IV CSK 329/14

Sąd Najwyższy2015-03-26

SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy

sąd najwyższyskarga kasacyjnaprzyjęcie do rozpoznaniaoczywista zasadnośćkoszty postępowaniapowiatgmina

Podsumowanie

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej Powiatu W. do rozpoznania z powodu braku wykazania jej oczywistej zasadności.

Sąd Najwyższy rozpatrywał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej Powiatu W. do rozpoznania, oparty na przesłance oczywistej zasadności. Sąd uznał, że skarżący nie wykazał kwalifikowanego naruszenia prawa, które byłoby widoczne od razu. Ponadto, Sąd Najwyższy powołał się na wcześniejsze postanowienia w podobnych sprawach, które również odrzuciły skargi Powiatu W. oparte na tych samych podstawach. W konsekwencji, skarga kasacyjna nie została przyjęta do rozpoznania.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną Powiatu W. od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 27 września 2013 r. Wnioskodawca domagał się przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołując się na jej oczywistą zasadność, wynikającą z pominięcia i niezastosowania art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Sąd Najwyższy przypomniał, że aby skarga kasacyjna została przyjęta do rozpoznania, muszą wystąpić istotne zagadnienia prawne, potrzeba wykładni przepisów, nieważność postępowania lub oczywista zasadność. Skarżący ma obowiązek wykazać istnienie tych przesłanek. W niniejszej sprawie Sąd Najwyższy uznał, że wnioskodawca nie wykazał oczywistej zasadności skargi kasacyjnej w rozumieniu kwalifikowanego naruszenia prawa, widocznego od razu. Dodatkowo, Sąd wskazał, że podobne skargi kasacyjne Powiatu W., oparte na tych samych podstawach, zostały już wcześniej odrzucone przez Sąd Najwyższy. W związku z tym, na podstawie art. 398^9 § 1 i 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Orzeczono również o kosztach postępowania kasacyjnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga kasacyjna nie spełnia przesłanek przyjęcia jej do rozpoznania.

Uzasadnienie

Skarżący nie wykazał kwalifikowanego naruszenia prawa, widocznego od razu, które skutkowałoby wydaniem oczywiście wadliwego orzeczenia. Ponadto, podobne skargi oparte na tych samych podstawach zostały już wcześniej odrzucone.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

Strona wygrywająca

uczestnik (Gmina Miasta W.)

Strony

Nazwa	Typ	Rola
Powiat W.	instytucja	wnioskodawca
Gmina Miasta W.	instytucja	uczestnik

Przepisy (9)

Główne

k.p.c. art. 398^9 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398^9 § § 1 i 2

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.p.c. art. 398^4 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Cel wymagań przewidzianych w tym przepisie może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

k.p.c. art. 520 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398^21

Kodeks postępowania cywilnego

Ustawa z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną art. 103 § ust. 3

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych § § 7 pkt 5, 12 ust.4 pkt 2

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak wykazania przez skarżącego oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Wcześniejsze odrzucenie przez Sąd Najwyższy podobnych skarg kasacyjnych Powiatu W. opartych na tych samych podstawach.

Odrzucone argumenty

Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona ze względu na pominięcie i niezastosowanie w sprawie art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.

Godne uwagi sformułowania

Cel wymagania przewidzianego w art. 398^4 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Powołując się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, skarżący powinien w oddzielnym wywodzie prawnym wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, tj. oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, bez potrzeby głębszej analizy oraz, że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadł w Sądzie drugiej instancji wyrok oczywiście wadliwy.

Skład orzekający

Krzysztof Strzelczyk

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Proceduralne wymogi przyjmowania skarg kasacyjnych przez Sąd Najwyższy, w szczególności dotyczące przesłanki oczywistej zasadności."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych wymogów formalnych skargi kasacyjnej, a nie meritum sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Orzeczenie ma charakter czysto proceduralny i dotyczy wymogów formalnych skargi kasacyjnej, co czyni je interesującym głównie dla prawników procesowych.

“Kiedy Sąd Najwyższy odrzuci Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe wymogi formalne.”

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów

Drafting pism i dokumentów

Odpowiedzi na pytania prawne

Pogłębiona analiza z doktryny

Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane tematy

sąd najwyższy skarga kasacyjna przyjęcie do rozpoznania oczywista zasadność koszty postępowania powiat gmina

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony

Sygn. akt IV CSK 329/14
POSTANOWIENIE
Dnia 26 marca 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Strzelczyk
w sprawie z wniosku Powiatu W.
‎
przy uczestnictwie Gminy Miasta W.
‎
o wpis,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 26 marca 2015 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Okręgowego w G.
‎
z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt III Ca […],
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2) zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398
9
§ 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 398
4
§ 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach może zostać oparte rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Wnioskodawca Powiat W. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 27 września 2013 r. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance wskazanej w art. 398
9
§ 1 pkt 4 k.p.c. Zdaniem wnioskodawców skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona ze względu na pominięcie i niezastosowanie w sprawie art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Powołując się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, skarżący powinien w oddzielnym wywodzie prawnym wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, tj. oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, bez potrzeby głębszej analizy oraz, że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadł w Sądzie drugiej instancji wyrok oczywiście wadliwy (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.; z dnia 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2012 r., III CSK 121/12, niepubl.; z dnia 4 grudnia 2012 r., I CSK 302/12, niepubl.; z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/11, niepubl.).
Skarżący nie wykazali tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Ponadto trzeba uwzględnić, że Sąd Najwyższy postanowieniami z dnia 15 stycznia 2015 r. wydanymi w sprawach sygn.. akt IV CSK 313/14, 314/14, 315/14 ocenił skargi kasacyjnej Powiatu W. oparte na tych samych podstawach.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398
9
§ 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 3 w zw. z art. 13 § 2, 391 § 1, 398
21
k.p.c. w związku z § 7 pkt 5, 12 ust.4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (…) jedn. tekst Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
l.n

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI