IV CSK 320/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej Powiatu W. do rozpoznania ze względu na brak wykazania oczywistej zasadności skargi, powołując się na wcześniejsze podobne rozstrzygnięcia.
Powiat W. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego, opierając wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania na przesłance oczywistej uzasadnioności, wynikającej z pominięcia art. 103 ust. 3 ustawy wprowadzającej reformę administracji publicznej. Sąd Najwyższy uznał, że skarżący nie wykazał kwalifikowanego naruszenia prawa ani oczywistej wadliwości wyroku sądu drugiej instancji. Dodatkowo, Sąd Najwyższy powołał się na wcześniejsze postanowienia w podobnych sprawach, odmawiając przyjęcia skargi do rozpoznania.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Powiatu W. o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opierał swój wniosek na przesłance oczywistej uzasadnionosci skargi kasacyjnej, wskazując na pominięcie przez sąd drugiej instancji art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Sąd Najwyższy przypomniał, że dla przyjęcia skargi kasacyjnej na podstawie oczywistej uzasadnionosci, skarżący musi wykazać kwalifikowane naruszenie prawa, widoczne od razu, które doprowadziło do oczywiście wadliwego orzeczenia. W ocenie Sądu Najwyższego, wnioskodawca nie sprostał temu wymogowi. Ponadto, Sąd Najwyższy wskazał, że podobne skargi kasacyjne Powiatu W., oparte na tych samych podstawach, były już przedmiotem oceny i odmowy przyjęcia do rozpoznania w innych sprawach. W konsekwencji, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398^9 § 1 i 2 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, skarżący musi wykazać kwalifikowane naruszenie prawa, widoczne od razu, które doprowadziło do oczywiście wadliwego orzeczenia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że przesłanka oczywistej uzasadnionosci skargi kasacyjnej wymaga wykazania przez skarżącego kwalifikowanego naruszenia prawa, które jest widoczne od razu i prowadzi do oczywiście wadliwego wyroku sądu drugiej instancji. Brak takiego wykazania skutkuje odmową przyjęcia skargi do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej
Strona wygrywająca
Gmina Miasta W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Powiat W. | instytucja | wnioskodawca |
| Gmina Miasta W. | instytucja | uczestnik |
Przepisy (9)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
k.p.c. art. 398^9 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Określa skutki odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^4 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Wymaga od skarżącego powołania i uzasadnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym dla przyjęcia skargi.
Ustawa z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną art. 103 § ust. 3
Przepis, na który powoływał się skarżący jako podstawę oczywistej zasadności skargi.
k.p.c. art. 520 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa orzekania o kosztach postępowania w sprawach, w których strony są różne interesy.
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy stosowania przepisów o postępowaniu w sprawach nieuregulowanych.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy stosowania przepisów o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji w postępowaniu apelacyjnym.
k.p.c. art. 398^21
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów w postępowaniu kasacyjnym.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych § § 7 pkt 5, 12 ust. 4 pkt 2
Podstawa do ustalenia wysokości opłat za czynności radców prawnych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wykazania przez skarżącego oczywistej uzasadnionosci skargi kasacyjnej. Wcześniejsze odmowy przyjęcia skarg kasacyjnych Powiatu W. opartych na tych samych podstawach.
Odrzucone argumenty
Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona ze względu na pominięcie art. 103 ust. 3 ustawy wprowadzającej reformę administracji publicznej.
Godne uwagi sformułowania
Celem wymagania przewidzianego w art. 398^4 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Powołując się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, skarżący powinien w oddzielnym wywodzie prawnym wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, tj. oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, bez potrzeby głębszej analizy oraz, że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadł w Sądzie drugiej instancji wyrok oczywiście wadliwy.
Skład orzekający
Krzysztof Strzelczyk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności wymogu wykazania oczywistej uzasadnionosci."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania przed Sądem Najwyższym i wymogów formalnych skargi kasacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CSK 320/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 marca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku Powiatu W. przy uczestnictwie Gminy Miasta W. o wpis, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 marca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt III Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art.398 9 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 398 4 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach może zostać oparte rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wnioskodawca Powiat W. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 27 września 2013 r. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance wskazanej w art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. Zdaniem wnioskodawców skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona ze względu na pominięcie i niezastosowanie w sprawie art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Powołując się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, skarżący powinien w oddzielnym wywodzie prawnym wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, tj. oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, bez potrzeby głębszej analizy oraz, że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadł w Sądzie drugiej instancji wyrok oczywiście wadliwy (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.; z dnia 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2012 r., III CSK 121/12, niepubl.; z dnia 4 grudnia 2012 r., I CSK 302/12, niepubl.; z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/11, niepubl.). Skarżący nie wykazali tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Ponadto trzeba uwzględnić, że Sąd Najwyższy postanowieniami z dnia 15 stycznia 2015 r. wydanymi w sprawach sygn. akt IV CSK 313/14, 314/14, 315/14 ocenił skargi kasacyjne Powiatu W. oparte na tych samych podstawach. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 9 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 3 w zw. z art. 13 § 2, 391 § 1, 398 21 k.p.c. w związku z § 7 pkt 5, 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (…) jedn. tekst Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI