IV CSK 126/16

Sąd Najwyższy2016-05-24
SNCywilneprawo rzeczoweŚrednianajwyższy
księgi wieczysteskarga kasacyjnaSąd Najwyższynieruchomościprawo rzeczoweuzgodnienie treści KWpostępowanie cywilne

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 398^9 § 1 k.p.c., a kwestia wykładni art. 10 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece była już rozstrzygana.

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną Gminy B. od wyroku Sądu Okręgowego w B. dotyczącego uzgodnienia treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, stwierdzając, że nie występuje istotne zagadnienie prawne ani potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości, ponieważ przepis art. 10 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece był już wielokrotnie wykładany w orzecznictwie.

Sąd Najwyższy w składzie Prezes SN Tadeusz Ereciński rozpoznał skargę kasacyjną Gminy B. od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 5 listopada 2015 r., sygn. akt II Ca [...], w sprawie z powództwa Z. M. Z. i M. E. K. przeciwko Gminie B. i Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta B. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 398^9 § 1 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uzasadnienie opiera się na stwierdzeniu, że nie zachodzą przesłanki wymagane do przyjęcia skargi, takie jak istnienie istotnego zagadnienia prawnego, potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważność postępowania lub oczywista zasadność skargi. Sąd podkreślił, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją, lecz działa w interesie publicznym, a nie każda skarga może być przyjęta. Wskazano, że kwestia wykładni art. 10 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, podniesiona w skardze, była już przedmiotem rozstrzygnięć Sądu Najwyższego i nie stanowi zagadnienia nowego. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398^21 k.p.c., zasądzając od Gminy B. na rzecz powodów kwoty po 1800 zł.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, w sprawie nie zachodzą przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że nie występuje istotne zagadnienie prawne ani potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości, ponieważ przepis art. 10 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece był już wielokrotnie wykładany w orzecznictwie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej

Strony

NazwaTypRola
Z. M. Z.osoba_fizycznapowód
M. E. K.osoba_fizycznapowód
Gmina B.instytucjapozwany
Skarb Państwa - Prezydent Miasta B.organ_państwowypozwany

Przepisy (7)

Główne

k.p.c. art. 398^9 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

k.p.c. art. 398^9 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

k.p.c. art. 108 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania.

u.k.w.i.h. art. 10 § ust. 1

Ustawa o księgach wieczystych i hipotece

Dotyczy uzgodnienia treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.

Pomocnicze

k.p.c. art. 398^4 § § 1 pkt 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398^21

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak istotnego zagadnienia prawnego. Brak potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości. Kwestia wykładni art. 10 ust. 1 u.k.w.i.h. była już rozstrzygana.

Godne uwagi sformułowania

Sąd Najwyższy, rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna, nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe. Cel wymagania przewidzianego w art. 398^4 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Skład orzekający

Tadeusz Ereciński

Prezes SN

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego i powtarzalności problemu prawnego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Orzeczenie ma charakter proceduralny i dotyczy odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej, co czyni je mniej interesującym dla szerokiego grona odbiorców, choć istotnym dla prawników procesowych.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV CSK 126/16
POSTANOWIENIE
Dnia 24 maja 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie z powództwa Z. M. Z. i M. E. K.
‎
przeciwko Gminie B. i Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta B.
‎
o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 24 maja 2016 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej Gminy B.
od wyroku Sądu Okręgowego w B.
‎
z dnia 5 listopada 2015 r., sygn. akt II Ca […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz zasądza od Gminy B. na rzecz M. K.  kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł oraz na rzecz Z. Z.  kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398
9
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398
4
§ 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o  charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Sąd Najwyższy, rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna, nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w  orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe. Dlatego też nie każda skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania.
W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania - nie występuje wskazane we wniosku istotne zagadnienie prawne ani potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398
9
§ 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego rozstrzygnięcie może przyczynić się do rozwoju prawa, takim zaś zagadnieniem niewątpliwie nie jest wskazana w skardze kasacyjnej kwestia wykładni art. 10 ust. 1 ustawy o  księgach wieczystych i hipotece. Jak trafnie podniesiono w odpowiedzi na skargę kasacyjną przepis ten był już wykładany w orzecznictwie Sądu Najwyższego, zostało też wyjaśnione zagadnienie prawne sformułowane w  skardze kasacyjnej.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398
9
§ 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd  Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398
21
k.p.c.
db

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI