IV CK 706/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuTrybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, uznając, że jej przedmiotem nie może być wyłącznie orzeczenie sądowe, a jedynie akt normatywny.
Skarga konstytucyjna została złożona przez Jadwigę Lewczuk przeciwko postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2004 r. (sygn. akt IV CK 706/03). Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów Konstytucji dotyczących własności i ochrony praw majątkowych. Trybunał Konstytucyjny, opierając się na art. 79 ust. 1 Konstytucji, stwierdził, że przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie akt normatywny, a nie samo orzeczenie sądowe. W związku z tym, skarga została uznana za niedopuszczalną.
Trybunał Konstytucyjny rozpoznał skargę konstytucyjną wniesioną przez Jadwigę Lewczuk, która kwestionowała postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2004 r. (sygn. akt IV CK 706/03). Skarżąca zarzuciła, że to postanowienie narusza jej konstytucyjne prawa, w tym prawo do własności (art. 21 ust. 1 Konstytucji) oraz prawo do ochrony własności (art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji). Trybunał Konstytucyjny, po wstępnym rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, postanowił odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie tej decyzji opiera się na fundamentalnej zasadzie dotyczącej dopuszczalności skargi konstytucyjnej, określonej w art. 79 ust. 1 Konstytucji RP. Zgodnie z tym przepisem, przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie akt normatywny, który stanowił podstawę wydania przez sąd lub organ administracji publicznej ostatecznego orzeczenia o prawach lub wolnościach konstytucyjnych skarżącego. Konstytucja wyraźnie wyklucza możliwość rozpoznania skargi, której przedmiotem jest wyłącznie orzeczenie sądowe. Skarga konstytucyjna nie jest bowiem środkiem służącym do weryfikacji poprawności indywidualnych rozstrzygnięć sądowych czy administracyjnych. Orzeczenie takie może być jedynie przesłanką do merytorycznego rozpoznania skargi, jeśli jej faktycznym przedmiotem jest akt normatywny.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie akt normatywny, który stanowił podstawę wydania przez sąd lub organ administracji publicznej ostatecznego orzeczenia o prawach lub wolnościach konstytucyjnych skarżącego.
Uzasadnienie
Trybunał Konstytucyjny powołuje się na art. 79 ust. 1 Konstytucji, który jednoznacznie określa, że przedmiotem skargi konstytucyjnej jest akt normatywny, a nie samo orzeczenie sądowe. Skarga konstytucyjna nie jest środkiem zaskarżenia orzeczeń sądowych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmówiono nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej
Strona wygrywająca
Trybunał Konstytucyjny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Jadwiga Lewczuk | osoba_fizyczna | skarżąca |
Przepisy (4)
Główne
Konstytucja art. 79 § 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie akt normatywny, który stanowił podstawę wydania przez sąd lub organ administracji publicznej ostatecznego orzeczenia o prawach lub wolnościach konstytucyjnych skarżącego.
Pomocnicze
Konstytucja art. 21 § 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja art. 64 § 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja art. 64 § 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga konstytucyjna nie jest środkiem zaskarżenia orzeczeń sądowych. Przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie akt normatywny.
Godne uwagi sformułowania
niedopuszczalne jest rozpoznanie skargi konstytucyjnej, której przedmiotem uczyniono wyłącznie orzeczenie sądowe Skarga konstytucyjna nie stanowi bowiem kolejnego środka zaskarżenia
Skład orzekający
Jerzy Stępień
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie zakresu dopuszczalności skargi konstytucyjnej i odróżnienie jej od zwykłego środka zaskarżenia orzeczeń sądowych."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie dopuszczalności skargi konstytucyjnej, nie rozstrzyga merytorycznie spraw dotyczących praw konstytucyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Wyjaśnia fundamentalną zasadę dotyczącą skargi konstytucyjnej, co jest kluczowe dla zrozumienia jej roli i ograniczeń przez prawników.
“Czy skarga konstytucyjna to droga odwoławcza od wyroku sądu? Trybunał Konstytucyjny wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmieniony332 POSTANOWIENIE z dnia 6 lipca 2004 r. Sygn. akt Ts 113/04 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Stępień, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Jadwigi Lewczuk, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej Jadwigi Lewczuk z 16 czerwca 2004 r. zarzucono, iż postanowienie Sądu Najwyższego z 24 marca 2004 r. (sygn. akt IV CK 706/03) narusza art. 21 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie akt normatywny, który stanowił podstawę wydania przez sąd lub organ administracji publicznej ostatecznego orzeczenia o prawach lub wolnościach konstytucyjnych skarżącego. Z wyraźnego brzmienia Konstytucji wynika w sposób jednoznaczny, że niedopuszczalne jest rozpoznanie skargi konstytucyjnej, której przedmiotem uczyniono wyłącznie orzeczenie sądowe. Skarga konstytucyjna nie stanowi bowiem kolejnego środka zaskarżenia, którego celem byłaby weryfikacja poprawności orzeczeń wydawanych w indywidualnych sprawach przez sądy i inne organy władzy publicznej. Orzeczenie takie, o ile ma charakter ostateczny, stanowi wyłącznie przesłankę dopuszczalności merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej, której przedmiotem jest wszakże akt normatywny stanowiący podstawę indywidualnego rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy należało uznać, iż skarga konstytucyjna na postanowienie Sądu Najwyższego jest niedopuszczalna, i orzec jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI