II CZ 102/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia, uznając, że brak zdolności postulacyjnej do samodzielnego wniesienia skargi do Sądu Najwyższego skutkuje jej odrzuceniem.
Skarżący Z.P. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia, mimo odmowy jej sporządzenia przez adwokata z urzędu. Sąd Okręgowy odrzucił skargę, uznając brak podstaw. Pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, wskazując, że brak zdolności postulacyjnej do samodzielnego dokonywania czynności procesowych przed Sądem Najwyższym, gdzie obowiązuje zastępstwo procesowe, skutkuje odrzuceniem skargi, a nie możliwością jej uzupełnienia.
Skarżący Z. P. złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 września 2012 r., mimo że ustanowiony dla niego z urzędu adwokat odmówił sporządzenia tej skargi, wskazując na brak podstaw. Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 15 września 2014 r. odrzucił tę skargę na podstawie art. 424(6) § 3 k.p.c. Pełnomocnik skarżącego, adwokat J. M., wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie art. 424(6) § 2 k.p.c. przez niezastosowanie przepisu nakazującego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, w tym ustanowienia adwokata z wyboru. Sąd Najwyższy rozpatrując zażalenie, podkreślił, że posiadanie zdolności procesowej nie zawsze oznacza zdolność postulacyjną, czyli możliwość samodzielnego dokonywania czynności procesowych. W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (art. 87(1) § 1 k.p.c.). Brak zdolności postulacyjnej nie jest brakiem formalnym pisma, który podlega uzupełnieniu w trybie art. 424(6) § 2 k.p.c. Skarga wniesiona z naruszeniem obowiązku zastępstwa procesowego podlega odrzuceniu na podstawie art. 424(6) § 3 k.p.c. W związku z tym zarzut naruszenia art. 424(6) § 2 k.p.c. został uznany za bezzasadny. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako nieuzasadnione na podstawie art. 385 w zw. z art. 398(21) k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, brak zdolności postulacyjnej nie jest brakiem formalnym pisma podlegającym uzupełnieniu w trybie wezwania, lecz skutkuje odrzuceniem skargi.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że zdolność postulacyjna jest odrębna od zdolności procesowej. W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo przez adwokatów lub radców prawnych. Skarga wniesiona z naruszeniem tego obowiązku podlega odrzuceniu, a nie wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Sąd Okręgowy w K.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Z. P. | osoba_fizyczna | skarżący |
| A. P. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| B. L. | osoba_fizyczna | adwokat z urzędu |
| J. M. | osoba_fizyczna | pełnomocnik skarżącego |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 424^6 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Skarga wniesiona z naruszeniem art. 87^1 § 1 k.p.c. podlega odrzuceniu.
k.p.c. art. 87^1 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.
Pomocnicze
k.p.c. art. 424^6 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa usuwania braków skargi wynikających z niezachowania warunków formalnych. Nie ma zastosowania w przypadku braku zdolności postulacyjnej.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa oddalenia zażalenia.
k.p.c. art. 398^21
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa oddalenia zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak zdolności postulacyjnej strony do samodzielnego wniesienia skargi do Sądu Najwyższego, gdzie obowiązuje zastępstwo procesowe. Skarga wniesiona z naruszeniem obowiązku zastępstwa procesowego podlega odrzuceniu, a nie uzupełnieniu braków formalnych.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 424(6) § 2 k.p.c. przez niezastosowanie przepisu nakazującego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym ustanowienia adwokata z wyboru.
Godne uwagi sformułowania
Posiadanie przez stronę zdolności procesowej nie zawsze przesądza o możliwości osobistego dokonywania czynności procesowych. Strona musi być dodatkowo wyposażona w zdolność postulacyjną, a więc zdolność do samodzielnego dokonywania czynności procesowych. Brak w zakresie zdolności postulacyjnej nie podlega ocenie z punktu widzenia braków formalnych pisma wniesionego przez stronę pozbawioną tej zdolności.
Skład orzekający
Henryk Pietrzkowski
przewodniczący-sprawozdawca
Barbara Myszka
członek
Bogumiła Ustjanicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia zdolności postulacyjnej i jej konsekwencji w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, a także stosowanie przepisów o skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku zdolności postulacyjnej w postępowaniu przed SN.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa wyjaśnia istotne rozróżnienie między zdolnością procesową a postulacyjną, co jest kluczowe dla praktyków prawa procesowego, zwłaszcza w kontekście wymogów formalnych przed Sądem Najwyższym.
“Czy brak zdolności do samodzielnego pisania skarg do SN to tylko formalność? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CZ 102/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 marca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Barbara Myszka SSN Bogumiła Ustjanicz ze skargi Z. P. przy uczestnictwie A. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 września 2012 r., wydanego w sprawie ze skargi Z.P. o wznowienie postępowania w sprawie wszczętej z urzędu zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w K. z dnia 25 stycznia 2011 r. o przyjęcie Z. P. do szpitala psychiatrycznego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 marca 2015 r., zażalenia skarżącego Z. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 15 września 2014 r., oddala zażalenie. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 15 września 2014 r. odrzucił na podstawie art. 424 6 § 3 k.p.c. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 11 września 2012 r. Sąd Okręgowy stwierdził, że Z. P. sporządził i wniósł skargę osobiście, po odmowie jej sporządzenia przez ustanowioną dla skarżącego z urzędu adwokat B. L., która w złożonej opinii prawnej wskazała na brak podstaw do wniesienia skargi. Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego adwokat J. M. wniósł zażalenie, w którym zarzucił naruszenie art. 424 6 § 2 k.p.c. przez jego niezastosowanie, tj. zaniechanie wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez „ustanowienie adwokata z wyboru”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Posiadanie przez stronę zdolności procesowej nie zawsze przesądza o możliwości osobistego dokonywania czynności procesowych. Strona musi być dodatkowo wyposażona w zdolność postulacyjną, a więc zdolność do samodzielnego dokonywania czynności procesowych. Brak tej zdolności może wynikać z przepisów prawa nakazujących korzystanie z zastępstwa pełnomocnika procesowego. Stosownie do treści art. 87 1 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Brak w zakresie zdolności postulacyjnej nie podlega ocenie z punktu widzenia braków formalnych pisma wniesionego przez stronę pozbawioną tej zdolności. Nie ma zatem zastosowania art. 424 6 § 2 k.p.c., stanowiący podstawę usuwania braków skargi wynikających z niezachowania warunków formalnych określonych w art. 424 5 § 2 k.p.c. Skarga wniesiona z naruszeniem art. 87 1 § 1 k.p.c. podlega – jak stanowi art.424 6 § 3 k.p.c. – odrzuceniu. Zarzut naruszenia przez Sąd Apelacyjny art. 424 6 § 2 k.p.c. należało więc uznać za bezzasadny. Z tych względów, zażalenie, jako nieuzasadnione, Sąd Najwyższy oddalił (art.385 w zw. z art.398 21 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI