IV CNP 95/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku z powodu jej wniesienia osobiście przez pozwanego, co narusza wymóg zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego.
Pozwany wniósł osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w E. Sąd Najwyższy, rozpatrując sprawę, stwierdził, że skarga taka wymaga przymusowego zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego. Ponieważ pozwany wniósł skargę osobiście, Sąd Najwyższy odrzucił ją na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., wskazując na możliwość ponownego wniesienia skargi po spełnieniu wymogów formalnych.
Sprawa dotyczy skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w E. z dnia 14 czerwca 2006 r., który nieznacznie zmienił wyrok Sądu Rejonowego w I. i oddalił apelację pozwanego w pozostałym zakresie. Pozwany wniósł skargę osobiście, domagając się stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji. Sąd Najwyższy, rozpatrując skargę, przypomniał, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem przysługuje od prawomocnych orzeczeń wydanych od 1 września 2004 r. i wymaga przymusowego zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. W związku z tym, że pozwany wniósł skargę osobiście, Sąd Najwyższy odrzucił ją na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd uznał, że odrzucenie skargi nie stoi na przeszkodzie jej ponownemu wniesieniu w terminie, pod warunkiem uzyskania zwolnienia od kosztów i ustanowienia pełnomocnika z urzędu, jeśli skarżący nie posiada środków na pokrycie kosztów.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wymaga przymusowego zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez fachowego pełnomocnika, co dotyczy również czynności procesowych związanych z tym postępowaniem. Wniesienie skargi osobiście narusza ten wymóg.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi
Strona wygrywająca
pozwanemu nie przyznano racji w zakresie dopuszczalności skargi
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie wymogu przymusowego zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem przed Sądem Najwyższym oraz konsekwencji jego naruszenia."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego etapu postępowania (odrzucenie skargi z powodu braków formalnych) i nie rozstrzyga merytorycznie sprawy. Dotyczy stanu prawnego obowiązującego w momencie wydania orzeczenia.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CNP 95/07 POSTANOWIENIE Dnia 10 sierpnia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski w sprawie ze skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w E. z dnia 14 czerwca 2006 r., sygn. akt [...], w sprawie z powództwa J.Z., P.Z., B.Z., M.Z. i W.Z. przeciwko P.K. o wydanie nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 sierpnia 2007 r., skargę odrzuca. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w E. tylko nieznacznie zmienił uwzględniający powództwo o wydanie gospodarstwa rolnego, wyrok Sądu Rejonowego w I. i oddalił apelację pozwanego w pozostałym zakresie. W skardze sporządzonej osobiście pozwany wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie w sprawie wydanego począwszy od dnia 1 września 2004 r. (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2005 r., l CNP 1/05 niepublikowane). Oznacza to możliwość wniesienia skargi od prawomocnych wyroków, nakazów zapłaty, postanowień co do istoty sprawy wydanych w postępowaniu nieprocesowym oraz od postanowień tzw. formalnych kończących postępowanie w sprawie. Sporządzenie skargi objęte zostało przymusem adwokacko - radcowskim. W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez fachowego pełnomocnika i dotyczy to także w zasadzie w czynności procesowych związanych z tym postępowaniem, podejmowanych przed sądem niższej instancji, co wynika wprost z treści art. 871 § 1 k.p.c. Skoro więc skargę wniósł pozwany osobiście, to podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.). Mając na uwadze charakter i skutki tego orzeczenia, oraz datę uprawomocnienia się zaskarżonego orzeczenia brak było celowości wstrzymywania postępowania celem rozstrzygnięcia wniosku skarżącego o ustanowienie adwokata z urzędu (art. 124 k.p.c.). Postanowienie o odrzuceniu skargi nie stoi bowiem na przeszkodzie ponownemu jej wniesieniu od tego samego orzeczenia, przez tę samą stronę w terminie określonym w art. 4246 § 1 k.p.c. (por. postanowienie Sadu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 22/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 111). W tym celu skarżący musiałby uzyskać zwolnienie od kosztów 3 i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, gdyby rzeczywiście nie posiadał środków na pokrycie kosztów związanych z tymi czynnościami.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI