Orzeczenie · 2017-08-16

IV 1 Kz 96/17

Sąd
Sąd Okręgowy w Krakowie
Miejsce
Kraków
Data
2017-08-16
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko czci i nietykalności cielesnejWysokaokręgowy
zniesławieniefałszywe oskarżenieoskarżenie prywatneoskarżenie publicznebrak skargiprzesłanka procesowaumorzenie postępowaniasąd okręgowysąd rejonowykodeks postępowania karnego

Sąd Okręgowy w Krakowie rozpoznał sprawę z oskarżenia prywatnego przeciwko B. P. na skutek zażalenia oskarżyciela prywatnego G. D. na postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie o umorzeniu postępowania. Sąd Rejonowy umorzył postępowanie, uznając, że czyn zarzucany oskarżonej (zniesławienie) nie spełniał przesłanek do ścigania z oskarżenia prywatnego. Oskarżyciel prywatny złożył zażalenie, które Sąd Okręgowy uznał za bezzasadne. Niemniej jednak, Sąd Okręgowy z urzędu dostrzegł bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 9 kpk, a mianowicie brak skargi uprawnionego oskarżyciela (art. 17 § 1 pkt 9 kpk). Sąd Okręgowy wyjaśnił, że pomówienie w zeznaniach świadka przed organami ścigania, które dotyczyło zachowań mogących być znęcaniem, stanowiło w istocie przestępstwo fałszywego oskarżenia (art. 234 kk), które jest ścigane z oskarżenia publicznego, a nie przestępstwo zniesławienia (art. 212 § 1 kk) ścigane z oskarżenia prywatnego. Ponieważ postępowanie zostało wszczęte na podstawie aktu oskarżenia w sprawie, która w rzeczywistości dotyczyła przestępstwa ściganego z urzędu, wystąpiła ujemna przesłanka procesowa. W związku z tym Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego i umorzył postępowanie, obciążając oskarżyciela prywatnego G. D. kosztami procesu za obie instancje.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Rozróżnienie między przestępstwem zniesławienia (prywatnoskargowym) a fałszywego oskarżenia (publicznoskargowym) w kontekście zeznań składanych przed organami ścigania; konieczność badania przez sąd, czy postępowanie zostało wszczęte przez uprawnionego oskarżyciela.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy pomówienie następuje w ramach zeznań świadka przed organami ścigania, a nie w innych formach komunikacji.

Zagadnienia prawne (2)

Czy pomówienie w zeznaniach świadka przed organami ścigania, dotyczące zachowań mogących być znęcaniem, stanowi przestępstwo zniesławienia ścigane z oskarżenia prywatnego, czy też przestępstwo fałszywego oskarżenia ścigane z oskarżenia publicznego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Pomówienie w zeznaniach świadka przed organami ścigania, dotyczące zachowań mogących być znęcaniem, stanowi przestępstwo fałszywego oskarżenia (art. 234 kk) ścigane z oskarżenia publicznego, a nie przestępstwo zniesławienia (art. 212 § 1 kk) ścigane z oskarżenia prywatnego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy oparł się na zasadzie wyłączania wielości ocen (lex consumens derogat legi consumptae), wskazując, że przepis o fałszywym oskarżeniu (art. 234 kk) pochłania przepis o zniesławieniu (art. 212 § 1 kk) w sytuacji, gdy pomówienie następuje w ramach zeznań składanych przed organami powołanymi do ścigania lub orzekania w sprawach o przestępstwo.

Czy wszczęcie postępowania karnego na skutek prywatnego aktu oskarżenia w sprawie, która w rzeczywistości dotyczy przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, stanowi ujemną przesłankę procesową?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, wszczęcie postępowania karnego na skutek prywatnego aktu oskarżenia w sprawie, która w rzeczywistości dotyczy przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, powoduje wystąpienie ujemnej przesłanki procesowej z art. 17 § 1 pkt 9 kpk w postaci braku skargi uprawnionego oskarżyciela.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy podkreślił, że sąd nie jest związany kwalifikacją prawną czynu zaproponowaną w akcie oskarżenia i ma obowiązek analizować, czy postępowanie zostało wszczęte przez uprawnionego oskarżyciela. Brak takiej skargi w sytuacji, gdy czyn jest ścigany z urzędu, skutkuje koniecznością umorzenia postępowania.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie i umorzenie postępowania
Strona wygrywająca
oskarżona (B. P.)

Strony

NazwaTypRola
B. P.osoba_fizycznaoskarżona
G. D.osoba_fizycznaoskarżyciel prywatny

Przepisy (11)

Główne

kpk art. 437 § 2

Kodeks postępowania karnego

kpk art. 439 § 1

Kodeks postępowania karnego

kpk art. 17 § 1

Kodeks postępowania karnego

kpk art. 632 § 1

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

kpk art. 339 § 3

Kodeks postępowania karnego

kpk art. 17 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 212 § 1

Kodeks karny

kk art. 207 § 1

Kodeks karny

kk art. 234

Kodeks karny

kpk art. 59 § 1

Kodeks postępowania karnego

kpk art. 436

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Czyn zarzucany oskarżonej stanowił przestępstwo fałszywego oskarżenia (art. 234 kk) ścigane z oskarżenia publicznego, a nie zniesławienia (art. 212 § 1 kk) ścigane z oskarżenia prywatnego. • Postępowanie zostało wszczęte na skutek prywatnego aktu oskarżenia, podczas gdy czyn był ścigany z urzędu, co stanowi ujemną przesłankę procesową (brak skargi uprawnionego oskarżyciela).

Odrzucone argumenty

Argumenty podniesione w zażaleniu oskarżyciela prywatnego (choć nieprecyzyjne) zmierzały do uchylenia postanowienia Sądu Rejonowego i zmiany orzeczenia na korzyść oskarżyciela.

Godne uwagi sformułowania

„rozdział 52 kpk reguluje przebieg postępowania szczególnego, w którym możliwość wniesienia aktu oskarżenia zagwarantowano pokrzywdzonemu, uzależniając wszczęcie postępowania jurysdykcyjnego od jego woli” • „Pomiędzy zakresami znamion wskazanych przestępstw występuje natomiast stosunek wykluczania oparty o zasadę lex consumens derogat legi consumptae” • „wniesienie aktu oskarżenia przez pokrzywdzonego, w sprawie błędnie uznanej przez autora skargi za czyn ścigany z oskarżenia prywatnego, w sytuacji gdy z jego opisu jednoznacznie wynika, że stanowi on przestępstwo ściągane z oskarżenia publicznego powoduje, że zachodzi ujemna przesłanka procesowa z art. 17 § 1 pkt 9 kpk w postaci braku skargi uprawnionego oskarżyciela” • „sąd orzekający nie jest związany opisem czynu oraz jego kwalifikacją zaproponowaną w akcie oskarżenia i ma obowiązek analizowania tego, jaki w istocie jest przedmiot toczącego się postępowania”

Skład orzekający

Wojciech Maczuga

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Rozróżnienie między przestępstwem zniesławienia (prywatnoskargowym) a fałszywego oskarżenia (publicznoskargowym) w kontekście zeznań składanych przed organami ścigania; konieczność badania przez sąd, czy postępowanie zostało wszczęte przez uprawnionego oskarżyciela."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy pomówienie następuje w ramach zeznań świadka przed organami ścigania, a nie w innych formach komunikacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak istotne jest prawidłowe zakwalifikowanie czynu i przestrzeganie wymogów formalnych postępowania, nawet jeśli prowadzi to do umorzenia sprawy z przyczyn proceduralnych, a nie merytorycznych. Jest to pouczające dla prawników procesowych.

Pozew o zniesławienie odrzucony z powodu... braku pozwu? Sąd wyjaśnia kluczową różnicę!

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst