IV CSK 327/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przyjął skargę kasacyjną powoda do rozpoznania, a odrzucił skargę kasacyjną interwenienta ubocznego, uznając ją za sprzeczną z czynnościami strony, do której przystąpił.
Sąd Najwyższy rozpatrywał dwie skargi kasacyjne: powoda oraz interwenienta ubocznego po stronie pozwanej. Sąd Apelacyjny wcześniej uchylił wyrok Sądu Okręgowego i umorzył postępowanie. Skarga interwenienta ubocznego została uznana za niedopuszczalną, ponieważ była sprzeczna z czynnościami i oświadczeniami syndyka masy upadłości, który nie zaskarżył postanowienia sądu drugiej instancji i nie miał interesu prawnego w jego zaskarżeniu. W konsekwencji, Sąd Najwyższy przyjął skargę powoda do rozpoznania, a skargę interwenienta odrzucił.
Sprawa dotyczyła dwóch skarg kasacyjnych wniesionych do Sądu Najwyższego. Pierwsza skarga pochodziła od powoda, a druga od interwenienta ubocznego po stronie pozwanej, Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń na Życie S.A. Wcześniej, postanowieniem z dnia 27 stycznia 2012 r., Sąd Apelacyjny uchylił wyrok Sądu Okręgowego i umorzył postępowanie. Interwenient uboczny wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz wyroku Sądu Okręgowego, ewentualnie o przekazanie sprawy do rozpoznania sędziemu-komisarzowi w postępowaniu upadłościowym lub przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu. Sąd Najwyższy, rozpatrując skargę interwenienta, uznał, że nie jest to interwencja samoistna, a wyrok w sprawie nie wywołuje bezpośredniego skutku prawnego w relacji między interwenientem a powodem. Zastosowanie znalazł art. 79 zdanie drugie k.p.c., zgodnie z którym czynności interwenienta nie mogą pozostawać w sprzeczności z czynnościami strony, do której przystąpił. Sąd wskazał, że pozwany syndyk masy upadłości wnosił o umorzenie postępowania i nie zaskarżył postanowienia Sądu Apelacyjnego, co oznaczało brak interesu prawnego w jego zaskarżeniu. Skarga kasacyjna interwenienta została uznana za rażąco sprzeczną z czynnościami syndyka i podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. W związku z tym, Sąd Najwyższy przyjął skargę kasacyjną powoda do rozpoznania, a skargę interwenienta ubocznego odrzucił.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga kasacyjna interwenienta ubocznego, który nie jest samoistny i którego czynności są sprzeczne z czynnościami strony, do której przystąpił, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że interwencja uboczna w tej sprawie nie była samoistna, a wyrok nie wywoływał bezpośredniego skutku prawnego dla interwenienta. Zastosowanie art. 79 k.p.c. oznacza, że czynności interwenienta nie mogą być sprzeczne z czynnościami strony, do której przystąpił. Skoro pozwany syndyk nie zaskarżył postanowienia sądu drugiej instancji i nie miał interesu prawnego w jego zaskarżeniu, skarga interwenienta była sprzeczna z jego stanowiskiem i podlegała odrzuceniu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przyjmuje skargę kasacyjną powoda do rozpoznania oraz odrzuca skargę kasacyjną interwenienta ubocznego
Strona wygrywająca
powód
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. INVESTMENTS Spółki Akcyjnej | spółka | powód |
| Syndykowi masy upadłości Telewizji Familijnej Spółki Akcyjnej | spółka | pozwany |
| Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń na Życie Spółki Akcyjnej | spółka | interwenient uboczny po stronie pozwanej |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 79 § zdanie drugie
Kodeks postępowania cywilnego
Interwenient uboczny jest uprawniony do wszelkich czynności procesowych dopuszczalnych według stanu sprawy, jednak nie mogą one pozostawać w sprzeczności z czynnościami i oświadczeniami strony, do której przystąpił. Za sprzeczną należy uznać każdą czynność procesową i każde oświadczenie interwenienta ubocznego, które zawierają treści przeciwstawne do czynności lub oświadczeń strony, do której interwenient uboczny przystąpił.
Pomocnicze
k.p.c. art. 182-1 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398-6 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga kasacyjna interwenienta ubocznego jest sprzeczna z czynnościami i oświadczeniami syndyka masy upadłości. Interwenient uboczny nie jest samoistny, a wyrok nie wywołuje bezpośredniego skutku prawnego w jego relacji z powodem. Pozwany syndyk masy upadłości nie zaskarżył postanowienia Sądu Apelacyjnego i nie miał interesu prawnego w jego zaskarżeniu.
