IV CNP 80/06

Sygn. akt IV CNP 80/06 
 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 24 października 2006 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Maria Grzelka 
 
w sprawie ze skargi pozwanego J.G. 
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia 
Sądu Okręgowego w B. 
z dnia 11 kwietnia 2006 r., sygn. akt [...], 
w sprawie z powództwa A.W. 
przeciwko E.G., A.G. i J.G. 
o zwolnienie od egzekucji, 
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 24 października 2006 r., 
 
 
 
1. odrzuca skargę, 
2. zasądza od pozwanego J.G. na rzecz powódki A.W. kwotę 120,- 
złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania ze skargi o 
stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. 
 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
 
 
W postanowieniu z dnia 11 kwietnia 2006 r. oddalającym zażalenie 
pozwanego Sąd Okręgowy w B. zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 
600,- złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Pozwany 
wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego postanowienia w części 
orzekającej o kosztach. Zarzucił, że w tej części postanowienie Sądu Okręgowego 
narusza art. 109 § 1 k.p.c. i § 12 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 
dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych... (-) (Dz. 
U. Nr 163, poz. 1349). 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
Skarga 
o 
stwierdzenie 
niezgodności 
z 
prawem 
przysługuje 
od 
prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie 
w sprawie gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana 
lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych 
nie było i nie jest możliwe (art. 4241 § 1 k.p.c.). Określeniem „kończące 
postępowanie 
w 
sprawie” 
ustawodawca 
posłużył 
się 
wcześniej 
m. 
in. 
w nieobowiązującym już art. 392 k.p.c. oraz używa go w art. 3981 § 1 k.p.c. i art. 
5191 § 1 k.p.c. Na gruncie tych przepisów za ugruntowanie w orzecznictwie Sądu 
Najwyższego należy uznać stanowisko, że kończącym postępowanie w sprawie 
jest takie orzeczenie, które daje wyraz rozstrzygnięciu istoty sporu poddanego pod 
osąd, nie zaś orzeczenie rozstrzygające jedynie kwestię uboczną lub wpadkową, 
która pozostaje wprawdzie w związku z rozpoznawaniem żądania określonego 
w piśmie wszczynającym postępowanie ale żądania zasadniczego nie rozstrzyga 
(por. postanowienie SN z dnia 20 grudnia 1996 r. I CZ 30/96 – OSNC 1997 nr 3, 
poz. 34, postanowienie SN z dnia 22 stycznia 1997 r. I CKN 48/96 – OSNC 1997 nr 
8, poz. 107, postanowienie SN z dnia 8 kwietnia 1997 r. I CZ 22/97 – OSNC 1997 
nr 10, poz. 147, uchwała SN w składzie 7 sędziów z dnia 24 listopada 1998 III CZP 
44/98 – OSNC 1999 nr 5, poz. 87, uchwała SN w składzie 7 sędziów z dnia 
31 maja 2000 r. III CZP 1/00 – OSNC 2001, nr 1, poz. 1, postanowienie SN z dnia 
11 sierpnia 2005 r. III CNP4/05 – OSNC 2006, nr 1, poz. 16. Postanowienie 
o kosztach procesu nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie 

 
3 
w myśl przedstawionej wyżej wykładni. Nie ma podstaw żeby wykładni tej nie 
stosować w przypadku skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem (por. także 
postanowienie SN z dnia 17 listopada 2005 r., II CNP 15/05 – OSNC 2006, nr 9, 
poz. 153). 
 
Z przedstawionych względów skarga pozwanego była niedopuszczalna 
i podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.). O kosztach orzeczono na podstawie 
art. 98 § 1 i 108 § 1 k.p.c.