IV Ca 421/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił apelację banku dotyczącą zmiany wierzyciela hipotecznego, uznając, że do takiego wpisu wymagana jest zgoda właścicieli nieruchomości.
Bank złożył wniosek o zmianę wpisu wierzyciela hipotecznego w księdze wieczystej, powołując się na zbycie wierzytelności. Sąd Rejonowy oddalił wniosek, wskazując na brak zgody właścicieli nieruchomości, co jest wymogiem wynikającym z art. 95 Prawa bankowego. Bank złożył apelację, zarzucając błędną interpretację przepisów. Sąd Okręgowy oddalił apelację, podzielając stanowisko sądu pierwszej instancji i podkreślając, że zgoda właścicieli jest konieczna do zmiany wierzyciela hipotecznego.
Sprawa dotyczyła wniosku banku o zmianę wpisu wierzyciela hipotecznego w księdze wieczystej, wynikającą ze zbycia wierzytelności. Sąd Rejonowy w Sochaczewie oddalił wniosek, ponieważ do dokonania takiego wpisu wymagana jest zgoda właścicieli nieruchomości, zgodnie z art. 95 Prawa bankowego. Bank złożył apelację, argumentując, że sąd pierwszej instancji błędnie zinterpretował przepisy, wyłączając stosowanie art. 31 ust. 1 w zw. z art. 32 ust. 2 zd. 2 ustawy o księgach wieczystych i hipotece. Sąd Okręgowy w Płocku uznał apelację za niezasadną. Sąd Okręgowy podzielił ustalenia faktyczne i ocenę prawną sądu pierwszej instancji, podkreślając, że art. 95 Prawa bankowego jest przepisem szczególnym, który wymaga zgody właściciela nieruchomości na zmianę wierzyciela hipotecznego. Sąd odwoławczy powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, które potwierdza konieczność uzyskania takiej zgody, nawet jeśli cesjonariuszem jest inny bank. W związku z brakiem zgody właścicieli nieruchomości, apelacja została oddalona.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, wymagana jest zgoda właściciela nieruchomości.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 95 Prawa bankowego, który reguluje wpis hipoteki i jej zmianę w związku ze zbyciem wierzytelności bankowej, stanowi przepis szczególny. Zgodnie z tym przepisem, do ujawnienia zmiany treści hipoteki i jej przeniesienia wymagane jest oświadczenie właściciela nieruchomości, nawet jeśli cesjonariuszem jest inny bank.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie apelacji
Strona wygrywająca
uczestnicy postępowania (właściciele nieruchomości)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) Bank (...) S.A. | spółka | wnioskodawca |
| M. P. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| B. P. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| R. P. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| (...) .P. S.A. | spółka | uczestnik |
| (...) Bank (...) S.A. | spółka | wierzyciel hipoteczny (zbywca) |
Przepisy (7)
Główne
Pr. bank. art. 95
Prawo bankowe
Określa warunki wpisu hipoteki i jej zmian w księgach wieczystych w związku ze zbyciem wierzytelności bankowej, wymagając oświadczenia właściciela nieruchomości.
Pomocnicze
u.k.w.h. art. 31 § 1
Ustawa o księgach wieczystych i hipotece
u.k.w.h. art. 32 § 2
Ustawa o księgach wieczystych i hipotece
k.p.c. art. 626 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy dokumentów wymaganych do wniosku o wpis.
k.p.c. art. 626 § 8
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy badania wniosku i dokumentów przez sąd.
k.c. art. 245 § 1
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa oddalenia apelacji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Konieczność uzyskania zgody właścicieli nieruchomości na zmianę wierzyciela hipotecznego zgodnie z art. 95 Prawa bankowego. Art. 95 Prawa bankowego jako przepis szczególny ma pierwszeństwo przed ogólnymi przepisami ustawy o księgach wieczystych i hipotece. Orzecznictwo Sądu Najwyższego potwierdza konieczność zgody właściciela na zmianę wierzyciela hipotecznego.
Odrzucone argumenty
Argumentacja banku o błędnej interpretacji przepisów przez Sąd Rejonowy i braku zastosowania art. 31 i 32 u.k.w.h. Twierdzenie, że powołane orzecznictwo Sądu Najwyższego nie ma zastosowania w sprawie.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Rejonowy stwierdził, że art. 95 Prawa bankowego stanowi lex specialis w stosunku do art. 32 ust. 2 . zd. II u.k.w.h. Zatem na wpis przeniesienia hipoteki z uwagi na zbycie wierzytelności bankowej konieczna jest zgoda właścicieli nieruchomości Sąd Okręgowy podziela także ocenę prawną dokonaną przez Sąd I instancji; dotyczy to w szczególności zastosowania w sprawie art. 95 prawa bankowego , który jest przepisem szczególnym.
Skład orzekający
Joanna Świerczakowska
przewodniczący
Małgorzata Szeromska
sprawozdawca
Barbara Kamińska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie konieczności uzyskania zgody właściciela nieruchomości na zmianę wierzyciela hipotecznego w księdze wieczystej, nawet w przypadku zbycia wierzytelności bankowej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wpisu hipoteki na podstawie art. 95 Prawa bankowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników zajmujących się prawem nieruchomości i bankowym, ponieważ precyzuje wymogi formalne przy zmianie wierzyciela hipotecznego.
“Czy bank może zmienić wierzyciela hipotecznego bez zgody właściciela nieruchomości?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV Ca 421/17 POSTANOWIENIE Dnia 3 sierpnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Płocku IV Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Joanna Świerczakowska Sędziowie: SSO Małgorzata Szeromska (spr.) SSO Barbara Kamińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 sierpnia 2017 r. sprawy z wniosku (...) Banku (...) S.A. z siedzibą w G. z udziałem M. P. , B. P. , R. P. i (...) .P. S.A. w W. o zmianę wpisu wierzyciela hipotecznego na skutek apelacji wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w Sochaczewie z dnia 27 kwietnia 2017 r. sygn. akt Dz.Kw PL1O00000563/17 Kw (...) p o s t a n a w i a: oddalić apelację. Joanna Świerczakowska Małgorzata Szeromska Barbara Kamińska Sygn. akt IV Ca 421/17 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Sochaczewie postanowieniem z 27 kwietnia 2017 r. oddalił wniosek (...) Banku (...) S.A. z siedzibą w G. o wpis w dziale IV księgi wieczystej nr (...) zmiany wierzyciela hipotecznego poprzez wpisanie w miejsce (...) Banku (...) S.A. z siedzibą w W. – nowego wierzyciela (...) Banku (...) S.A. z siedzibą w G. . Istotne ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy i stanowiące podstawę rozstrzygnięcia były następujące: Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Kw nr (...) . W dziale II księgi jako właściciele wpisani są: B. i R. małżonkowie P. w 1/2 części na prawach wspólności ustawowej oraz M. P. w 1/2 części. Natomiast w dziale IV wpisana jest hipoteka umowna na rzecz (...) S.A. w W. . W dniu 09.02.2017r. wpłynął do tut. Sądu wniosek (...) Banku (...) S.A. z siedzibą w G. o wpis w dziale IV księgi wieczystej nr (...) zmiany wierzyciela hipotecznego poprzez wpisanie w miejsce (...) Banku (...) S.A. z siedzibą w W. - nowego wierzyciela (...) Banku (...) S.A. z siedzibą w G. . Do wniosku dołączono oświadczenie (...) S.A. w W. o zbyciu wierzytelności na rzecz (...) Banku (...) S.A. z siedzibą w G. . Sąd Rejonowy stwierdził, że art. 95 Prawa bankowego stanowi lex specialis w stosunku do art. 32 ust. 2 . zd. II u.k.w.h., określającego ogólne warunki wszystkich wpisów przeniesienia hipoteki. Co za tym idzie, zgodnie z zasadą lex specialis derogat legi generali, wnioskodawca będący podmiotem, którego działalność uregulowana została w ustawie Prawo bankowe i obsługujący wierzytelność o charakterze bankowym pierwotnego wierzyciela, winien swój wniosek złożyć zgodnie także z wymogami tego aktu. Stosownie do art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 29.08.1997r. (Dz.U.2016.128 t.j. ze zm.) Prawo bankowe : Księgi rachunkowe banków i sporządzone na ich podstawie wyciągi oraz inne oświadczenia podpisane przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych banków i opatrzone pieczęcią banku, jak również sporządzone w ten sposób pokwitowania odbioru należności mają moc prawną dokumentów urzędowych w odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z czynności bankowych oraz ustanowionych na rzecz banku zabezpieczeń i mogą stanowić podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych. W świetle art. 95 ust. 3-5 są one podstawą wpisu hipoteki do księgi wieczystej nieruchomości, stanowiącej własność dłużnika banku lub innej osoby ustanawiającej hipotekę na rzecz banku w celu zabezpieczenia wierzytelności dłużnika banku. Jednak do ustanowienia hipoteki, o której mowa w ust. 3, wymagane jest złożenie przez właściciela nieruchomości oświadczenia o ustanowieniu hipoteki na rzecz banku z zachowaniem formy pisemnej pod rygorem nieważności. Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do ujawnienia w księdze wieczystej zmiany treści hipoteki i przeniesienia hipoteki w związku ze zbyciem wierzytelności bankowej. Zgodnie z kolei z treścią art. 626 2 § 3 k.p.c. do wniosku o wpis należy dołączyć dokumenty, stanowiące podstawę wpisu w księdze wieczystej. W myśl art. 626 8 § 1 i 2 k.p.c. wpis dokonywany jest jedynie na wniosek i w jego granicach, chyba że przepis szczególny przewiduje dokonanie wpisu z urzędu. Rozpoznając wniosek o wpis, sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Zatem na wpis przeniesienia hipoteki z uwagi na zbycie wierzytelności bankowej konieczna jest zgoda właścicieli nieruchomości, niezależnie nawet od tego jakiego rodzaju podmiotem będzie cesjonariusz, który resztą w sprawie niniejszej także jest bankiem. Ponieważ zgody właścicieli na zmianę wierzyciela hipotecznego nie zostały złożone, wniosek podlegał oddaleniu. Sąd Rejonowy na poparcie takiej oceny powołał stosowne orzeczenia Sądu Najwyższego. Apelację od tego orzeczenia złożył wnioskodawca (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w G. , zaskarżając postanowienie w całości i zarzucając mu naruszenie art. 31 ust. 1 w zw. Z art. 32 ust. 2 zd. 2 u.k.w.h. poprzez jego błędną interpretację i uznanie, że art. 95 prawa bankowego wyłącza całkowicie stosowanie tego przepisu w odniesieniu do hipotek ustanowionych w oparciu o oświadczenie wydane w trybie art. 95 prawa bankowego . Apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i nakazanie zmiany wpisu wierzyciela hipotecznego. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja jest niezasadna. Sąd Okręgowy akceptuje i uznaje za własne ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Rejonowy, ustalenia te zresztą nie były przedmiotem sporu w sprawie ani nie dotyczą ich zarzuty apelacji. Sąd Okręgowy podziela także ocenę prawną dokonaną przez Sąd I instancji; dotyczy to w szczególności zastosowania w sprawie art. 95 prawa bankowego , który jest przepisem szczególnym. Stanowisko apelującego, że powołane przez Sąd I instancji orzecznictwo Sadu Najwyższego nie ma zastosowania w sprawie, bowiem dotyczyło innych stanów faktycznych jest chybione. Istotnie, w sprawie I Cz 22/09 Sąd Najwyższy zajmował się kwestią kto: właściciel nieruchomości czy zarządca masy upadłości wyraża zgodę na przeniesienie hipoteki związane ze zbyciem wierzytelności bankowej. A zatem nie ulegało w ogóle wątpliwości, że taka zgoda jest konieczna, wątpliwość w sprawie dotyczyła jedynie podmiotu, który tę zgodę powinien wyrazić. Świadczy o tym sama teza rozstrzygnięcia: Zgodę na zmianę wierzyciela i wpisu tej zmiany w księdze wieczystej, w następstwie przeniesienia hipoteki związane ze zbyciem wierzytelności bankowej wyraża właściciel nieruchomości (upadły), a nie zarządca masy upadłości. Czynność ta nie dotyczy masy upadłości, lecz długu nie wchodzącego do masy upadłości. Podobne orzeczenie zapadło w sprawie I Cz 59/09, Sąd I instancji powołał się na nie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy, w postanowieniu z 23 czerwca 2010 r. w sprawie II CSK 20/10 stwierdził: 3. Zawarty w art. 95 ust. 4 ustawy z 1997 r. - Prawo bankowe wymóg dołączenia do wniosku o wpis oświadczenia właściciela oświadczenia o ustanowieniu hipoteki, jako warunek dokonania jej wpisu, zgodnie z odesłaniem zawartym w ust. 5 tego przepisu będzie miał zastosowanie do ujawnienia w księdze wieczystej zmiany hipoteki umownej i jej przeniesienia w związku ze zbyciem wierzytelności bankowej ( art. 79 u.k.w.h., art. 245 [1] k.c. ). W orzeczeniu tym Sąd Najwyższy wyraźnie odniósł się do relacji art. 95 prawa bankowego z przepisem, na który powołuje się apelujący, tj. art. 79 u.k.w.h. Z powyższego jednoznacznie wynika jednolitość orzecznictwa Sądu Najwyższego w tym zakresie, zaś apelujący skutecznie nie zakwestionował interpretacji przepisów dokonanej przez Sąd I instancji. Reasumując, apelacja jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. Małgorzata Szeromska Joanna Świerczakowska Barbara Kamińska Zarządzenie z 18 sierpnia 2017 r.: Odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawcy. Małgorzata Szeromska
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI