Orzeczenie · 2022-05-24

IV CA 752/21

Sąd
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2022-05-24
SAOSCywilnezobowiązaniaWysokaokręgowy
usługi hotelarskieumowa o imprezę turystycznązmarnowany urlopzadośćuczynienieodszkodowaniereklamacjaodpowiedzialność kontraktowakoszty procesu

Sprawa dotyczyła roszczeń E. T. i B. T. przeciwko J. W., prowadzącemu działalność hotelarską, o zapłatę zadośćuczynienia i odszkodowania w związku z pobytem w hotelu. Powodowie zarzucali nienależyte wykonanie umowy o usługi turystyczne, w tym problemy z wyżywieniem, sprzątaniem, dostępem do atrakcji oraz ogólny brak spokoju i komfortu z powodu obecności grup szkoleniowych. Sąd Rejonowy uwzględnił częściowo powództwo, zasądzając 6000 zł tytułem zadośćuczynienia za zmarnowany urlop, uznając umowę za umowę o imprezę turystyczną. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelacje obu stron, zmienił zaskarżony wyrok. Po pierwsze, oddalił apelację powodów, uznając, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy w zakresie oddalonych roszczeń. Po drugie, uwzględnił apelację pozwanego, zmieniając wyrok Sądu Rejonowego w całości. Sąd Okręgowy zakwalifikował umowę jako umowę o świadczenie usług hotelarskich, a nie umowę o imprezę turystyczną, co wykluczyło zastosowanie przepisów ustawy o usługach turystycznych. Ponadto, Sąd Okręgowy uznał, że pozwany należycie wykonał swoje zobowiązanie, a zarzucane niedogodności miały charakter drobnych uchybień, które nie uzasadniały zasądzenia zadośćuczynienia ani odszkodowania. Sąd Okręgowy podkreślił, że ocena naruszenia dóbr osobistych powinna być obiektywna, a nie oparta na indywidualnej wrażliwości powodów. W konsekwencji, Sąd Okręgowy oddalił powództwo w całości i zasądził od powodów na rzecz pozwanego zwrot kosztów procesu za obie instancje.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Kwalifikacja umów hotelowych i turystycznych, zakres odpowiedzialności hotelarza, ocena naruszenia dóbr osobistych w kontekście usług hotelarskich, zasady oceny dowodów w postępowaniu cywilnym.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji umów hotelowych z dodatkowymi usługami, a nie typowych umów o imprezę turystyczną.

Zagadnienia prawne (3)

Czy umowa obejmująca zakwaterowanie, wyżywienie i dodatkowe usługi hotelowe (zniżki, masaże, dostęp do internetu) stanowi umowę o imprezę turystyczną w rozumieniu ustawy o usługach turystycznych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, taka umowa stanowi umowę o świadczenie usług hotelarskich, a nie umowę o imprezę turystyczną.

Uzasadnienie

Ustawa o usługach turystycznych definiuje imprezę turystyczną jako kombinację co najmniej dwóch usług turystycznych tworzących jednolity program i objętych wspólną ceną, przy czym usługi dodatkowe świadczone przez hotel na miejscu swoim gościom mieszczą się w pojęciu usługi hotelarskiej i nie tworzą odrębnej imprezy turystycznej.

Czy nienależyte wykonanie umowy o usługi hotelarskie, polegające na drobnych niedogodnościach (np. hałas odkurzacza, problemy z ekspresem do kawy, nieprofesjonalne zachowanie kelnerki), uzasadnia zasądzenie zadośćuczynienia za tzw. zmarnowany urlop lub naruszenie dóbr osobistych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, drobne niedogodności nie uzasadniają zasądzenia zadośćuczynienia za zmarnowany urlop ani naruszenia dóbr osobistych, zwłaszcza gdy ocena obiektywna nie potwierdza naruszenia godności osobistej.

Uzasadnienie

Odpowiedzialność hotelarza opiera się na przepisach o umowie o świadczenie usług hotelarskich (art. 471 k.c.). Drobne uchybienia nie stanowią nienależytego wykonania zobowiązania w stopniu uzasadniającym roszczenia o charakterze niemajątkowym. Ocena naruszenia dóbr osobistych musi być obiektywna, a nie oparta na indywidualnej wrażliwości.

Czy sąd drugiej instancji może dokonać odmiennej oceny materiału dowodowego niż sąd pierwszej instancji, jeśli uzna, że sąd pierwszej instancji naruszył zasady swobodnej oceny dowodów?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd drugiej instancji może dokonać odmiennej oceny materiału dowodowego, jeśli wykaże naruszenie przez sąd pierwszej instancji zasad logiki, wszechstronności lub doświadczenia życiowego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy stwierdził, że Sąd Rejonowy naruszył art. 233 § 1 k.p.c. poprzez niedostrzeżenie sprzeczności między zeznaniami powodów a zeznaniami świadków i pozwanego, co skutkowało błędnymi ustaleniami faktycznymi. W związku z tym, Sąd Okręgowy dokonał własnej oceny dowodów, opierając się głównie na zeznaniach świadków i pozwanego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Zmiana wyroku i oddalenie powództwa
Strona wygrywająca
J. W.

Strony

NazwaTypRola
E. T.osoba_fizycznapowód
B. T.osoba_fizycznapowód
J. W.spółkapozwany

Przepisy (8)

Główne

u.u.t. art. 11a § 1

Ustawa o usługach turystycznych

Przepis ten stanowił podstawę odpowiedzialności organizatora turystyki za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy o świadczenie usług turystycznych, w tym za szkodę niemajątkową w postaci tzw. zmarnowanego urlopu. Sąd Okręgowy uznał, że przepis ten nie miał zastosowania, gdyż umowa stron nie była umową o imprezę turystyczną.

k.c. art. 471

Kodeks cywilny

Przepis dotyczący odpowiedzialności dłużnika za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania. Sąd Okręgowy uznał, że pozwany należycie wykonał zobowiązanie hotelowe, co wykluczało odpowiedzialność na podstawie tego przepisu.

Pomocnicze

k.c. art. 354 § 1

Kodeks cywilny

Przepis określający kryteria należytego wykonania zobowiązania, zgodnie z treścią zobowiązania, celem społeczno-gospodarczym oraz zasadami współżycia społecznego i zwyczajami. Sąd Okręgowy odniósł go do umowy hotelowej, stwierdzając jej należyte wykonanie.

k.c. art. 448

Kodeks cywilny

Przepis dotyczący zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych. Sąd Okręgowy uznał, że nie doszło do naruszenia dóbr osobistych powodów.

k.p.c. art. 233 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis dotyczący swobodnej oceny dowodów. Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy naruszył ten przepis, dokonując błędnej oceny materiału dowodowego.

k.p.c. art. 327 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis dotyczący wymogów formalnych uzasadnienia wyroku. Sąd Okręgowy uznał, że zarzuty naruszenia tego przepisu przez Sąd Rejonowy nie były zasadne.

k.p.c. art. 100

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis dotyczący kosztów procesu. Sąd Okręgowy orzekł o kosztach postępowania za obie instancje.

k.c. art. 363 § 1

Kodeks cywilny

Przepis dotyczący odszkodowania. Sąd Okręgowy uznał, że powodowie nie wykazali wysokości szkody materialnej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Umowa stron stanowi umowę o świadczenie usług hotelarskich, a nie umowę o imprezę turystyczną. • Pozwany należycie wykonał zobowiązanie hotelowe. • Drobne niedogodności nie uzasadniają zasądzenia zadośćuczynienia ani odszkodowania. • Nie doszło do naruszenia dóbr osobistych powodów. • Sąd Rejonowy naruszył zasady swobodnej oceny dowodów (art. 233 § 1 k.p.c.).

Odrzucone argumenty

Umowa była umową o imprezę turystyczną. • Nienależyte wykonanie umowy przez hotelarza uzasadnia zasądzenie zadośćuczynienia za zmarnowany urlop. • Doszło do naruszenia dóbr osobistych powodów. • Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy.

Godne uwagi sformułowania

Ocena naruszenia dóbr osobistych musi być obiektywna, odwołując się do odczuć przeciętnego odbiorcy – osoby rozsądnej i racjonalnie oceniającej. • Zachowanie powodów w toku całego postępowania świadczy o wyjątkowej wręcz wrażliwości powodów i bardzo subiektywnym przedstawieniu rzeczywistości. • Zeznania świadków były logiczne, spójne, spontaniczne. • Powodowie byli postrzegani przez personel hotelu jako goście „trudni” i konfliktowi.

Skład orzekający

Adam Jaworski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Kwalifikacja umów hotelowych i turystycznych, zakres odpowiedzialności hotelarza, ocena naruszenia dóbr osobistych w kontekście usług hotelarskich, zasady oceny dowodów w postępowaniu cywilnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji umów hotelowych z dodatkowymi usługami, a nie typowych umów o imprezę turystyczną.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe zakwalifikowanie umowy i jakie mogą być konsekwencje dla roszczeń konsumentów. Pokazuje też, jak sąd ocenia subiektywne odczucia w kontekście obiektywnych standardów.

Czy drobne niedogodności w hotelu to 'zmarnowany urlop'? Sąd Okręgowy rozwiewa wątpliwości.

Dane finansowe

WPS: 13 618,8 PLN

zwrot kosztów procesu: 7217 PLN

koszty zastępstwa procesowego: 7200 PLN

zwrot kosztów postępowania apelacyjnego: 2200 PLN

Sektor

turystyka

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst