, uzasadniając wniosek, nie przedstawił argumentacji prawnej odnoszącej się do tej podstawy rozstrzygnięcia. Wskazując na naruszenie art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, wnioskodawca nie mógł osiągnąć zamierzonego celu, gdyż we wniosku nie powołał tego przepisu jako podstawy żądanego wpisu prawa własności, tak więc Sąd drugiej instancji nie stosując go, nie mógł przepisu tego naruszyć. Nie budzi też wątpliwości, że w postępowaniu ze skargi kasacyjnej wyłączone jest skuteczne powołanie się na inną, nową podstawę wpisu. Należy dodać, że brak jest podstaw do uznania skargi za oczywiście uzasadnioną, gdy się uwzględni, że wniesione przez wnioskodawcę w podobnych sprawach skargi kasacyjne, oparte na takich samych podstawach i tak samo uzasadnione, Sąd Najwyższy oddalił postanowieniami z dnia 15 stycznia 2015 r. (IV CSK 313/14, IV CSK 314/14, IV CSK 315/14). Nie stwierdziwszy przyczyn, które uzasadniałyby przyjęcie skargi do rozpoznania Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 398 9 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania ze skargi nie orzeczono wobec powiązania wniosku o ich zasądzenie z wnioskiem o oddalenie skargi. l.n
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI