IV CSK 744/16

Sąd Najwyższy2017-06-27
SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
skarga kasacyjnaSąd Najwyższyprzesłankiprzyjęcie do rozpoznanianaruszenie prawauzasadnieniepostępowanie cywilne

Podsumowanie

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku wystarczających argumentów świadczących o kwalifikowanym naruszeniu prawa przez sąd niższej instancji.

Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie o zapłatę. Strona pozwana wnioskowała o przyjęcie skargi do rozpoznania, powołując się na oczywistą zasadność. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi, stwierdzając, że nie zostały przedstawione wystarczające argumenty wykazujące kwalifikowane naruszenie prawa przez sąd niższej instancji, co jest warunkiem przyjęcia skargi do rozpoznania.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie o zapłatę. Zgodnie z art. 398^9^ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, występuje nieważność postępowania lub skarga jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie, mimo wskazania przez skarżącą na oczywistą zasadność skargi, Sąd Najwyższy uznał, że nie zostały przytoczone wystarczające argumenty prawne świadczące o kwalifikowanym naruszeniu prawa przez Sąd Apelacyjny. Sąd podkreślił, że przy tej przesłance nie chodzi o pospolite naruszenie prawa, a skarżąca nie przedstawiła przekonującego wywodu prawnego. Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi sądów niższych instancji, a z ustaleń tych wynikało, że powódka ma znaczące ograniczenia intelektualne i potrzebuje pomocy. W związku z brakiem spełnienia przesłanek przyjęcia skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398^9^ § 2 k.p.c. odmówił jej przyjęcia.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał na ustawowe przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej, podkreślając, że instytucja ta ma na celu ochronę interesu publicznego i zapewnienie jednolitości wykładni prawa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
M. K.osoba_fizycznapowód
Skarb Państwa – Wojewoda (...)organ_państwowypozwany

Przepisy (7)

Główne

k.p.c. art. 398^9 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

k.p.c. art. 398^9 § § 1 pkt 4

Kodeks postępowania cywilnego

Wskazuje, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona jako jedna z przesłanek przyjęcia jej do rozpoznania.

k.p.c. art. 398^9 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Stanowi podstawę do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pomocnicze

k.p.c. art. 398^13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Podkreśla związanie Sądu Najwyższego ustaleniami faktycznymi sądów niższych instancji.

k.c. art. 419

Kodeks cywilny

Wspomniany jako przepis, który mógł być naruszony, ale nie w sposób kwalifikowany.

k.c. art. 5

Kodeks cywilny

Wspomniany jako przepis, który mógł być naruszony, ale nie w sposób kwalifikowany.

k.c. art. 122 § § 1 i 3

Kodeks cywilny

Przywołany w kontekście potrzeby pomocy osobie z upośledzeniem umysłowym.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona z powodu kwalifikowanego naruszenia prawa przez Sąd Apelacyjny.

Godne uwagi sformułowania

Sąd Najwyższy jest związany dokonanymi przez Sądy meriti ustaleniami faktycznymi nie chodzi bowiem o pospolite naruszenie prawa nie został naruszony w kwalifikowany sposób

Skład orzekający

Jan Górowski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu braku wykazania kwalifikowanego naruszenia prawa."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przesłanek proceduralnych w postępowaniu kasacyjnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie wyjaśnia istotne, choć proceduralne, kwestie związane z dostępem do Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym, co jest ważne dla praktyków prawa.

Kiedy Sąd Najwyższy odrzuci Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe przesłanki.

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 744/16
POSTANOWIENIE
Dnia 27 czerwca 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jan Górowski
w sprawie z powództwa M. K.
‎
przeciwko Skarbowi Państwa – Wojewodzie (…)
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 27 czerwca 2017 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎
z dnia 28 lipca 2016 r., sygn. akt I ACa (…),
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398
9
§ 1 k.p.c.).
Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla. Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma  ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa.
Choć skarżąca wskazała na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej, to nie występuje ta przesłanka przyjęcia jej do rozpoznania (art. 398
9
§ 1 pkt 4 k.p.c.).
Zaskarżone skargą kasacyjną orzeczenie oczywiście narusza prawo, gdy jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, albo zostało wydane w wyniku błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest w sposób pewny i niewątpliwy z góry widoczne dla prawnika, bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2003 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100). W  skardze nie zostały przytoczone wystarczające argumenty (wywód prawny) świadczące o kwalifikowanym naruszeniu prawa przez Sąd Apelacyjny. Przypomnieć należy, że jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania  jest stanowisko skarżącego, że jest ona oczywiście uzasadniona, to w  uzasadnieniu wniosku powinien on zawrzeć wywód prawny wykazujący  takie kardynalne naruszenie prawa (por np. postanowienia  Sądu Najwyższego z dnia 20  października 2005 r., II CZ 89/2005, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 135, z dnia 10  sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, LEX nr 421035 i z dnia 24 lutego 2006 r, IV CSK 8/06, LEX nr 201037). Skarga kasacyjna takiego przekonywującego wywodu nie zawiera. Przy tej przesłance przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie chodzi bowiem o pospolite naruszenie prawa. Tymczasem nie został naruszony w kwalifikowany sposób, ani dawny art. 419 k.c. ani art. 5 k.c. Przy tej ocenie należało wziąć pod uwagę ustalony stan faktyczny, gdyż Sąd Najwyższy jest związany dokonanymi przez Sądy
meriti
ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 398
13
§ 2 k.p.c.). Wynika z nich, że powódka o chorobie dowiedziała się dopiero w 2012 r., a pełnoletniość osiągnęła w 2007 r. Jest upośledzona wprawdzie w stopniu lekkim, ale graniczącym z umiarkowanym. Funkcjonuje na poziomie dziesięcioletniego dziecka. Potrzebuje pomocy w leczeniu tj. aby ktoś jej powiedział co ma zrobić (por. art. 122 § 1 i 3 k.c.).
W sprawie wystąpiły więc szczególne i zdarzające się niezwykle rzadko okoliczności.
Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398
9
§ 2 k.p.c.).
jw

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę