IV C 1097/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowodowie K.G. i Ł.G. wnieśli pozew przeciwko (...) Bankowi Spółdzielczemu w Ł., domagając się zasądzenia kwoty 134.748,81 zł wraz z odsetkami oraz ustalenia, że postanowienia umowy kredytu mieszkaniowego dotyczące wskaźnika WIBOR 3M są niedozwolone i nie wiążą ich. Ewentualnie domagali się zasądzenia kwoty 55.657,86 zł i ustalenia nieważności tych postanowień od początku. Uzasadniali swoje żądania brakiem rzetelnego poinformowania o ryzykach związanych ze zmiennym oprocentowaniem i sposobem ustalania WIBOR. Pozwany bank wniósł o oddalenie powództwa, twierdząc, że klauzula oprocentowania zmiennego jest zgodna z prawem i nie jest abuzywna. Sąd Okręgowy w Warszawie, po analizie materiału dowodowego, ustalił, że umowa kredytu mieszkaniowego z dnia 14 września 2016 r. została zawarta zgodnie z prawem. Sąd uznał, że powodowie zostali prawidłowo poinformowani o ryzyku zmiennej stopy procentowej, otrzymali symulacje spłat przy różnych poziomach oprocentowania oraz informacje o ryzykach związanych z zaciągnięciem zobowiązania. Sąd podkreślił, że postanowienia dotyczące zmiennego oprocentowania oparte na wskaźniku WIBOR 3M nie są klauzulami abuzywnymi, ponieważ odzwierciedlają obowiązujące przepisy prawa i są sformułowane w sposób jednoznaczny. Sąd oddalił powództwo w całości, obciążając powodów kosztami procesu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPotwierdzenie prawidłowości informowania konsumentów o ryzykach związanych z kredytami o zmiennym oprocentowaniu opartym na WIBOR.
Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i treści umowy; nie stanowi przełomu w orzecznictwie dotyczącym WIBOR.
Zagadnienia prawne (3)
Czy postanowienia umowy kredytu mieszkaniowego dotyczące wskaźnika WIBOR 3M stanowią niedozwolone postanowienia umowne (klauzule abuzywne)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienia umowy dotyczące zmiennego oprocentowania opartego na wskaźniku WIBOR 3M nie stanowią niedozwolonych postanowień umownych.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że postanowienia te odzwierciedlają obowiązujące przepisy prawa, są sformułowane w sposób jednoznaczny i transparentny, a bank prawidłowo poinformował konsumentów o ryzykach związanych ze zmienną stopą procentową oraz o sposobie ustalania wskaźnika.
Czy bank prawidłowo poinformował konsumentów o ryzyku związanym ze zmienną stopą procentową i sposobem ustalania wskaźnika WIBOR 3M?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, bank wypełnił obowiązki informacyjne wobec powodów.
Uzasadnienie
Powodowie otrzymali symulacje spłat, informacje o ryzykach, a także dostęp do danych dotyczących wskaźnika WIBOR 3M, co pozwoliło im na ocenę potencjalnych konsekwencji ekonomicznych.
Czy powodowie mieli interes prawny w dochodzeniu ustalenia, że postanowienia umowy kredytu są nieważne lub nie wiążą?
Odpowiedź sądu
Tak, powodowie wykazali istnienie interesu prawnego.
Uzasadnienie
W braku ustalenia na przyszłość faktu niezwiązania kredytobiorcy poszczególnymi postanowieniami umowy, istniałoby ryzyko ponoszenia dalszych kosztów kredytu i konieczność wytaczania kolejnych powództw. Stwierdzenie nieważności lub bezskuteczności postanowień gwarantuje zwolnienie z obowiązku regulowania rat w zawyżonej wysokości.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. G. | osoba_fizyczna | powód |
| Ł. G. | osoba_fizyczna | powód |
| (...) Bank Spółdzielczy w Ł. | spółka | pozwany |
Przepisy (7)
Główne
k.c. art. 385 § 1
Kodeks cywilny
Niedozwolone postanowienia umowne (klauzule abuzywne) nie wiążą konsumenta, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy. Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.
u.k.h. art. 29 § 2
Ustawa o kredycie hipotecznym oraz nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami
Sposób ustalania oprocentowania kredytu hipotecznego w przypadku braku uzgodnienia stałej stopy oprocentowania (wskaźnik referencyjny i marża).
Pomocnicze
k.c. art. 58 § 1
Kodeks cywilny
Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek.
k.c. art. 353 § 1
Kodeks cywilny
Zasada swobody umów, która nie może być sprzeczna z naturą stosunku prawnego ani zasadami współżycia społecznego.
Pr. bank. art. 69 § 1
Ustawa Prawo bankowe
Definicja umowy kredytu bankowego.
Pr. bank. art. 69 § 2
Ustawa Prawo bankowe
Elementy umowy kredytu bankowego.
Rozporządzenie UE 2016/1011 art. 3 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011
Definicja wskaźnika referencyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Bank prawidłowo poinformował o ryzyku zmiennej stopy procentowej. • Umowa kredytu zawierała jasne i zrozumiałe postanowienia dotyczące oprocentowania. • Wskaźnik WIBOR 3M jest wskaźnikiem referencyjnym zgodnym z prawem i nie jest abuzywny. • Bank dopełnił obowiązków informacyjnych wobec konsumentów.
Odrzucone argumenty
Postanowienia umowy dotyczące WIBOR 3M są klauzulami abuzywnymi. • Bank nie przekazał rzetelnych informacji o ryzykach i sposobie ustalania WIBOR. • Umowa jest nieważna lub jej postanowienia nie wiążą powodów.
Godne uwagi sformułowania
nie można zatem uznać, że informacja ta do powodów nie dotarła, a bank nie poinformował powodów o ryzyku, ani nie przedstawił im stosownej symulacji. • postanowienie umowne dotyczące zmiennego oprocentowania w oparciu o wskaźnik referencyjny WIBOR 3M co do zasady nie powinno stanowić przedmiotu badania na podstawie przepisów dyrektywy unijnej 93/13 i przepisów krajowych o niedozwolonych postanowieniach umownych. • wymóg przejrzystości należy rozumieć w ten sposób, że wymaga on w szczególności, aby właściwie poinformowany oraz dostatecznie uważny i rozsądny przeciętny konsument był w stanie zrozumieć konkretne działanie sposobu obliczania tej stopy i oszacować w ten sposób, na podstawie jasnych i zrozumiałych kryteriów, potencjalnie istotne konsekwencje ekonomiczne takiego warunku dla jego zobowiązań finansowych. • Błędne jest bowiem założenie, zgodnie z którym Bank był zobowiązany do wyjaśnienia kredytobiorcy sposobu wyznaczania wskaźnika WIBOR przez jej administratora. • Wobec powyższego Sąd nie widział podstaw do uwzględnienia roszczenia strony powodowej ani co do roszczenia o ustalenie, ani ściśle z nim związanego roszczenia o zapłatę, również w zakresie roszczenia ewentualnego, jako wywodzonego z abuzywności postanowień dotyczących ustalania oprocentowania kredytu.
Skład orzekający
Artur Grajewski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości informowania konsumentów o ryzykach związanych z kredytami o zmiennym oprocentowaniu opartym na WIBOR."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i treści umowy; nie stanowi przełomu w orzecznictwie dotyczącym WIBOR.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu klauzul WIBOR w umowach kredytowych, co czyni ją interesującą dla szerokiego grona konsumentów i prawników specjalizujących się w ochronie konsumentów.
“Czy bank musi tłumaczyć, jak działa WIBOR? Sąd Okręgowy rozstrzyga w sprawie klauzul abuzywnych.”
Dane finansowe
WPS: 134 748,81 PLN
zwrot kosztów procesu: 5417 PLN
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.