IV CNP 29/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, uznając ją za oczywiście bezzasadną z powodu niedołożenia przez powoda staranności w zabezpieczeniu karty płatniczej.
Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, twierdząc, że nie ponosi odpowiedzialności za transakcje kartą płatniczą z powodu sfałszowanych podpisów. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi, wskazując, że zarzuty są oczywiście niezasadne. Podkreślono, że przepisy nie wymagają weryfikacji tożsamości przy każdej płatności kartą, a powód nie dołożył należytej staranności w zabezpieczeniu karty, co doprowadziło do nieuczciwych transakcji.
W niniejszej sprawie powód M. O. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 28 lutego 2013 r. Powód argumentował, że nie powinien ponosić odpowiedzialności za transakcje dokonane kartą płatniczą, ponieważ podpisy na dokumentach obciążeniowych były sfałszowane. Wskazywał również na naruszenie art. 5 oraz art. 28 ust. 5 ustawy o elektronicznym obiegu informacji (u.e.i.p.). Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, uznając ją za oczywiście niezasadną. Sąd wyjaśnił, że art. 28 ust. 5 u.e.i.p. dotyczy płatności internetowych, a w tej sprawie karta była fizycznie przedstawiona, a dokument obciążeniowy podpisano. Zarzut naruszenia art. 28 ust. 2 u.e.i.p. został uznany za nieprawidłowy, ponieważ przepisy nie nakładają obowiązku weryfikacji tożsamości płacącego dowodem osobistym przy każdej transakcji kartą, co mogłoby naruszać prywatność. Sąd podkreślił, że akceptant powinien wymagać podpisu na kwicie, a jeśli jest on ewidentnie inny niż na karcie, można mówić o nienależytym wykonaniu zobowiązania. W tej sprawie powód nie dołożył jednak należytej staranności w przechowywaniu karty, nie wiedząc nawet, kiedy i gdzie ją utracił, a dowiedział się o transakcjach wiele dni po ich dokonaniu. Podpis na dokumencie obciążeniowym, choć podrobiony, formalnie potwierdzał transakcje. Sąd uznał, że podstawową przyczyną bezzasadności skargi jest niedołożenie przez powoda staranności w przechowywaniu karty, co można ocenić jako skrajnie lekceważące. Konsekwencjami jego niewłaściwego postępowania nie można obciążać banku. Odmienna interpretacja prowadziłaby do absurdalnych wniosków i uniemożliwiłaby obrót kartami. W związku z tym skarga nie zasługiwała na przyjęcie do rozpoznania na podstawie art. 4249 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, posiadacz karty ponosi odpowiedzialność, jeśli nie dołożył należytej staranności w jej zabezpieczeniu, a przepisy nie nakładają na bank obowiązku weryfikacji tożsamości przy każdej transakcji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że powód nie dołożył staranności w zabezpieczeniu karty, a przepisy nie wymagają weryfikacji tożsamości przy każdej płatności kartą. Podpis na dokumencie obciążeniowym, nawet podrobiony, formalnie potwierdza transakcję, a brak staranności posiadacza karty prowadzi do jego odpowiedzialności.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi
Strona wygrywająca
Bank […] Spółki Akcyjnej w W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. O. | osoba_fizyczna | powód |
| Bank […] Spółki Akcyjnej w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 4249
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
u.e.i.p. art. 5
Ustawa o elektronicznym obiegu informacji
u.e.i.p. art. 28 § ust. 2
Ustawa o elektronicznym obiegu informacji
u.e.i.p. art. 28 § ust. 5
Ustawa o elektronicznym obiegu informacji
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niedołożenie przez powoda staranności w zabezpieczeniu karty płatniczej. Brak obowiązku weryfikacji tożsamości przy każdej transakcji kartą. Formalne potwierdzenie transakcji podpisem na dokumencie obciążeniowym, nawet jeśli podrobionym.
Odrzucone argumenty
Odpowiedzialność za transakcje z powodu sfałszowanych podpisów. Naruszenie art. 5 u.e.i.p. Naruszenie art. 28 ust. 5 u.e.i.p.
Godne uwagi sformułowania
Skarga jest oczywiście niezasadna. Z przepisów prawa tak daleko idące wymaganie nie wynika – groziłoby ono zresztą naruszenie innych istotnych dóbr, zwłaszcza prywatności. Nie może zatem konsekwencjami swojego niewłaściwego wykonywania zobowiązań z umowy towarzyszącej wydaniu karty obciążać banku. Odmienna interpretacja prowadziłaby zresztą do rezultatów absurdalnych – w zasadzie uniemożliwiłaby obrót kartami.
Skład orzekający
Krzysztof Pietrzykowski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności za transakcje kartą płatniczą w przypadku niedołożenia staranności przez posiadacza karty."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy karta była fizycznie przedstawiona, a podpis na dokumencie obciążeniowym został podrobiony. Nie dotyczy płatności internetowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu transakcji kartą płatniczą i odpowiedzialności za nie, co jest interesujące dla szerokiego grona odbiorców, w tym konsumentów i prawników.
“Czy bank odpowiada za transakcje kartą z podrobionym podpisem, jeśli Ty zgubiłeś kartę?”
Dane finansowe
koszty postępowania: 600 PLN
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CNP 29/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 28 lutego 2013 r., w sprawie z powództwa M. O. przeciwko Bankowi […] Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 listopada 2015 r., 1. odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania; 2. zasądza od M. O. na rzecz Banku […] Spółki Akcyjnej w W. kwotę 600 (sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym. UZASADNIENIE 2 W niniejszej sprawie powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Powód akcentował przede wszystkim, że nie powinien ponosić odpowiedzialności za te transakcje dokonane karta płatniczą, bo do ich skuteczności niezbędne jest złożenie podpisu przez posiadacza karty, a tymczasem złożone podpisy były sfałszowane. Jako uzasadnienie skargi, oprócz podniesionego już argumentu, wskazywał też naruszenie art. 5 u.e.i.p. oraz art. 28 ust. 5 u.e.i.p. Skarga jest oczywiście niezasadna. Po pierwsze, art. 28 ust. 5 u.e.i.p. dotyczy płatności internetowych kartą – w tej sprawie kartę fizycznie przedstawiono, a dokument obciążeniowy podpisano. Po drugie, zarzut naruszenia przez sąd art. 28 ust. 2 u.e.i.p. jest oczywiście nieprawidłowy – skarżący wymaga, aby zawsze przy płatności kartą weryfikować tożsamość płacącego, żądając od niego okazania dowodu tożsamości. Brak takiej weryfikacji to nienależyte wykonanie zobowiązań przez akceptanta. Z przepisów prawa tak daleko idące wymaganie nie wynika – groziłoby ono zresztą naruszenie innych istotnych dóbr, zwłaszcza prywatności. O nienależytym wykonaniu zobowiązania przez akceptanta można by mówić, gdyby w ogóle nie wymagał on podpisu na kwicie obciążeniowym albo gdyby podpis ten był ewidentnie inny niż na karcie. Jeżeli posiadacz karty akceptuje kartę, gdzie transakcje ma zatwierdzać swoim podpisem, to musi być świadom ryzyka, że podpis ten może zostać sfałszowany. Tym bardziej zatem powinien dołożyć troski we właściwym zabezpieczeniu karty. Nie miało to miejsca w tej sprawie, skoro powód nawet nie wie dokładnie, kiedy i gdzie kartę utracił, a dowiedział się o tym wiele dni po dokonaniu nią nieuczciwych transakcji. Po trzecie, nie doszło do naruszenia art. 5 u.e.i.p. – formalnie powód potwierdził bowiem dokonane transakcje – na dokumencie obciążeniowym widnieje jego podpis, który jednak jest podpisem podrobionym. Podstawowa przyczyna oczywistej bezzasadności skargi wynika jednak z niedołożenia przez powoda staranności w przechowywaniu karty – jego zachowanie można wręcz oceniać jako skrajnie lekceważące. Nie może zatem konsekwencjami swojego niewłaściwego wykonywania zobowiązań z umowy towarzyszącej wydaniu karty obciążać banku. 3 Odmienna interpretacja prowadziłaby zresztą do rezultatów absurdalnych – w zasadzie uniemożliwiłaby obrót kartami. W tym stanie rzeczy skarga nie zasługuje na przyjęcie do rozpoznania (art. 4249 k.p.c.). eb
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI