IV CNP 15/13

Sygn. akt IV CNP 15/13 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 5 lipca 2013 r. 
 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Zbigniew Kwaśniewski 
 
 
 
w sprawie ze skargi powoda 
o stwierdzenie niezgodności z prawem w punktach II i III prawomocnego wyroku 
Sądu Okręgowego w S. 
z dnia 4 lipca 2012 r., w sprawie z powództwa G. D. 
przeciwko Powiatowi M. 
o ochronę dóbr osobistych i zadośćuczynienie, 
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 5 lipca 2013 r., 
 
 
 
odrzuca skargę. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
Wniesiona przez G. D. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem w 
punktach 2 i 3 prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 4 lipca 2012 r. 
pozbawiona 
jest 
niektórych 
spośród 
niezbędnych 
elementów 
tej 
skargi 
wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. Skarżący nie wskazał przepisu prawa, z którym 
zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. 
Spełnienie tego wymogu nie może zostać zastąpione odwołaniem się jedynie 
do podstaw skargi i ich uzasadnienia. Przesłanki przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 2 
i 3 k.p.c. są niezależne od siebie i spełniają jako istotne elementy skargi różne 
funkcje i cele. Samo stwierdzenie o niezgodności orzeczenia z prawem nie jest 
wystarczające do uznania spełnienia wymagania określonego w przepisie art. 4245 
§ 1 pkt 3 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2006 r., 
III CNP 1/06; z dnia 28 lutego 2006 r., I CNP 13/06; z dnia 2 marca 2006 r., IV CNP 
16/06). 
Ponadto nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 4245 § 1 pkt 5 
k.p.c., ponieważ skarżący nawet nie stwierdził, że brak jest ustawowej podstawy do 
złożenia zażalenia, apelacji, czy skargi o wznowienie postępowania, co przesądza 
o niespełnieniu wymogu przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. 
postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 
17). Jego spełnienie polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej jurydycznie 
argumentacji dowodzącej w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że 
wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i 
nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, 
OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 
23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140). 
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie 
art. 4248 § 1 k.p.c. 
 
es