Godne uwagi sformułowania
interwencja zgłoszona przez Powszechny Zakład Ubezpieczeń na Życie S.A. nie jest interwencją uboczną samoistną interwenient uboczny jest wprawdzie uprawniony do wszelkich czynności procesowych dopuszczalnych według stanu sprawy, jednak nie mogą one pozostawać w sprzeczności z czynnościami i oświadczeniami strony, do której przystąpił Za sprzeczną z czynnościami i oświadczeniami strony uznać należy każdą czynność procesową i każde oświadczenie interwenienta ubocznego, które zawierają treści przeciwstawne do czynności lub oświadczeń strony, do której interwenient uboczny przystąpił. przesłanką zaskarżenia orzeczenia w postępowaniu cywilnym jest istnienie interesu prawnego w zaskarżeniu (gravamen), który oznacza pokrzywdzenie polegające na niekorzystnej dla strony różnicy między zgłoszonym przez nią żądaniem i treścią rozstrzygnięcia. Brak gravaminis stanowi podstawę do odrzucenia środka.
Skład orzekający
Tadeusz Ereciński
Prezes SN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi kasacyjnej interwenienta ubocznego oraz kwestia interesu prawnego w zaskarżeniu orzeczenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej interwenienta ubocznego w postępowaniu cywilnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi kasacyjnej interwenienta ubocznego, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy skarga kasacyjna interwenienta ubocznego jest skazana na porażkę? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CSK 327/12 POSTANOWIENIE Dnia 4 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie z powództwa P. INVESTMENTS Spółki Akcyjnej w G. przeciwko Syndykowi masy upadłości Telewizji Familijnej Spółki Akcyjnej w W. z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń na Życie Spółki Akcyjnej w W. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 października 2012 r., na skutek dwóch skarg kasacyjnych: strony powodowej oraz interwenienta ubocznego po stronie pozwanej Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń na Życie Spółki Akcyjnej w W. od postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 27 stycznia 2012 r., przyjmuje skargę kasacyjną powoda do rozpoznania oraz odrzuca skargę kasacyjną interwenienta ubocznego Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2012 r. Sąd Apelacyjny uchylił wyrok Sądu Okręgowego i umorzył postępowanie w sprawie. W skardze kasacyjnej interwenient uboczny po stronie pozwanej, Powszechny Zakład Ubezpieczeń na Życie S.A. w W., wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w całości oraz przekazanie pozwu, jako zgłoszonej wierzytelności i potrącenia sędziemu-komisarzowi w celu rozstrzygnięcia w postępowaniu upadłościowym Telewizji Familijnej S.A. ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Jak trafnie podniesiono w odpowiedzi na skargę kasacyjną interwencja zgłoszona przez Powszechny Zakład Ubezpieczeń na Życie S.A. nie jest interwencją uboczną samoistną, bowiem wyrok wydany w tym procesie dotyczy stosunku prawnego istniejącego jedynie pomiędzy powodem a pozwaną. Wyrok pozbawiający wykonalności tytuł wykonawczy przysługujący pozwanemu nie wywołuje bezpośredniego skutku prawnego w relacji występującej pomiędzy interwenientem a powodem i jedynie pośrednio rzutuje na sferę prawną interwenienta jako wierzyciela. Z tego względu do sytuacji procesowej skarżącego jako interwenienta niesamoistnego ma zastosowanie art. 79 zdanie drugie k.p.c., zgodnie z którym interwenient uboczny jest wprawdzie uprawniony do wszelkich czynności procesowych dopuszczalnych według stanu sprawy, jednak nie mogą one pozostawać w sprzeczności z czynnościami i oświadczeniami strony, do której przystąpił. Za sprzeczną z czynnościami i oświadczeniami strony uznać należy każdą czynność procesową i każde oświadczenie interwenienta ubocznego, które zawierają treści przeciwstawne do czynności lub oświadczeń strony, do której interwenient uboczny przystąpił. Chodzi tu o czynności lub oświadczenia, które w sposób wyraźny, ewidentny wzajemnie się wyłączają ze względu na odmienną treść i intencje strony oraz interwenienta ubocznego. Wskazać należy, że pozwany syndyk masy upadłości wnosił przed Sądem pierwszej instancji o umorzenie postępowania na podstawie art. 182-1 § 1 k.p.c., w apelacji od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 24 maja 2011 r. zarzucił 3 naruszenie art. 182-1 § 1 k.p.c. i we wnioskach apelacji zażądał umorzenia postępowania na tej podstawie. Postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 27 stycznia 2012 r. jest więc w pełni zgodne ze stanowiskiem pozwanego. Wskazać należy, że pozwany syndyk masy upadłości nie zaskarżył orzeczenia Sądu drugiej instancji, i co więcej nie ma interesu prawnego w jego zaskarżeniu. W przypadku, gdyby syndyk wniósł skargę kasacyjną od rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji skarga podlegałaby odrzuceniu. Zgodnie bowiem z ugruntowanym orzecznictwem sądowym przesłanką zaskarżenia orzeczenia w postępowaniu cywilnym jest istnienie interesu prawnego w zaskarżeniu (gravamen), który oznacza pokrzywdzenie polegające na niekorzystnej dla strony różnicy między zgłoszonym przez nią żądaniem i treścią rozstrzygnięcia. Brak gravaminis stanowi podstawę do odrzucenia środka. Ze względu na fakt, że skarga kasacyjna interwenienta ubocznego jest rażąco sprzeczna z czynnościami i oświadczeniami syndyka masy upadłości (art. 79 k.p.c.) podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art. 398-6 § 3 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI