IV CA 1512/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWnioskodawczyni J. G. (1) wniosła o rozgraniczenie nieruchomości stanowiącej działkę nr ew. (...) (własność J. G. (1) i J. G. (2)) od nieruchomości stanowiącej działkę nr ew. (...) (własność S. P. i H. P.). Po wcześniejszych postępowaniach, Sąd Rejonowy w Wołominie postanowieniem z dnia 5 maja 2014 r. dokonał rozgraniczenia nieruchomości według linii b-c-o-n-m na mapie biegłego geodety R. M. z 2006 r., uznając stan prawny za decydujący. Sąd Rejonowy ustalił, że małżonkowie P. sprzedali działkę nr ew. (...) na podstawie umów z 1981 i 1982 r., które jednoznacznie określały jej granice i powierzchnię zgodnie z mapą z 1975 r. Sąd uznał, że małżonkowie P. byli w złej wierze co do posiadania spornego pasa gruntu między ogrodzeniem a granicą prawną, ponieważ mieli możliwość zapoznania się z mapą przed zawarciem umowy, a ich niedbalstwo wyłączało dobrą wiarę wymaganą do zasiedzenia. Apelacja małżonków P. zarzucała naruszenie art. 7 kc w zw. z art. 172 kc poprzez błędną interpretację zasiedzenia w dobrej wierze oraz naruszenie art. 233 § 1 kc w zakresie oceny dowodów. Sąd Okręgowy oddalił apelację, podzielając ustalenia i ocenę prawną Sądu Rejonowego. Podkreślono, że pierwszeństwo w rozgraniczeniu ma stan prawny, a zasiedzenie nie nastąpiło z powodu złej wiary posiadaczy. Sąd Okręgowy uznał również, że rozliczenie kosztów postępowania było prawidłowe, a zarzut naruszenia art. 520 § 2 kpc nie zasługiwał na uwzględnienie.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUstalanie granic nieruchomości w oparciu o stan prawny, a nie tylko faktyczne posiadanie (ogrodzenie), zwłaszcza gdy posiadacz działał w złej wierze lub z niedbalstwa.
Dotyczy specyficznej sytuacji rozgraniczenia nieruchomości i zastosowania kryteriów z art. 153 kc.
Zagadnienia prawne (3)
Jakie kryterium powinno być stosowane do ustalenia granicy w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości, gdy stan prawny jest możliwy do ustalenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
W pierwszej kolejności należy stosować kryterium stanu prawnego. Dopiero gdy stanu prawnego nie można stwierdzić, można sięgać do kryterium ostatniego spokojnego stanu posiadania, a następnie do wszelkich okoliczności z ewentualną dopłatą.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił hierarchię kryteriów rozgraniczenia wynikającą z art. 153 kc, wskazując, że stan prawny ma znaczenie decydujące i powinien być ustalany na podstawie dokumentów, orzeczeń, decyzji administracyjnych oraz przepisów prawa, w tym dotyczących zasiedzenia.
Czy małżonkowie P. nabyli przez zasiedzenie sporny pas gruntu, jeśli posiadali go od 1982 roku, ale mieli możliwość zapoznania się z mapą geodezyjną przed zawarciem umowy sprzedaży?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, małżonkowie P. nie nabyli spornego pasa gruntu przez zasiedzenie, ponieważ wykazali się złą wiarą. Ich niedbalstwo w niezapoznaniu się z mapą przed zawarciem umowy sprzedaży wyłącza dobrą wiarę wymaganą do zasiedzenia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że małżonkowie P. mieli możliwość zapoznania się z mapą geodezyjną z 1975 r. przed zawarciem umowy sprzedaży w 1982 r. Fakt, że nie zrobili tego, świadczy o ich niedbalstwie, co wyłącza dobrą wiarę. Termin zasiedzenia nie upłynął, ponieważ został przerwany przez wniesienie sprawy o rozgraniczenie.
Czy rozbieżność między granicą faktyczną (ogrodzeniem) a granicą prawną, wynikająca z błędów w ewidencji gruntów lub późniejszych zmian, może stanowić podstawę do ustalenia granicy według ostatniego spokojnego stanu posiadania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli stan prawny jest możliwy do ustalenia, nie stosuje się kryterium ostatniego spokojnego stanu posiadania.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podkreślił, że pierwszeństwo ma stan prawny. W tej sprawie stan prawny został ustalony na podstawie umów sprzedaży i map geodezyjnych, co wykluczyło możliwość stosowania kryterium ostatniego spokojnego stanu posiadania, mimo istnienia ogrodzenia w innym miejscu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. G. (1) | osoba_fizyczna | wnioskodawczyni |
| S. P. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| H. P. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| J. G. (2) | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| J. G. (3) | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| J. G. (4) | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
Przepisy (9)
Główne
k.c. art. 153
Kodeks cywilny
Określa kryteria rozgraniczenia nieruchomości: stan prawny (pierwszeństwo), ostatni spokojny stan posiadania, wszelkie okoliczności z dopłatą.
Pomocnicze
k.c. art. 172 § § 1 i § 2
Kodeks cywilny
Dotyczy zasiedzenia nieruchomości, wymagając dobrej wiary i upływu określonego czasu.
k.c. art. 336
Kodeks cywilny
Definicja samoistnego posiadacza.
k.c. art. 176
Kodeks cywilny
Dotyczy doliczania czasu posiadania.
k.p.c. art. 520 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w sprawach, w których interesy stron są sprzeczne.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Oddalenie apelacji.
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Stosowanie przepisów o procesie do innych postępowań.
k.p.c. art. 227
Kodeks postępowania cywilnego
Przedmiot dowodu.
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Ocena dowodów.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Stan prawny jest decydującym kryterium rozgraniczenia nieruchomości. • Małżonkowie P. byli w złej wierze co do posiadania spornego pasa gruntu, co wyłącza zasiedzenie. • Niedbalstwo posiadacza w niezapoznaniu się z dokumentacją (mapą) wyłącza dobrą wiarę.
Odrzucone argumenty
Zasiedzenie spornego pasa gruntu przez małżonków P. w dobrej wierze. • Ustalenie granicy według ostatniego spokojnego stanu posiadania (ogrodzenia). • Błędne rozliczenie kosztów postępowania przez Sąd Rejonowy.
Godne uwagi sformułowania
pierwszeństwo ma zawsze stan prawny • dobrą wiarę wyłącza nie tylko pozytywna wiadomość o braku uprawnienia, ale i brak wiadomości spowodowany niedbalstwem • nie ma także możliwości doliczenia czasu posiadania sprzed 1982 r., bowiem uczestnicy postępowania byli właścicielami spornego pasa gruntu.
Skład orzekający
Małgorzata Truskolaska-Żuczek
przewodniczący-sprawozdawca
Beata Błaszczyk
członek
Piotr Niezgodzki
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie granic nieruchomości w oparciu o stan prawny, a nie tylko faktyczne posiadanie (ogrodzenie), zwłaszcza gdy posiadacz działał w złej wierze lub z niedbalstwa."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji rozgraniczenia nieruchomości i zastosowania kryteriów z art. 153 kc.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje konflikt między stanem prawnym a faktycznym posiadaniem (ogrodzeniem) oraz kluczowe znaczenie dobrej wiary w procesie zasiedzenia, co jest częstym problemem w praktyce prawniczej.
“Granica prawna czy ogrodzenie? Sąd rozstrzyga spór o metry kwadratowe.”
Dane finansowe
zwrot kosztów postępowania: 623,12 PLN
zwrot kosztów postępowania: 4930,12 PLN
zwrot wydatków: 530,08 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.