IV CKN 784/00

Sąd Najwyższy rozpatrywał kasację powoda Mieczysława R. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, który oddalił jego powództwo o nakazanie złożenia oświadczenia woli sprzedaży nieruchomości. Sprawa wywodziła się z przetargu na sprzedaż nieruchomości zorganizowanego przez pozwane T. Zakłady Urządzeń Młyńskich „S.” S.A. Powód wygrał przetarg, ale sprzedaż miała nastąpić pod warunkiem nieskorzystania z prawa pierwokupu przez Jana G. Prawo pierwokupu zostało zastrzeżone w umowach najmu i dzierżawy zawartych w zwykłej formie pisemnej. Sąd pierwszej instancji uznał, że zastrzeżenie prawa pierwokupu nieruchomości wymaga formy aktu notarialnego i dlatego uznał je za nieważne. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok, oddalając powództwo, ale z innych powodów – uznał, że sprzedaż miała nastąpić pod warunkiem, a powód nie nabył roszczenia o bezwarunkowe zawarcie umowy. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację, skupił się na kwestii formy zastrzeżenia prawa pierwokupu nieruchomości. Stwierdził, że samo zastrzeżenie prawa pierwokupu nie wymaga formy aktu notarialnego, a jedynie wykonanie tego prawa musi być złożone w formie wymaganej dla umowy sprzedaży. Powołał się na art. 596 i nast. k.c. oraz wskazał, że uchwała SN z 1952 r. podjęta w innej sytuacji prawnej utraciła aktualność. W związku z tym Sąd Najwyższy uznał, że prawo pierwokupu zostało skutecznie zastrzeżone, a sprzedaż nieruchomości mogła nastąpić jedynie pod warunkiem nieskorzystania z tego prawa przez Jana G. Żądanie powoda o bezwarunkowe zawarcie umowy sprzedaży zostało oddalone. Sąd Najwyższy oddalił kasację i zasądził od powoda na rzecz pozwanej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający