IV CO 26/07

Sąd Najwyższy2007-11-16
SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
wznowienie postępowaniaskarga kasacyjnaSąd NajwyższyTrybunał Konstytucyjnyuzasadnienieart. 4011 k.p.c.art. 3989 k.p.c.koszty postępowania

Sąd Najwyższy odrzucił skargę o wznowienie postępowania, uznając, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczący braku uzasadnienia nie stanowił podstawy do wznowienia w tej konkretnej sprawie.

Wnioskodawca B.T. złożył skargę o wznowienie postępowania, argumentując, że postanowienie Sądu Najwyższego odmawiające przyjęcia skargi kasacyjnej nie miało pisemnego uzasadnienia, a przepis na to zezwalający został uznany za niezgodny z Konstytucją. Sąd Najwyższy odrzucił skargę, stwierdzając, że wyrok TK dotyczył innego przepisu niż ten, na podstawie którego wydano zaskarżone postanowienie.

Wnioskodawca B. T. wniósł skargę o wznowienie postępowania, które zakończyło się prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2007 r. (sygn. akt IV CSK 125/07), odmawiającym przyjęcia jego skargi kasacyjnej do rozpoznania. Podstawą żądania wznowienia miał być przepis art. 4011 k.p.c., a argumentem wnioskodawcy było twierdzenie, że zaskarżone postanowienie nie zawierało pisemnego uzasadnienia, a przepis art. 3989 § 2 zdanie drugie k.p.c., który zwalniał z tego obowiązku, został uznany za niezgodny z Konstytucją RP wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 maja 2007 r. (sygn. akt SK 68/06). Sąd Najwyższy, rozpatrując skargę, uznał ją za bezzasadną. Stwierdził, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczący niezgodności art. 3989 § 2 zdanie drugie k.p.c. z Konstytucją nie stanowił podstawy do wznowienia postępowania w tej konkretnej sprawie. Kluczowe było to, że zaskarżone postanowienie Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej zostało wydane na podstawie art. 3989 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 3989 § 1 k.p.c. Te przepisy, które stanowiły podstawę orzekania o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej, nie zostały uznane przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodne z Konstytucją. Przepis uznany za niezgodny z Konstytucją był jedynie podstawą do niesporządzania pisemnego uzasadnienia, a nie podstawą wydania samego postanowienia. W związku z tym, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia, Sąd Najwyższy odrzucił ją na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. Orzeczono również o kosztach postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, wyrok Trybunału Konstytucyjnego stwierdzający niezgodność przepisu z Konstytucją nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania, jeśli zaskarżone orzeczenie zostało wydane na podstawie innych przepisów, które nie zostały uznane za niezgodne z Konstytucją.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że podstawą wznowienia postępowania na podstawie art. 4011 k.p.c. jest sytuacja, gdy orzeczona przez Trybunał Konstytucyjny niezgodność dotyczy przepisu, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie zaskarżone skargą o wznowienie. W tej sprawie zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie przepisów, które nie zostały uznane za niezgodne z Konstytucją, a przepis uznany za niezgodny był jedynie podstawą do niesporządzania uzasadnienia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie skargi

Strona wygrywająca

Skarb Państwa - Starosta N.

Strony

NazwaTypRola
B. T.osoba_fizycznawnioskodawca
I. K.osoba_fizycznawnioskodawca
Skarb Państwa - Starosta N.organ_państwowyuczestnik postępowania

Przepisy (7)

Główne

k.p.c. art. 4011

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 3989 § § 2 zdanie pierwsze

Kodeks postępowania cywilnego

Stanowił podstawę orzekania o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej.

k.p.c. art. 3989 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Przewiduje obowiązek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w razie stwierdzenia wystąpienia określonych przesłanek.

k.p.c. art. 410 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 98 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 99

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.p.c. art. 3989 § § 2 zdanie drugie

Kodeks postępowania cywilnego

Uznany za niezgodny z Konstytucją, ale nie stanowił podstawy wydania zaskarżonego postanowienia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczył przepisu, który nie był podstawą wydania zaskarżonego postanowienia Sądu Najwyższego.

Odrzucone argumenty

Postanowienie Sądu Najwyższego nie zawierało pisemnego uzasadnienia, a przepis zezwalający na brak uzasadnienia został uznany za niezgodny z Konstytucją.

Godne uwagi sformułowania

o istnieniu podstawy żądania wznowienia postępowania z mocy art. 4011 k.p.c. przesądza tylko taka sytuacja, w której orzeczona przez Trybunał Konstytucyjny niezgodność m.in. z Konstytucją dotyczy tylko takiego aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie zaskarżone skargą o wznowienie postępowania.

Skład orzekający

Zbigniew Kwaśniewski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek wznowienia postępowania na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego braku uzasadnienia."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy orzeczenie zostało wydane na podstawie innych przepisów niż te uznane za niezgodne z Konstytucją.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z prawem do sądu i uzasadnieniem orzeczeń, a także relacji między orzecznictwem Sądu Najwyższego a Trybunału Konstytucyjnego.

Czy wyrok TK unieważnia wszystkie orzeczenia bez uzasadnienia? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Dane finansowe

koszty postępowania: 1800 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV CO 26/07 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 16 listopada 2007 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Zbigniew Kwaśniewski 
 
 
 
 
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 16 listopada 2007 r., 
na skutek skargi wnioskodawcy  
o wznowienie postępowania zakończonego 
postanowieniem Sądu Najwyższego 
z dnia 30 maja 2007 r., sygn. akt IV CSK 125/07, 
w sprawie z wniosku B. T. i I. K. 
przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Starosty N. i in. o stwierdzenie zasiedzenia 
nieruchomości, 
 
 
odrzuca skargę o wznowienie postępowania i zasądza od 
wnioskodawcy B. T. na rzecz uczestnika postępowania Skarbu 
Państwa - Starosty N. kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset 
złotych) 
tytułem 
kosztów 
postępowania 
wywołanego 
wniesieniem tej skargi. 
 
 
 
 
Uzasadnienie 
 

 
2 
 
Wnioskodawca 
B. 
T. 
wniósł 
skargę 
o 
wznowienie 
postępowania 
zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 
2007 r. (IV  CSK 125/07), odmawiającym przyjęcia do rozpoznania skargi 
kasacyjnej tego wnioskodawcy. 
Jako podstawę żądania wznowienia postępowania wskazał przepis art. 4011 
k.p.c., 
twierdząc, 
że 
zaskarżone 
postanowienie 
nie 
zawiera 
pisemnego 
uzasadnienia, a przepis art. 3989 § 2 zdanie drugie, stanowiący, że omawiane 
postanowienie nie wymaga pisemnego uzasadnienia, został uznany za niezgodny 
z  Konstytucją RP wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 maja 2007 r. 
wydanym w sporze oznaczonym sygn. akt SK 68/06 (Dz.U. 2007 r., Nr 106, 
poz.  731). 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. 
Stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 30 maja 2007 r. 
w  sprawie SK 68/06 (Dz.U. Nr 106, poz. 731) niezgodności art. 3981 § 2 zdanie 
drugie k.p.c. z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji 
Rzeczypospolitej Polskiej nie stanowi określonej w art. 4011 k.p.c. podstawy 
wznowienia postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem o odmowie 
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, do którego Sąd Najwyższy, zgodnie 
z  wyżej wymienionym art. 3989 § 2 zdanie drugie k.p.c., nie sporządził 
uzasadnienia (v. postanowienie SN z dnia 11 października 2007, III PO 3/07, 
niepubl.). 
Zważyć bowiem należy, że o istnieniu podstawy żądania wznowienia 
postępowania z mocy art. 4011 k.p.c. przesądza tylko taka sytuacja, w której  
orzeczona przez Trybunał  Konstytucyjny niezgodność m.in. z Konstytucją dotyczy 
tylko takiego aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie 
zaskarżone skargą o wznowienie postępowania.  
Tymczasem zaskarżone skargą o wznowienie postępowania postanowienie 
Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2007 r. o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej 
do rozpoznania zostało wydane na podstawie art. 3989 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. 

 
3 
w  zw. z art. 3989 § 1 k.p.c. Przepis art. 398 § 2 zdanie pierwsze k.p.c., będący  
nadal podstawą orzekania przez Sąd Najwyższy o przyjęciu lub odmowie przyjęcia 
skargi kasacyjnej do rozpoznania, jak również przepis art. 3989 § 1 k.p.c. 
przewidujący obowiązek Sądu Najwyższego przyjęcia skargi kasacyjnej do 
rozpoznania w razie stwierdzenia wystąpienia co najmniej jednej z wymienionych  
w nim przesłanek, nie zostały uznane przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodne 
z  Konstytucją. Natomiast przepis art. 3989 § 2 zdanie drugie k.p.c., uznany za 
niezgodny z Konstytucją nie był przepisem, na podstawie którego wydane zostało 
zaskarżone skargą orzeczenie.  
Przepis uznany przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z Konstytucją 
był jedynie podstawą prawną do niesporządzania pisemnego uzasadnienia 
wydanego przez Sąd Najwyższy postanowienia, natomiast nie stanowił podstawy 
prawnej wydania zaskarżonego skargą postanowienia. Podstawą jego wydania były 
natomiast przepisy art. 3989 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. i art. 3989 § 1 k.p.c., których 
niezgodność z Konstytucją nie została przez Trybunał Konstytucyjny orzeczona 
(postanowienie SN z dnia 31 sierpnia 2007 r., sygn. akt. III CO 8/07, niepubl.).  
W tej sytuacji uzasadnienie skargi o wznowienie postępowania dowodzi, że 
nie została ona oparta na ustawowej podstawie wznowienia wskazanej w art. 4011 
k.p.c., ponieważ podstawą wydania zaskarżonego skargą postanowienia nie był 
przepis, którego niezgodność z Konstytucją orzekł Trybunał Konstytucyjny.  
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 
410 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. 
i art. 99 k.p.c.   
 
 
 
 
kg

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI